Egypte is het Duitsland en Griekenland van Afrika

Egypte is de kampioen van Afrika. Het team lijkt op Duitsland en Griekenland tegelijk. We weten nu ook dat het epicentrum van het voetbal in de klassieke wereld ligt, op de puinhopen van antieke beschavingen. Inclusief filmbeelden van Eygptisch feestje in de sneeuw.

Egypte is weer de kampioen van Afrika. Met de derde mediterrane victorie op rij in de Afrika Cup zijn de verhoudingen in het voetbal op dit continent nog eens benadrukt. Donker Afrika levert de beste en de meest tot de verbeelding sprekende spelers, Noord Afrika de beste ploegen. Egypte heeft met de derde eindzege in tien jaar de status van het succesvolste land op het continent extra glans gegeven.

Zonder Mido

Vraag een voetbalkenner naar een Egyptische voetballer en het spontane antwoord luidt: Mido. En laat deze vedette uit Caïro nu net geen deel uitmaken van de ploeg, die afgelopen zondag de Afrikaanse titel wist te prolongeren in een finale tegen Kameroen. De oud-Ajacied was geblesseerd maar verspeelde twee jaar geleden veel krediet door bondscoach een ezel te noemen, toen die hem verving in de halve finale tegen Senegal. Hij miste toen ook al de finale. De victorie van 2006 kwam tot stand voor eigen publiek via een serie strafschoppen na een doelpuntloze finale tegen Ivoorkust. Dit nieuwe succes heeft veel meer waarde.

Egypte won met 1-0 in een wat duffe finale, maar de sprankelende zeges op Kameroen (4-2 in de groepsronde) en Ivoorkust (4-1 in de halve finale) maken van het team uit het land der farao’s een prachtige kampioen.

Duitsland

Het is eigenlijk verrassend dat Egypte de voetbalwereld weer heeft weten te verrassen, want de ploeg leek voor het toernooi te week en te kwetsbaar om succesvol te zijn. Toch is Egypte het Duitsland van het Afrikaanse voetbal. Het moet pas verrassen wanneer het land niet ver komt in een toernooi. Maar ook dit keer hulde Egypte zich in de rol van outsider en sloeg het onverbiddelijk toe zoals Griekenland op het laatste EK.

Egypte heeft meer mediterrane kenmerken, zoals ook Tunesië. Het collectief staat in dienst van de individuele klasse, maar moet wel hecht zijn voordat frivoliteiten worden toegestaan. De meeste internationals zijn daarom vooral bekend bij de eigen aanhang en hebben nauwelijks internationale faam.

Zidan, van HSV, was de meest bekende speler in deze groep, maar hij stond zondag niet in de basis. Toch speelde hij een hoofdrol door na een aarzeling van Rigobert Song hem de bal te ontfutselen en vervolgens panklaar te leggen voor spelmaker Mohamed Abou Trika. De schutter is een echt idool in eigen land en won met Al-Ahly al twee keer de Afrikaanse Champions League. Hij droomt nu van een Europees contract, maar of dat echt verstandig is moet worden afgewacht.

Griekenland

Veel spelers van dit team zijn in Europa niet echt geslaagd (Ghaly, Hosny en Zaki) en wat dat betreft lijkt dit team weer op de Grieken van 2004. De kracht van het team is waarschijnlijk toch de bondscoach, die eigenlijk permanent op een schopstoel zit in Cairo maar nu al twee Afrikaanse titels op zijn naam heeft staan.

Hij volgde in 2004 de Italiaan Marco Tardelli op en bleek een bruggenbouwer tussen de spelers van de verschillende topclubs uit Egypte (Zamalek, Al-Ahly en Ismaïli). Daarbij daagt hij zijn spelers uit om alles te geven, zoals Otto Rehhagel vier jaar geleden ook deed. Met dit team moet hij Egypte weer aan een plaats op het WK helpen, na twintig jaar.

Want hoe sterk de Noord Afrikaanse ploegen traditioneel zijn op dit toernooi, tijdens een WK krijgen de ‘donkere’ landen altijd een indrukwekkender aanzien, zoals Kameroen, Nigeria, Senegal en Ghana. Die landen leveren de sterspelers, die in het collectieve geheugen van de voetballiefhebbers blijven hangen. Misschien dat we daarom altijd verrast zijn als Egypte er met de hoofdprijs vandoor gaat.

Voor de goede orde: dit is de vijfde grote toernooizege van een mediterraan land vanaf 2004 en de achtste in tien jaar. Blijkbaar ligt het episch centrum van het mondiale voetbal toch in de klassieke wereld op de puinhopen van antieke beschavingen.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties