Laurent Pokou gunt Eto’o de overname van zijn record

Sinds vorige week is Samuel Eto’o de topscorer aller tijden van de Afrika Cup. De sterspeler van Barcelona overtrof met twee treffers tegen Soedan de prestatie van de Ivoriaan Laurent Pokou, die in twee toernooien veertien keer scoorde. Natuurlijk zorgde dit nieuwe record voor veel publicteit in Ghana. Maar wie was eigenlijk Laurent Pokou?

Roger Milla

Laat ik maar heel eerlijk toegeven, dat toen bekend werd dat Eto’o de eeuwige topscorer van de Afrika Cup was geworden ik er vanuit ging dat hij een record van Roger Milla had gebroken. De spits uit Kameroen die gedurende twintig jaar het Afrikaanse voetbal bepaalde maar internationaal eigenlijk pas doorbrak op zijn 38e met zijn vier treffers op het WK-90. Wie anders dan Milla kon de eeuwige topscorer zijn geweest?

Toen ik er achter kwam dat Laurent Pokou de recordhouder was, voelde ik me een beetje betrapt. Vooral omdat Milla niet eens in de top 5 van beste schutters stond. Yekini (van Nigeria, bekend van zijn actie om tegen het net te vallen na een treffer tegen Bulgarije), de legendarsiche Hossam Hassan en Patrick M’boma scoorden vaker dan Milla.

Laurent Pokou

Pokou? Ergens zei me die naam wel wat, zo’n Afrikaanse voetballer die in de Franse provincie furore had gemaakt. En toen opeens wist ik het weer. In 1975 was ik op vakantie in Bretagne en werd ik door supporters van Stade Rennes ervan overtuigd dat hun club over het grootste talent van Europa beschikte: Laurent Pokou, een razendsnelle spits uit Ivoorkust.

Hij werd een idool van de voetbalclub. Bij de voetbalspecial van het dagblad Ouest France sierde zijn brede grijns met witte tanden de voorpagina. Bij actiefoto’s lag hij altijd op snelheid, zoals de mensen op de tribunes op de achtergrond van foto’s van René van de Kerkhof in strepen veranderden.

Op dat moment was Pokou al in het bezit van dat prachtige record. Hij scoorde zijn treffers in 1968 en 1970. In dat laatste jaar scoorde hij op 10 januari in Khartoem tegen Ethiopië vijf keer. Ivoorkust won met 6-1. Dit record blijft in ieder geval nog in de boeken. In 1970 scoorde hij acht doelpunten en bracht zijn totaal op 14.

Zijn oude record is als volgt opgebouwd: in 1968 scoorde hij tegen Algerije (2x), Oeganda, Ghana (2x) en Ethiopië en in 1970 scoorde hij behalve tegen Ethiopië (5x) ook tegen Kameroen (2x) en Egypte. Bij die gelegenheden werd hij ook de topscorer van het toernooi. Ivoorkust zou telkens in de halve finale worden uitgeschakeld.

Rennes

Met de reputatie van topscorer verhuisde hij in 1973 van Abidjan naar Rennes. Zijn transfer werd mogelijk gemaakt door de lokale geldschieter François Pinault, die twintig jaar later maar de hele club zou overnemen. Dit is een vreemd verhaal. De Franse kampioen Nantes was Pokou al op het spoor, maar de regering van Ivoorkust verbood de speler om het land te verlaten. Op de luchthaven hielden soldaten hem tegen, maar Pinault, die een tinmijn had in de buurt van Abidjan hoorde van deze kwestie en kocht Pokou vrij om hem vervolgens aan te bieden aan Rennes, de club waarvan hij veel thuiswedstrijden bezocht.

Pokou is een sensatie en scoort goal na goal. Heel Bretagne loopt uit voor deze donkere held, die er net zo’n status kreeg als Humphrey Mijnals in Utrecht. In zijn tweede seizoen degradeert hij met Rennes naar de tweede divisie, maar hij zorgt een jaar later voor de snelle terugkeer in de Ligue 1. Hij wordt topscorer van de tweede divisie en is zelfs de beste speler van die competitie.

Michel Platini

De reputatie van Pokou zorgt er echter voor dat hij niet is te houden voor de Bretonse club. Nancy neemt de speler over en daar vormt hij met een piepjonge Michel Platini een opmerkelijk koppel.

Samen wonnen ze in 1978 de Coupe de France, hoewel Pokou vanwege blessures zijn basisplaats tijdens de finale al had verspeeld. ‘Toen ik van Rennes kwam, was Platini nog een jong talent. Hij vond het toen een eer om met mij te spelen in een ploeg, maar natuurlijk zijn de rollen nu omgedraaid. Ik vind het echt mooi dat ik met hem mocht spelen. Ik had altijd het gevoel dat Michel en ik goed konden samenspelen. Hij kon me altijd met een dieptepass lanceren. We lagen elkaar goed en we gaan nog steeds goed met elkaar om. We bellen zo nu en dan.’

Nachtkaars

In de zomer van 1978 keerde hij terug naar Rennes, waar zijn carrière als een nachtkaars uit zou gaan. Toch werd hij tot de doorbraak van Didier Drogba beschouwd als de beste Ivoriaanse voetballer aller tijden.

De nu 61-jarige oud-voetballer zei heel eerlijk na het verlies van zijn status als topscorer aller tijden van de Afrika Cup: ‘Records zijn er om gebroken te worden. En dat Samuel Eto’o er uiteindelijk in is geslaagd om dat record van me af te nemen, stemt me wel een beetje trots. Want hij is een wereldster. Daarbij had Eto’o vijf toernooien nodig om te bereiken wat ik in twee edities heb gepresteerd.’

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties