Hoe Leon van Bon olympisch goud misliep

Een van Nederlands topwielrenners van de afgelopen twee decennia is Leon van Bon. Hoewel voornamelijk bekend als wegwielrenner, pakte hij de eerste belangrijke prijs van zijn carrière op de wielerbaan van Vall d'Hebron bij Barcelona. Het werd olympisch zilver, want het goud werd gekocht door een Italiaan.

Leon van Bon was als junior een veelzijdig wielertalent. Hij won diverse nationale juniorentitels op de baan, maar deed het ook goed op de weg - zo werd hij in 1992 tweede in Olympia's Ronde van Nederland. Voor de Spelen van Barcelona hoopte hij de wegploeg te halen, maar Erik Dekker, Richard Groenendaal en Rob Compas werd in plaats van hem geselecteerd. Van Bon dacht ook goede kans te maken op de individuele achtervolging op de baan, maar Servais Knaven werd door de bondscoach uitverkoren. Wel plaatste hij zich voor de puntenkoers, niet bepaald zijn slechtste onderdeel. Hij had in 1991 nog een vierde plek behaald op het WK in Stuttgart, en was Nederlands kampioen in die discipline.

De finale van de puntenkoers in Barcelona was spannend. Van Bon was vanaf het begin in de bovenste regionen van de rangschikking te vinden. Na zo'n 40 van de 50 af te leggen kilometers demarreerde hij samen met de Belg Cédric Mathy en een Cubaanse renner. De twee renners uit de Benelux haalden veel punten met de uitbraak, en belegden plaats 1 en 2. Het gat tussen de groep en de uitgebroken renners werd gedicht door de Australische renner Stephen McGlede. Die was op dat moment al tweemaal gedubbeld en had volgens de regels uit de baan genomen moeten worden. Degene die het meeste profiteerde van het werk van de Australiër was de Italiaan Giovanni Lombardi, derde in de stand.

In de laatste sprint, waar dubbele punten vergeven werden, trok McGlede wederom de sprint aan, voor de Italiaan. Kort voor de meet stuurde de Australiër omhoog, waardoor Lombardi onderlangs kon komen en de sprint won. Hierbij reed hij echter over de côte d'azur, de blauwe strook onderaan de baan, wat niet is toegestaan. Van Bon, vierde in de eindsprint, was er dan ook zeker van dat hij had gewonnen. Maar op het scorebord kwam de naam van Lombardi bovenaan. Bondscoach overwoog een protest tegen de overtredingen van de Australiër en de Italiaan, maar zag daar uiteindelijk vanaf.

Leon van Bon zelf was eerst woedend, maar later toch tevreden met zilver. "Weet je", zo vertelde hij het NRC destijds "wat Lombardi net in de gang tegen me zei? Ik ben toch de rijkste. Dat zegt genoeg, hè."

Nog 149 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties