Legendarisch Everton gesmoord door Heizel-drama

Everton stond op zijn hoogtepunt toen het Engelse voetbal werd verbannen door het Heizel-drama.

De Engelse stad Liverpool herbergt twee grote voetbalclubs: Liverpool en Everton. Hun rivaliteit is intens, en wordt extra benadrukt door het contrast tussen hun traditioneel rode en blauwe shirts. Beide clubs hebben een respectabel nationaal verleden. In 1985 leek Everton eindelijk de internationale overheersing van zijn grote broer te doorbreken.

De Europacup-toernooien hebben ons een keur aan prachtige elftallen nagelaten. Zoals bijvoorbeeld het Benfica van Eusebio uit 1961-1962, en het Ajax van Cruijff van 1971, 1972 en 1973. Of in een recenter verleden het Rode Ster Belgrado van 1991. Achter hun successen stond steevast een grote trainer, die zijn vernieuwende ideeën in het elftal gestalte gaf.

Zo verdient het Engelse Everton uit 1985 ook een plaats in dit gezelschap - wellicht als enig Engels elftal. Toch worden de Toffees hiervoor altijd overgeslagen, omdat zij zich medio jaren tachtig Europees niet voldoende konden laten zien.

Kick and rush

Evertons grote man uit die tijd was trainer Howard Kendall. Deze oud-speler verrijkte het Europese voetbal met een uitgekiende mix van typisch Engels kick-and-rush, en continentaal verfijnd positiespel. Ik ken geen ander elftal dat deze unieke combinatie zo perfect uitvoerde.

Kendall had zijn spelers zorgvuldig gekozen, en hun hechte teamverband bezorgde Everton in 1984 de FA-Cup. Die prijs gaf toegang tot het Europacup 2-toernooi. Dat won Everton op 15 mei 1985, door in de finale Rapid Wien met 3-1 te verslaan. In dezelfde periode werden de blauwen ook kampioen van Engeland, zodat zij in het hoger gewaardeerde Europacup 1-toernooi mochten uitkomen.

In de Europacup 2 van 1984-1985 had Everton geen overmatige moeite met tegenstanders als University College Dublin, Inter Bratislava en het Nederlandse Fortuna Sittard. Maar in de halve finale wachtte Bayern München, met Soren Lerby, Klaus Augenthaler en Lothar Matthäus. Nadat het in West-Duitsland 0-0 was gebleven, volgde op 24 april 1985 het uur van de waarheid.

Liverpool, stadion Goodison Park

Achteraf bleek deze Everton – Bayern München de enige wedstrijd te zijn, waarin Kendall zijn manier van voetballen in volle glorie aan Europa kon demonstreren. Ik kom hier later op terug. De zinderende, historische Europacup-wedstrijd wordt dan ook algemeen beschouwd als Evertons beste ooit. Zelfs de gewonnen finale tegen Rapid Wien wordt lager aangeslagen.

Voor een nokvol Goodison Park begonnen Everton en Bayern München aan hun tweede treffen. De wedstrijd ging gelijk op. Er werd op het hoogste niveau gevoetbald, waarbij het messcherpe Everton niet door de degelijke Duitse verdediging kwam. Bayern-keeper Jean-Marie Pfaff was niet helemaal fit. De Duitsers wachtten geduldig op dat ene kansje: 0-1 door Dieter Höness in de 37e minuut.

Bij de rust stond Everton dus achter, maar volgens de legende deerde dat niet. Howard Kendall zei tegen zijn voetballers: “Just get the ball forward and the Gwladys Street [het publiek, red] will suck de goals in”.

Het is niet zeker of dit historisch juist is, maar in ieder geval maakte Everton in de tweede helft snel gelijk. In de 73e minuut kantelde de wedstrijd: Pfaff beoordeelde een verre ingooi verkeerd, waarna spits Andy Gray kon intikken. In de resterende tijd probeerde Bayern nog gelijk te maken, maar in de 87e minuut besliste Everton het treffen met 3-1.

De stad Liverpool was door het dolle heen, want op dezelfde 24e april bereikte Evertons grote broer Liverpool de finale van de Europacup 1. Dit was in de Engelse havenstad nog nooit vertoond!

Waarom het fout ging

Veertien dagen later viel het doek voor Everton. Op 29 mei 1985, vóór het begin van de Brusselse Europacup 1-finale, drukten de aanhangers van Liverpool 39 supporters van hun tegenstander Juventus dood. Engeland werd voor straf uitgesloten van deelname aan de Europacup-toernooien. Everton dus ook, waarmee Europa een prachtig en veelbelovend elftal verloor. De ramp in Heizel deed de emoties tussen rood en blauw in de Engelse havenstad hoog oplaaien.

Statistiek

Gezien deze tragiek verdient het grote Everton uit 1984-1985 het om volledig te worden genoemd. Keeper Neville Southall, Gary Stevens, de Belg Pat Van den Hauwe, Kevin Ratcliffe, Derek Mountfield, spelbepaler Peter Reid, Trevor Steven, Graeme Sharp, Andy Gray, Paul Bracewell, en de snelle linkerspits Kevin Sheedy.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties