Zoeken

Busby Babes

De selectie van het Manchester United van de jaren vijftig was jong en had een enorme potentie. De trainer van het team heette Matt Busby, en vandaar dat het elftal bekend werd als de Busby Babes.

Matt Busby. Foto Guus de Jong.

München

Op 6 februari 1958 keerde Manchester United terug naar Engeland, nadat het zich ten koste van Rode Ster Belgrado had weten te kwalificeren voor de halve finales van de Europa Cup 1. Het noodlot sloeg toe tijdens een tussenstop in München.

Al toen het vliegtuig opsteeg, had piloot Ken Raymont door dat het misliep. Hij schreeuwde: ‘Jezus Christus, we halen het niet.´

Vervolgens was het stil in het vliegtuig. Niemand schreeuwde, huilde of jammerde. Na de schreeuw van Rayment crashte het toestel. Het stonk enorm naar kerosine. Gregg was groggy, maar wist via een gat in de romp toch naar buiten te kruipen. Eenmaal buitengekomen, zag hij dat teamgenoten Bobby Charlton en Dennis Violet half uit het vliegtuig hingen - bewusteloos. Gregg sleepte ze één voor één het toestel uit. Op een veilige afstand van het toestel liet hij ze achter.

Ontploffingsgevaar

Tijdens het gesleep van Gregg met de spelers schreeuwde de gezagsvoerder James Twain: ‘Ren weg, klootzak. Het toestel kan ieder moment ontploffen.' Maar Gregg negeerde dit, wetende dat er nog mensen in het vliegtuigwrak lagen. Hij hoorde het gehuil van een baby en ondanks het ontploffingsgevaar twijfelde hij geen moment en dook het toestel in.

Het was pikdonker in het wrak, maar als bij een wonder stuitte hij snel op de huilende baby. Hij redde ook de moeder van het kindje, Vera Lukic, de vrouw van een Joegoslavische diplomaat. Ze was ook nog eens zwanger en twee maanden later werd een zoon geboren.

De derde persoon

Vorig jaar december keerde Gregg terug naar Belgrado en ontmoette Vera Lukic opnieuw. Ook ontmoette hij Zoran Lukic, de man die nog niet was geboren toen Gregg hem het leven redde.

In een BBC-documentaire vorige week was die emotionele ontmoeting te zien. Gregg en Zoran hadden elkaar nog nooit ontmoet. Zoran zei tegen Gregg: ‘Ik heb altijd uitgekeken naar dit moment, omdat ik je recht in de ogen wilde kijken en bedanken. Ik was de derde persoon die je redde, maar op het bewuste moment wist je dat niet.'

Gregg zei slechts: ‘Je hoeft mij niet te bedanken. Ik deed wat ik moest doen, zonder er bij na te denken.’

Een minuut stilte

Zondag speelt Manchester United de derby tegen Manchester City. Als eerbetoon aan de slachtoffers van de vliegramp, spelen de voetballers van Manchester United in de originele shirts van destijds. Ook wordt er een minuut stilte in acht genomen.

Retroshirt van Manchester United.

Gregg over de minuut stilte tijdens de derby: ‘Ik hoop dat die minuut zo snel mogelijk voorbij gaat. Ik wil dat de mensen zich de vooral de goede tijden van Manchester herinneren. Mensen hoeven mij niet te herinneren vanwege mijn daden op die startbaan in München. Ik heb geen behoefte aan de ster van de sheriff en een leven als een held.’

Toch is Harry Gregg een held. Als mens en als sportman. Hij werd in 1958 tijdens het WK voetbal in Zweden niet voor niets uitgeroepen tot beste keeper van het toernooi!

Voetbal

permalink | plaats reactie |