Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (458)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (117)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Sportbeeld van de dag
Pierre de Coubertin's Mythe van de TsaarEen eeuwfeest in het teken van een ‘tasjesdief’
Door Jurriaan van Wessem 10-3-2008Toeval bestaat niet, weten historici. Maar toch is het bizar dat in de week dat Internazionale haar eeuwfeest uitbundig viert uitgerekend de tegenstander van de mooiste wedstrijd van die honderd jaar op bezoek komt in San Siro. De blauwzwarte aanhang hoopt op een herhaling van die prestatie in 1965: Inter – Liverpool 3-0.
Tasjesdief
Het duel wordt in Milaan ook wel ‘de overwinning van de tasjesdief’ genoemd, maar vooral het hoogtepunt van ‘il grande Inter.’ Sommige momenten hebben een uitstraling die generaties later nog wordt gevoeld. Van de 85.000 mensen die op 11 mei 1965 in San Siro zullen er niet veel dinsdag weer de gang maken naar de voetbaltempel van Milaan.
Toch lijkt het alsof de fans die jonger zijn dan veertig er bij waren, want ze weten over die ene wedstrijd de meeste details. In de afgelopen weken zijn die herinneringen helemaal tot leven gekomen omdat Liverpool en Inter elkaar weer tegenkomen in een echt duel over twee wedstrijden. En net als toen staat Liverpool na de thuiswedstrijd met één been in de volgende ronde.
1965
Terug naar mei 1965. The Beatles staan overal nummer één in de hitparades. Zelfs de meegereisde Italiaanse fans zingen mee met ‘She loves you.’ Twee uur voor de aftrap zijn alle plaatsen van Anfield zijn bezet. Het kabaal op de tribunes is huiveringwekkend. The Kop viert nog de victorie van het afgelopen weekeinde, want Liverpool heeft voor het eerst de FA Cup gewonnen. Een historisch moment voor de kampioenenploeg van Bill Shankly.
De dag na de triomf op Wembley wacht de ploeg een enorm onthaal langs de Mersey. Naar schatting een half miljoen mensen is op de been om een massale erehaag te vormen wanneer de spelers met een bus de stad inrijden.
Liverpool wil Europacup
Dit enthousiasme vraagt om meer: wordt het nu niet tijd dat een Engelse club ook de Europa Cup gaat winnen? De Schotse spits Ian St. John vormt samen met Roger Hunt een prachtig spitsenduo. Via een dubbele overwinning op Anderlecht en een wat gelukkige kwalificatie (dankzij een omhoog gegooid muntje) ten koste van FC Köln staat Liverpool in de halve finale. De titelverdediger en wereldkampioen Inter uit Milaan is de tegenstander.
De wedstrijd wordt vooraf omschreven als ‘the greatest occasion in Anfield’s history’ en Shankly is vol vertrouwen. Hij mist twee spelers (Milne en Byrne) die in de finale geblesseerd zijn geraakt, maar rekent erop dat de aanvalsgolven de beruchte Italiaanse defensie kunnen breken, gesteund door de aanmoedigingen van de fans.
Hij geeft daarom de Italianen de gelegenheid om als eerste het veld op te gaan. Zogenaamd als een keurige vorm van gastvrijheid. Daarna treedt de thuisploeg de arena binnen, voorafgegaan door de twee geblesseerde spelers die de FA Cup meenemen. Anfield explodeert! Uit de luidsprekers klinkt het geadopteerde clublied: ‘When the saints go marching in…’ en alle 54.000 toeschouwers zingen mee. Het zal niet meer stil worden op deze avond.
De Italiaanse oud-bondscoach Vittorio Pozzo zegt na afloop: ‘Dit publiek overtrof alles, wat ik ooit aan morele steun voor een ploeg heb meegemaakt. Van dit publiek viel niet te winnen.’ Door doelpunten van Hunt en Callaghan stond het snel 2-0. De Italianen waren duidelijk geïntimideerd. Sandro Mazzola scoorde nog wel tegen, maar doordat Ian St. John in de slotfase zijn goaltje meepikte was de marge aanzienlijk omdat de uitdoelpunt-regel nog niet van kracht was.
De samenvatting:
San Siro
Een week later moet Inter maar zien dat het die achterstand te niet doet. San Siro is bevolkt met 85.000 man. De club wil de een jaar eerder gewonnen trofee niet zomaar afstaan en zeker niet met de wetenschap dat de finale later in de maand in het eigen stadion plaats vindt. Trainer Helenio Herrera begint meteen na het eindsignaal op Anfield met de voorbereiding op dit duel.
Sandro Mazzola vertelde onlangs in La Gazzetta dello Sport: ‘Herrera was razend, hij ging te keer: “Sukkels, die jullie zijn, wat voor figuur hebben jullie mij laten slaan. Jullie moeten maar een week in trainingskamp, want door dit stelletje mogen we toch niet worden uitgeschakeld.” Hij overtuigde ons gedurende die week dat we op alle gebied beter waren en niet bang aan de wedstrijd moesten beginnen.’
De ongekende sfeer van Anfield wordt in San Siro overtroffen. Wanneer de spelers het veld opkomen schieten vuurpijlen in de lucht, gillende keukenmeiden worden afgestoken om een angstaanjagend geluid te fabriceren, rookbommen worden gegooid en sirenes aangezet. ‘Het Italiaanse publiek evenaarde de Liverpool-aanhang, wat op zich al onvoorstelbaar was. Die dag was er geen claxon meer te koop.
Na negen minuten was San Siro al een soort hel, zoals Dante zich die ongeveer moet hebben voorgesteld. Een kakofonie van geluiden en overal op de tribunes losbarstend en knetterend vuurwerk,’ aldus de neutrale getuige Ed van Opzeeland in zijn verslag.
Ed (links) was er bij in Milaan. De fotograaf rechts maakte onderstaande foto van Facchetti.
Inter wordt opgezweept en staat binnen tien minuten met 2-0 voor. De Engelsen voelen zich in de maling genomen, want ze vechten beide doelpunten aan. De Spaanse scheidsrechter Ortiz de Mendibil is onduidelijk wanneer hij een vrije trap geeft aan Inter op de rand van het strafschopgebied. De Engelsen menen dat er sprake is van een indirecte vrije trap, maar Mario Corso kogelt de bal in een keer in het doel. Ondanks de protesten telt de Spanjaard de treffer.
Bij de volgende aanval heeft doelman Lawrence de bal in zijn handen, maar bij het uittrappen duikt opeens de Spanjaard Joaquim Peiró achter zijn rug op. Hij pakt de keeper de bal af met een klein trapje en schiet het leer vervolgens in het lege doel. Deze goal gaat de geschiedenis in als het doelpunt van de tasjesdief. ‘De kraak van de eeuw,’ luidt een kop in La Gazzetta dello Sport boven een foto van het doelpunt.
Onlangs zei de Madrileen in Marca: ‘Het was een spontane actie. Lawrence had een aanval van ons onderschept. Ik stond achter hem toen hij de bal wilde uitrollen. Ik verraste hem door de bal af te pakken. Ik verzeker iedereen dat ik geen overtreding maakte. Ik raakte alleen de bal en dan mag het volgens de regels. In Italië ben ik vooral bekend vanwege dat doelpunt. Ik ben de tasjesdief.’
De beelden:
Liverpool is KO
Liverpool kan nauwelijks meer reageren. De voorsprong is verspeeld. Inter speelt vanaf dat moment een onvergetelijke wedstrijd. Mazzola, Suarez en Corso laten het beste van hun kunnen zien, terwijl de sterke verdediging van Inter Liverpool geen kans biedt om op doel te schieten.
‘Dit was waarschijnlijk onze beste wedstrijd,’ vertelde Sandro Mazzola afgelopen zaterdag bij het eeuwfeest. ‘Ik krijg er nog kippenvel van als ik terugdenk aan die avond. De sfeer in het stadion was onvergetelijk. Met die vrije trap schoot ik alle twijfel weg. Herrera had ons gevraagd om vooral vroeg in de wedstrijd te scoren en binnen tien minuten stond het al 2-0,’ wist Mario Corso zich nog te herinneren.
.jpg)
Facchetti. Foto Guus de Jong.
Een kwartier na rust valt de beslissing. Giacinto Facchetti, de watervlugge linksback, rukt op met een daverende sprint en komt na een steepass van Corso alleen voor het doel en schiet de bal sierlijk langs Lawrence tegen het net. San Siro explodeert. Inter geeft deze 3-0-voorsprong niet meer uit handen. Bill Shankly zit zich te verbijten in de dug-out, want hij is ervan overtuigd dat zijn ploeg is bestolen.
Inter kaapt clublied
Na het laatste fluitsignaal van Ortiz de Mendibil lijkt het stadion onder het gestamp van de tifosi in te storten. Uit de luidsprekers klinkt plotseling: ‘When the saints go marching in…’ en de meeste Italianen zingen of neuriën mee. Mazzola had de plaat aan de stadionspeaker gegeven om te draaien bij een eventuele overwinning. De boze Engelsen voelen zich nu helemaal in de maling genomen, want nu heeft Inter ook hun clublied gekaapt.



.jpg)



se moette cker 2 keer scooren dan moette se wel naar voore, maar dan is er genoeg mogelijk, van de andere kant als je gewoon trug uit speelt en de bal 2x lekker op het hooft vn zlatan legt haalen se er wel een verlengin uit. Kijk maar naar die wondergoal tege PSV!.
geplaatst op: 11-3-2008 17:39:53u.
geplaatst op: 10-3-2008 15:27:04u. | e-mail