Olympisch Golf (2)

Slechts één speler die in 1900 had deelgenomen aan het eerste olympische golftoernooi was ook vier jaar later van de partij, maar zonder hem was het toernooi waarschijnlijk niet eens gehouden.

Die speler was Al Lambert, een zakenman uit St. Louis. Thuisgekomen van zijn zakenreis in Frankrijk, waar aan het golftoernooi had deelgenomen, sprak hij hierover met zijn schoonvader, die voorzitter was van de Glen Echo Country Club, die een golfbaan had nabij St. Louis. Zodra duidelijk werd dat de Spelen van 1904 naar hun stad kwamen, zorgden de twee ervoor dat golf op het programma kwam, en wel op de baan van Glen Echo.

Lambert was de directeur van Lambert Pharmaceutical, dat onder andere het door zijn vader uitgevonden mondwater Listerine verkocht. Later werd hij bekend als een luchtvaartpionier en -financier: hij richtte het vliegveld van St. Louis op (inmiddels naar hem vernoemd), en bekostigde mede de eerste non-stop trans-Atlantische vlucht van Charles Lindbergh, die niet toevallig vloeg in de "Spirit of St. Louis".

Ook op de golfbaan was Lambert redelijk succesvol, en bij de Spelen van 1904 behaalde hij zelfs een ereplaats als lid van de ploeg van de Trans-Mississippi Golf Association, die tweede werd in de ploegenwedstrijd (waaraan overigens slechts drie ploegen deelnamen). De hoofdwedstrijd was natuurlijk de individuele competitie, waarin 75 spelers uitkwamen, op drie Canadezen na allemaal Amerikanen.

De wedstrijd omvatte een kwalificatieronde over 36 holes, waarna de 32 beste spelers via het knockout-systeem matchplay speelden. Favoriet voor de eindzege was Chandler Egan, Amerikaans amateurkampioen van 1902, en een van de beste amauteurspelers van zijn tijd. Egan haalde inderdaad relatief eenvoudig de eindstrijd, waarin hij het opnam tegen de Canadees George Lyon. Hoewel Lyon meervoudig Canadees kampioen was, was dit toch een verrassing. Lyon was een oud cricketer en honkballer, waardoor hij een zeer sterke afslag had. Zijn collega's en toeschouwers vonden zijn stijl echter maar niks, zeker niet omdat Lyon zich op de baan ook regelmatig frivool gedroeg. Daarnaast was hij ook nog eens 46 jaar, veel te oud voor zo'n uitputtend toernooi!

Maar Lyon bewees het tegendeel in de finale met Lyon. Hij nam de leiding op de eerste hole, en gaf die niet meer af. Op de 34e hole besliste hij de partij door een voorsprong van 3 punten te pakken met nog slechts 2 holes te gaan - de titel was voor Canada! Terwijl Egan doodmoe naar bed ging vierde Lyon zijn zege door in het clubhuis een rondje te lopen - op zijn handen... Lyon was tevens vastberaden zijn Olympische titel te verdedigen, vier jaar later in Londen.

Nog 156 dagen tot Beijing 2008.

Golf · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties