Olympische Vrede

Het vredesideaal is al vanaf het begin verbonden met de Olympische Spelen, een combinatie van het ideaal van verbroederende sport met de wapenstilstanden van de Olympische Spelen in de oudheid. Een Olympiër belichaamde dat ideaal perfect, en won de Nobelprijs voor de Vrede.

Die Olympiër is de Brit Philip Noel-Baker. Onder de naam Philip Baker nam hij in 1912 and 1920 deel aan de Spelen van Stockholm en Antwerpen. Bij zijn eerste Spelen plaatste hij zich voor de finale van de 1500 meter, waar hij zijn teamgenoot Arnold Jackson aan de titel hield. Acht jaar later liep hij wederom in de eindstrijd, maar deed nu zelf mee om de prijzen. Opnieuw won een Brit, Albert Hill, die Baker nipt versloeg.

Baker was een zoon van Canadese immigranten en werd opgevoed als Quaker. Deze christelijke groepering is fel tegen oorlog, en ontving in 1947 zelfs de Nobelprijs voor de Vrede. Baker's vader ging de Britse politiek in, en was lid van het parlement voor de Liberalen. Deze invloeden van vrede en politiek kwamen in zijn zoon duidelijk naar boven. Philip, die geschiedenis en economie studeerde, diende in de Eerste Wereldoorlog in een vrijwillige amulancedienst aan het Westfront, en kreeg voor zijn werk diverse onderscheidingen.

Hij was achter de schermen betrokken bij de Vredesconferentie in Versailles, het opzetten van de Volkerenbond en adviseerde de Noorse poolreiziger Fridtjof Nansen bij zijn werk voor oorlogsvluchtelingen. In 1924 werd Baker professor van internationale betrekkingen in Londen, en groeide door diverse publicaties uit tot expert op het gebied van ontwapening. Daarnaast ging hij ook de politiek, en ontwikkelde zich tot een prominent lid van de Britse Labour-partij. Tussen 1929 en 1970 was hij, met enkele korte onderbrekingen, lid van het Britse lagerhuis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij staatssecretaris van het Britse ministerie van oorlog, en na de oorlog was hij names Groot-Brittannië betrokken bij de oprichting van de Verenigde Naties.

Zijn slotwerk over ontwapening, "The Arms Race: A Programme for World Disarmament", publiceerde hij in 1958. Het jaar daarop werd hij voor zijn streven naar vrede en ontwapening beloond met de Nobelprijs. Hij bleef nog 23 jaar, tot zijn dood in 1982, strijden tegen onder meer de wapenwedloop van de Koude Oorlog.

Nog 193 dagen tot Beijing 2008.

Atletiek · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties