Zoeken

Hasan Evrengün ging voor het tweede nummer van het sportonderzoeksjournalistieke boekmagazine Achilles op zoek naar de 43 van Dillen. In dit verhaalfragment deel 2 schetst hij – na het fragment van gisteren – de verdere contouren van ‘Het kanon’.

Op zondag 2 september 1956 begint dan eindelijk de eerste echte eredivisiecompetitie (het seizoen ervoor waren er nog twee hoofdklassen). In hetzelfde jaar waarin Nederland al van wereldkampioen Duitsland heeft gewonnen (door twee doelpunten van Lenstra) en waarin Feyenoorder Henk Schouten in één wedstrijd negen goals heeft gescoord (ook nog steeds een record) zijn de verwachtingen hoog gespannen.

In Venlo heerst grote ongerustheid. Faas Wilkes kan bij de start van het nieuwe seizoen zijn rentree nog niet maken. Een knieblessure houdt hem aan de kant. De Telegraaf van 3 september 1956 stelt de vraag, die ook vele VVV-aanhangers stellen. ‘Is het hier slechts een blessure of vreest men dat men te maken heeft met de symptomen van het gevreesde voetbalknietje?’ De wakkere krant laat niet na te melden dat boze tongen beweren dat Wilkes’ knie allang niet in orde zou zijn en dat de geruchten die hierover gingen ‘thans worden bevestigd’.

Abe Lenstra speelt wel, in de thuiswedstrijd in het nieuwe Diekmanstadion tegen regerend kampioen Rapid JC, dat met 5-2 wordt geklopt. Us Abe was voor zijn doen opvallend snel, scoorde twee maal en leek een stuk slanker. En dat klopte, want hij was in nog geen twee weken 13 pond kwijtgeraakt. ‘Ik eet bijna niets meer. Een beetje bruin brood, veel groente en af en toe een biefstukje. En dan natuurlijk de medicijntjes die de dokter me voorschrijft. Ik voel me er kiplekker bij,’ aldus de Fries tegen de pers.

En hoe vergaat het de club van Dillen, PSV? ‘De grote verrassing op deze eerste dag van de voetballerij was de nederlaag die het zo sterk geachte PSV op eigen veld tegen MVV leed (1-3),’ zo lezen we in De Telegraaf-rubriek ‘Bruine monsterachtigheden’ van 3 september. ‘Het speltype van de Eindhovenaren was niet meer te herkennen. Hun nieuwe trainer, de Joegoslaaf Brocic, heeft het elftal herschoold voor het snelle, korte combinatiespel volgens de middeneuropese school. Zoals zij echter deze middag speelden, bleken vele PSV-ers nog onwennig.’

PSV krijgt weinig kans tegen het actieve spel van de Limburgers maar Coen Dillen tekent wél voor het enige PSV-doelpunt. ‘Een verre uittrap van doelman Steiger wordt door Fransen doorgekopt en Dillen rondt beheerst af.’ Zo staat PSV na 90 minuten met lege handen en had Dillen zijn eerste seizoensgoal binnen.

Het korte, snelle combinatiespel blijkt de Eindhovense ploeg de eerste zeven wedstrijden behoorlijk parten te spelen. Er worden slechts vier punten behaald. Het tweede duel tegen regerend landskampioen Rapid JC wordt kansloos verloren met 3-1. Het uitvallen van international Wiersma in de Eindhovense defensie was daar mede debet aan. En Dillen scoorde niet. Lenstra bij Sportclub Enschede wel. Zijn teller staat na twee wedstrijden al op vijf!

De tweede thuiswedstrijd, tegen Elinkwijk, is ook al niet best. Het korte spel van PSV ‘liep vast in eigen gecompliceerdheid’. Elinkwijk daarentegen is ‘niet alleen schotvaardiger dan PSV, het was vooral het hogere tempo in het spelen van elke bal en het zoeken van de positie, dat de doorslag gaf’. Eindstand 0-3. En nog was het leed niet geleden voor PSV. Ook in de vierde pot, tegen de ploeg uit de Kuip, wordt weer verloren, ditmaal met 2-0. 43.000 toeschouwers zien Henk Schouten wel scoren maar Dillen niet.

De derde thuiswedstrijd, op 7 oktober, speelt PSV tegen Willem II. De dag voor de wedstrijd verschijnt in het clubblad een krachtig beroep van het bestuur waarin het de spelers tot meer geestdrift en extra inspanning oproept. Ligt het aan de oproep of is het toeval? PSV wint de Brabantse klassieker met 3-1 en in de krant lezen we dat die ‘voornamelijk te danken is aan de enorme geestdrift die in de voorgaande ontmoetingen gemist werd’.

Door de overwinning kan PSV de laatste plaats overdoen aan stadgenoot Eindhoven, zij het slechts op doelsaldo. Lenstra scoort lekker verder. De Fries staat inmiddels op negen doelpunten uit vijf. Dillen nog steeds op één.

Het volgende duel, uit bij BVV Den Bosch, is voor Dillen de uitgelezen kans om eens tot scoren te komen. De Bosschenaren doen het niet goed en delen hun positie op de ranglijst met PSV. Maar de ploeg is op het veld zeker niet de mindere, en gedurende de wedstrijd veelvuldig in het offensief. Toch won PSV ruim, door efficiënter de kansen te benutten. Zo speelde BVV-verdediger Remmers de bal te zacht terug op de eigen doelman, waarop Dillen de bal overnam en onhoudbaar inschoot. En in de laatste minuut maakte Dillen nog 3-0.

Op 28 oktober staat PSV na de wedstrijd tegen Sportclub Enschede weer met beide benen op de grond. ‘Enschede gaf PSV voetballes (5-1)’ kopte De Telegraaf. ‘Volkomen kansloos is PSV tegen sportclub Enschede ten onder gegaan. Nog voor een half uur was verstreken was het pleit al beslecht. Enschede stond toen met 0-3 voor en daar had PSV nog niet één behoorlijke aanval tegenover kunnen stellen. Een kwartier na de hervatting stonden de gasten op 0-5 en daarmee vonden zij het welletjes.’

Lenstra scoorde ditmaal eens niet. Vijf minuten voor tijd lukt het Dillen de Enschedese doelman te omspelen en voor PSV de eer te redden. Het is zijn vierde goal in een voor PSV rampzalig begonnen seizoen. Het staat op een zestiende plaats met vier punten en doelsaldo van 9-17 met acht punten achterstand op koploper Ajax.

‘PSV, nog slechts een schim van de hechte ploeg die het vorig seizoen zo indrukwekkend afsloot, behoefde vanmiddag in het Olympisch Stadion geen wonderlijke capriolen uit te halen om Amsterdam in twee minuten breeduit te vloeren.’

Zo beschrijft de Volkskrant, niet altijd de meest opgewekte krant, de winst van PSV op en in Amsterdam (1-3). Op de elfde van de elfde laat de voorhoede van PSV zich eindelijk weer eens van zijn goede kant zien. Het Parool brengt een levendig verslag van de wedstrijd. Sport in Beeld bestond toen nog niet.

Doelman Visser van Ajax heeft het die middag druk om de ‘opportunisten Fransen en Dillen’ van het scoren af te houden. ‘Na zeven minuten moest hij zich voor een vinnige schuiver van Fransen naar de rechterhoek werpen. Met succes. Ook vijf minuten later, toen Dillen een vrije schop zoveel kracht mee gaf, dat er toch een gat werd geboord in de dubbele haag spelers waarmede Amsterdam het doel beschermde.’
Fransen zorgt voor de 1-2 waarna het de beurt is aan Dillen.

’Een verre pass van Brusselers was te hoog voor een weifelachtige Amsterdamse defensie. Als teleurgestelde kleuters, die een losgeraakte ballon zien ontsnappen, staarden ze de bal bedroefd na. Dillen niet. De agressieve Eindhovenaar ving de bal op en tikte hem met een volmaakte voetbeweging over het hoofd van de uitgelopen Visser, 1-3.’

Een week later herhaalt PSV het kunstje door uit bij de vermoeide sterren van reizend circus Fortuna ’54 te winnen, weer 1-3. Een zwaarbevochten zege waarbij Dillen ditmaal niet tot scoren komt.

Fragment uit Achilles 2. Sportverhalen van toen en nu. Redactie: Ad van Liempt & Jan Luitzen. L.J. Veen, 144 pagina’s, € 12,50, ISBN 978-90-204-0896-6. Achilles 2 is vanaf 16 maart in de boekwinkels te verkrijgen.

Kopen?

Ook te koop: Achilles 01 en voorloper Tussenstand.

Sportboeken

permalink | plaats reactie |