Mag Ronald Koeman een voetbalclub gijzelen?

Ronald Koeman heeft in een paar maanden tijd van een Europese topclub een Spaanse degradatiekandidaat gemaakt. Van zijn goede reputatie in Spanje is niets meer over. We hebben de beelden van de witte zakdoekjes van zondag.

Deze vrije val van Valencia is niet voor de volle honderd procent toe te schrijven aan de Nederlandse trainer, maar het valt niet meer te ontkennen dat hij de club veel schade berokkent met een discutabel beleid waarin hij fout op fout stapelt.

Dat voorzitter Soler, de hoofdschuldige in dit drama is, Koeman de hand boven het hoofd houdt is meer een teken van zwakte van deze steenrijke ondernemer, die in een paar jaar tijd een gigantische kapitaalvernietiging heeft veroorzaakt. Deze man wordt binnenkort wel tot aftreden gedwongen door de socios.

Het sportieve echec is toch vooral de schuld van een eigenwijze trainer, die in de Nederlandse media misschien zijn handen in onschuld kan wassen maar ook door zijn landgenoten gewoon op zijn daden moet worden beoordeeld. In ieder geval heeft er nog nooit een Nederlandse trainer zich zo snel gehaat gemaakt als Ronald Koeman in Valencia.

De goede naam die Ronald Koeman had in Barcelona lijkt verleden tijd. ANP Fotoarchief

Gijzeling

‘Mag een trainer een voetbalclub gijzelen?’ leek me een aardige kop voor een artikel dat ik in de kerstperiode wilde schrijven. Ik kreeg uit Valencia teveel signalen dat het goed mis ging bij deze prachtige voetbalclub, die tot deze zomer een toonaangevend was in de Primera Division. Maar kun je een trainer binnen twee maanden al afrekenen op wanbeleid? Nee, en daarom zette ik mijn gedachten toen nog niet op papier.

De woede in Valencia richtte zich in december al op Koeman, omdat hij drie belangrijke spelers zonder pardon (en ook zonder uitleg) buiten de ploeg had gezet. Dat doelman Cañizares, aanvoerder Albelda en aanvaller Angulo moesten verdwijnen was een wat onbesuisde manier van Koeman om zijn macht in de kleedkamer te laten gelden. Dat hij daarmee de ziel uit de ploeg nam, had hij waarschijnlijk zelf niet eens door.

Hij zit nu opgezadeld met een zielloos elftal, dat in negen competitiewedstrijden maar liefst acht keer niet wist te scoren en geen enkele wedstrijd won. En dat is vreemd voor een ploeg die jarenlang erg efficiënt met het scoren van doelpunten om ging en ook nog over twee van de beste schutters van de Primera Division beschikt.

Eigenwijs

‘Je kunt een topploeg in een paar jaar opbouwen, maar ook in een paar weken tot de grond toe afbreken,’ luidde vorige week de conclusie van het gezaghebbende dagblad El País na de vernederende 3-0-nederlaag bij Villarreal. ‘Koeman is net zo eigenwijs als Van Gaal en dus ook net zo onberekenbaar. Zijn onlogische beslissingen brengen zijn ploeg uit evenwicht,’ was een andere conclusie in dat artikel.

De oud-coach van Ajax en PSV (hoe dan ook met drie landstitels achter zijn naam) heeft zich wellicht ook verkeken op de situatie bij Valencia, toen hij op die eenmalig passerende trein stapte. Hij heeft in ieder geval zijn reputatie flink te grabbel gegooid, niet alleen in Eindhoven maar ook in Spanje.

Eufemistisch gesteld mag de conclusie nu al luiden dat tussen Valencia en Koeman de chemie ontbeert om echt succes te hebben. Het publiek heeft zich gekeerd tegen deze trainer. Na elke thuiswedstrijd duiken witte zakdoekjes op. Daarbij worden de tribunes steeds leger. Zoals twee landstitels Van Gaal niet konden helpen in een Catalaanse populariteitspoll, zo zal een toevallig bekersuccesje van Koeman geen volksheld meer maken. De brute manier waarop hij met clubidolen is omgegaan zal hem altijd zwaar worden aangerekend, ook al zou later blijken dat hij gelijk heeft. Thijs Libregts kon in Eindhoven ook niets meer goed doen nadat hij clubheld Willy van der Kuijlen op een vernederende manier had afgeserveerd.

Degradatiekandidaat

Gisteren boekte het nietige Almeria een historische overwinning bij Valencia. Met deze 1-0 is de ploeg van Koeman gezakt naar de onderste helft van de ranglijst. Met slechts twee punten uit de laatste negen competitiewedstrijden (nog afgezien van de vernederende uitschakeling in de Champions League) is Valencia nu een heuse degradatiekandidaat geworden en teert de club nog op de reeks overwinningen onder de vorige trainer Quique Sanchez Flores, die tot oktober Valencia in de buurt van koploper Real Madrid hield. Europees voetbal in het komende seizoen is nu heel ver weg. Zo diep mag een topclub onder geen enkele trainer vallen.

Gisteravond gingen alle alarmbellen in Mestalla af en nam het oproer van de fans alleen maar toe. Toen Koeman kwam, stond er een stevige ploeg met ambities. Trainer Quique Sanchez Flores had echter veel krediet verspeeld door de manier waarop hij Valencia liet spelen en moest daarom vertrekken als gevolg van een domme nederlaag bij Rosenborg Trondheim.

Op dat moment werd naar een trainer gezocht voor succes op de korte termijn. Die man hoefde alleen maar op beslissende momenten zijn ploeg iets moediger te laten spelen. Dat Koeman nu plotseling tot ‘opbouwtrainer voor de lange termijn’ heeft benoemd is een zwaktebod. Daarbij heeft Valencia al jaren een van de beste jeugdopleidingen van Spanje, dus is het geen echte verdienste van Koeman om jeugdspelers in te willen passen. Waar kwamen anders Albelda, Albiol, Vicente, Angulo en Silva vandaan?

De vraag, die ik me rond Kerstmis al stelde, zoemt nog steeds rond in mijn hoofd: hoeveel macht mag een trainer krijgen, wanneer de prestaties tegenvallen? Of nog duidelijker: mag een trainer een voetbalclub gijzelen om zijn gelijk aan te tonen? Een trainer werkt in dienst van een club en niet omgekeerd. Een trainer moet ervoor zorgen dat het publiek van zijn helden geniet en niet sarcastisch met witte zakdoekjes gaat zwaaien.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties