De Grand Prix van Australië

Komende zondag staat de 24e Grand Prix van Australië op het programma. Wie hier wint, maakt enorme kans ook wereldkampioen te worden. Een historisch overzicht.

Door Michel van Dongen /  www.F1Today.nl

Na elf races door de straten van Adelaide streek het Formule 1-circus in 1996 neer in de sportstad van de Australië, Melbourne. Naast de tennisballen van de Australian Open, wordt hier nu ook het Formule 1-rubber jaarlijks losgelaten.

Doordat de Grand Prix in 1996 overging naar Melbourne deed zich iets aparts voor: het was voor de laatste keer dat twee Grands Prix achter elkaar in hetzelfde land verreden zijn. Waar Adelaide het seizoen in 1995 afsloot, was Melbourne in 1996 de seizoensopener. 

In de beide opeenvolgende Grands Prix was een hoofdrol voor Damon Hill. De Brit had in 1995 de titelstrijd al verloren van Michael Schumacher, maar Hill was er alles aan gelegen om in de seizoensafsluiter zijn kwaliteiten te tonen.

In de training crashte Mika Hakkinen door een klapband. De Fin werd daarna kunstmatig in coma gehouden, maar herstelde snel.

De race verliep bijna net zo chaotisch. Alle concurrenten schakelden elkaar of zichzelf uit. David Coulthard reed in de pitstraat tegen de muur toen hij aan de leiding lag. Jean Alesi reed Michael Schumacher van de baan.

Damon Hill bleef echter stug doorrijden en declasseerde alle overige coureurs. Olivier Panis nam als tweede plaats op het podium met twee ronden achterstand op winnaar Hill. Gianni Morbidelli eindigde als derde in de Footwork-Hart - de enige podiumplaats in het bestaan van het team. Hill sloot hiermee een verloren seizoen in stijl af. Slechts acht coureurs finishten.

De volgende race, weer in Australië, was het debuut van Melbourne in de Formule 1. Mika Hakkinen was weer van de partij, maar alle aandacht ging naar de snelle debutant, Jacques Villeneuve. De jonge Canadees verbaasde vriend en vijand door in zijn eerste Formule 1-weekend de pole position op te eisen. Bij de start van de race behield Villeneuve de leiding tot aan de pitstops. 

 Chaos bij de start in 1997

Hierna kwam Hill echter de baan op,  vóór Villeneuve. Villeneuve toonde daarop geen angst te hebben voor een teamgenoot en remde hem enkele bochten later zonder pardon uit. Zo verwees hij Hill naar de tweede plaats. Een sensationele zege leek op komst.

Maar vanaf de pitmuur kreeg Villeneuve het teken om langzamer te rijden. Wat gebeurde er? Een historische zege op komst en een rijder, die daarop langzamer moet tijden?

De oplettende kijker zag echter dat de Williams van Hill steeds viezer werd. Hill reed vlak achter Villeneuve, die langzaam olie verloor. Villeneuve gehoorzaamde, waarop Hill de race won. Hij scoorde hiermee twee overwinningen in twee opeenvolgende Australische Grands Prix.

Damon Hill werd ook wereldkampioen dat jaar. Een jaar later volgde Villeneuve, de smaakmaker van eerste Grand Prix in Melbourne, hem op.

Villeneuve had echter ook slechte herinneringen aan Melbourne: in 2001 crashte hij in de eerste ronde, waarbij een marshall het leven liet. 

In de jaren erna bleek dat de winnaar van Melbourne ook vaak wereldkampioen werd. In twaalf races waren hierop slechts vier uitzonderingen. Maar ook de laatste twee jaar was de winnaar van Melbourne de latere wereldkampioen.

Vorig jaar startte Kimi Raikkonen het seizoen hier ijzersterk. Hij pakte pole position en reed naar een nette overwinning, op het podium bijgestaan door het sterke McLaren-duo, Hamilton en Alonso. Lang leek Raikkonen geen aanspraak meer te kunnen maken op de titel, maar in de laatste race eindigde het voor hem toch nog goed.

Wie zal dit jaar de race Down Under winnen? Het is vroeg opstaan, maar kans twee op drie, dat u de wereldkampioen van 2008 als eerste over de streep ziet gaan! 

Auto- en motorsport

permalink | plaats reactie |

Reacties