Echt tennissen

In 1908 stond niet alleen rackets op het program van de Spelen, maar ook "echt tennis" was dat jaar een olympische sport. Maar hoe die sport heet, daar is niemand het over eens.

De sport heet in het Engels real tennis, maar het is niet duidelijk of real nu staat voor "echt" of een verbastering is van royal - de Australiërs noemen het namelijk royal tennis. De Amerikanen noemen het court tennis, want de sport wordt gespeeld in een soort van hof, met een muur aan een kan van de baan. De sport heeft nog weer een andere naam in Frankrijk, waar het jeu de paume genoemd wordt. Zoals die naam doet vermoeden werd oorspronkelijk met de hand gespeeld, vergelijkbaar met het Nederlandse kaatsen. Deze vorm van de sport dateert al uit de middeleeuwen, en zo rond de 16e eeuw werden rackets langzaam ingevoerd.

Jeu de paume was zeer populair in Frankrijk, en breidde zich uit naar de adel van andere Europese landen. Aan het begin van de Franse Revolutie vond op een paume-baan nabij Versailles zworen honderden Fransen zich in de Assemblée nationale, een formeel begin van de opstand tegen Lodewijk XVI. In Nederland staat deze gebeurtenis bekend als de "Eed van de Kaatsbaan", in Frankrijk als de "Serment du jeu de paume". Ironisch genoeg betekende deze eed ook een einde aan de populariteit van de sport, aangezien de adel de jaren en decennia daarna in geheel Europa onder vuur kwam te liggen. Een andere vorm van tennis, gespeeld op gras (lawn tennis) nam de fakkel over.

Toch was de sport nog redelijk populair in Groot-Brittannië, de V.S. en Frankrijk toen deze op de Spelen van 1908 in Londen werd gehouden. De wereldkampioen mocht niet meedoen, want Peter Latham (eerder ook wereldkampioen in rackets) was professional. Hoewel geen Fransen aan de start verschenen waren de beste amateurs wel van de partij: thuisspeler Eustace Miles en Jay Gould II, kleinzoon van de Amerikaanse "robber baron" Jay Gould. Gould was regerend Brits en Amerikaans kampioen, en de grote favoriet voor de titel. Gould en Miles sloegen zich met groot gemak door het veld (waaronder ook de olympisch kampioen in golf van 1900, Charles Sands), en ontmoetten elkaar zoals verwacht in de finale. Daarin nam Miles in elke set de voorsprong, maar Gould kwam telkens terug en won in drie sets (best-of-five). Gould zou later als beroepsspeler ook de wereldtitel veroveren, waarmee de enige olympische kampioen in een haast vergeten sport niet zomaar een passant bleek.

Nog 131 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Tennis

permalink | plaats reactie |

Reacties