Zoeken

Precies vier jaar geleden werd Griekenland overspoeld door slecht nieuws. Journalisten vanuit de hele wereld schreven dat de stadions voor de Olympische Spelen niet op tijd klaar zouden zijn, dat terroristen dagelijks bommen gingen gooien, dat het verkeer twee weken lang zou stilstaan, dat de straathonden werden gemarteld, doodgeschoten en opgediend als souvlaki –dat de Grieken eigenlijk altijd al zo gek als een piepende deur waren geweest.

Roy Panagiotopoulou heeft in die dagen flink zitten turven. Als hoogleraar Communicatie en Mediastudies op de Universiteit van Athene leidde ze namelijk een groot onderzoek naar de internationale media-aandacht in het jaar van de Spelen. De Chinezen zouden het misschien eens moeten lezen, want de overeenkomst is enorm: een negatieve stroom berichten over het olympische gastland, die op geen enkele manier is te doorbreken.

De overschrijvertjes

Over dit onderzoek vertelde Panagiotopoulou vorig jaar op de Internationale Olympische Academie in Olympia. Haar betoog kwam er kortweg op neer dat feiten en wederhoor in het laatste halve jaar voor de openingsceremonie in Athene een heel kleine rol speelden. De macht was aan de overschrijvertjes: journalisten die kopiëren wat andere overschrijvertjes eerder al kopieerden. Die rollen van beschuldiging naar beschuldiging naar beschuldiging naar beschuldiging.

“Griekenland wilde de Olympische Spelen organiseren om de internationale aandacht op zich te vestigen”, zei Panagiotopoulou. “Daarom wilde ons land de mediastroom zoveel mogelijk beïnvloeden. En dat is verschrikkelijk moeilijk, omdat de internationale media hun eigen agenda hebben. En juist in de laatste honderd dagen voor aanvang van de Spelen faalde Griekenland.”

En hoe! Pas na afloop van de Spelen kwamen de complimenten en excuses van de overschrijvertjes dat ze er zo naast hadden gezeten. Maar in al die maanden daarvoor hadden ze een compleet eigen realiteit beschreven vol slecht nieuws. Dat viel me toen heel erg op, omdat ik in 2004 in Athene heb gewoond om alles met eigen ogen te volgen. Daarover schreef ik dagelijks voor NU.nl.

Goed kijken! Goed nieuws!

Zowel in maart als in mei heb ik bijvoorbeeld de route van de olympische marathon verkend. In mei 2004 schreef ik hierover: ‘Wat in maart nog een kilometerslange stortplaats van puin en plastic was, is nu grotendeels een asfaltweg geworden. Het is nog lang niet af, omdat op veel plekken nog niet eens riolering ligt, maar het tempo waarin alles is veranderd, heeft me verrast.’ Met als conclusie: ‘Er is dus wel degelijk goed nieuws vanuit Athene. Je moet het alleen willen zien.’

En dat was het centrale probleem van Panagiotopoulou: niemand wilde het goede nieuws toen zien. Jammer, want zoals de Griekse prof ook zei: “De Olympische Spelen hebben een enorme invloed op de publieke opinie en de collectieve herinnering.” Leuk voor China om te weten, want dat wordt nu ook overspoeld door slecht nieuws.

Vastgeroeste vooroordelen

De belangrijkste conclusie van Panagiotopoulou was dat Griekenland er niet in was geslaagd om verouderde ideeën over dit land te moderniseren, ongeacht de succesvolle Spelen van Athene. Rond de Grieken blijft het beeld hangen van dansende chaoten, die niet te handhaven zijn in groepen groter dan één. Dat ze per uur drie keer worden omgekocht, nooit hun afspraken nakomen. Tot slot wonen ze nog steeds in tempels, waar ze urenlange discussies houden over filosofie, die uit zichzelf overgaan in langdurige groepsseks. Niet dat dit allemaal heel ver van de waarheid afzit, maar toch zijn er nuances.

“Zo, ben jij weer zo’n figuur die een negatief verhaal over Athene gaat schrijven?”, snauwde een ober daarom toen ik in mei 2004 onder de Acropolis een kop koffie bestelde. Ik zat daar mijn aantekeningboekje te bekijken en dat was voor hem voldoende voor die grimmige opmerking. NOS-correspondent Conny Keessen had het ook al gemerkt: “De Grieken zijn woedend.“

En die negatieve tendens in de aanloop naar de Olympische Spelen is nu in alle hevigheid teruggekeerd. Alles wat met China heeft te maken, is fout. Twee weken geleden bijvoorbeeld had ik een gesprek met Radio 1 over het olympisch vuur en de protesten daaromheen. Aan het einde van het gesprek kwam ik met een woest idee: “Misschien gaan er wel hele positieve dingen gebeuren.”

Dat snapte presentator Rob Trip even niet: “Hoezo dan, goed nieuws?” Nou, dat niet alles slecht hoeft te zijn en dat het tijd wordt om eens te constateren dat we in dezelfde spiraal zitten als vier jaar geleden. Helaas was ik tijdens dat gesprek nog geen vijftien minuten mijn bed uit en had ik ook nog geen koffie gehad, dus die scherpte had ik toen niet.

Nu wel en dat brengt mij er daarom toe om nu te zeggen dat ik hoop op positief nieuws over China en wel heel snel. Let the Games begin!

Op weg naar Peking · Sport en politiek

permalink | plaats reactie |

Reacties

gina: Ik ben het ermee eens dat de media lang niet altijd aan juiste berichtgeving doet. Toch vind ik dit een slecht geschreven stukje. Het communistische China kun je immers niet vergelijken met Griekenland. De Olympische spelen draaien volgens velen om 'samenkomen'. Het is niet terecht dat een land als China, die haar eigen mensen behandeld als honden en de Tibetanen als vuil, het gastland zijn van een evenement die centraal staat voor vredig samenkomen en sportiviteit. Jurryt van de Vooren bschadigt met dit slechte stukje 'journalistiek' de reputatie van Nu.nl
geplaatst op: 6-5-2008 14:52:25u.

Jorik: Ik vind het goed dat er ook eens positief gekeken word naar China en de Olympische Spelen daar.

De idealen van Pierre de Coubertin worden het best weerspiegeld in het olympische credo: "het belangrijkst bij de Olympische Spelen is niet de overwinning, maar de deelname, zoals ook in het leven niet de overwinning, maar het streven naar een doel het belangrijkst is. Het belangrijkst is niet, om veroverd te hebben, maar om goed gevochten te hebben."

Ik lees hier niets terug over politiek en mensenrechten, het gaat om het samen komen en mee te doen. Met een boycot beschadigen wij de Olympische gedachten alleen maar.

We doen met z´n allen heel erg ons best om China zo negatief mogelijk af te schilderen terwijl dit naar mijn mening juist het averechtse zal bereiken. Benadruk eens de positieve punten en bouw daarop verder, dan zul je vanuit mijn optiek veel meer bereiken.

Wanneer iemand je persoonlijk aanspreekt en alleen maar negatief is over je uiterlijk en/of innerlijk ga je ook niet vrolijk vertellen over wat je vorige weekend hebt gedaan. Nee, je reactie zal dan toch niet positief zijn, je zult je verdedigen of negatief uitlaten over de ander?

Laat duidelijk zijn dat ik de situatie in China niet goedkeur maar dat een andere benadering misschien in ieders voordeel zal zijn.
geplaatst op: 8-4-2008 13:26:03u. | e-mail | website

Ferry: Ik ben me er zeer goed van bewust dat de Chinese overheid een goed gelikte PR-machine heeft en dat het nieuws hier erop gericht is het beleid te verdedigen. Maar het kunnen niet alleen maar leugens zijn die verteld worden. Daarom moet de waarheid ergens in het midden liggen tussen de positieve Chinese berichtgeving en al het negatieve dat in Europa verteld wordt. Kijk voor de grap maar eens op www.anti-cnn.com en zie de andere kant van het verhaal.
Het verhaal van Tibet in de afgelopen eeuw is inderdaad geen mooi verhaal en ik wens niemand toe wat de mensen daar de afgelopen eeuw is gebeurd. Ik wil wel toevoegen dat die geschiedenis vele eeuwen verder gaat dan de afgelopen eeuw en dat China en Tibet in feite al sinds mensenheugenis aan elkaar verbonden zijn. Dit heeft niet alleen geografische redenen want dan had het net zo goed een band met India of met Centraal-Azie kunnen zijn.

Er is meer dan genoeg goed nieuws te vertellen over China! Zo zijn in de afgelopen tientallen jaren meer dan honderd miljoen mensen uit de armoede gehaald en doet het land actieve pogingen om de vervuiling tegen te gaan. Helaas gaat veel van het geld dat de centrale regering beschikbaar stelt verloren omdat regionale leiders er wel interesse in hebben en het zelf gebruiken of naar vriendjes doorsluizen. Als dit uitlekt gaat het direct ten koste van hun baan, sociale positie en geld.
Hier in Beijing heb ik de afgelopen twee jaar een bouwput zien groeien tot een wereldstad met enorme uitstraling. Je zult zelf tijdens de spelen zien hoe Beijing modern en traditioneel weet te combineren. Het Olympisch stadion is een architectonisch meesterwerk. Dagelijks worden nieuwe mooie of verbazende bouwwerken opgeleverd, met als eyecatcher de CCTV-toren. Aan de andere kant zijn er nog altijd de traditionele hutongs die in recordtempo gerenoveerd worden. De stad is een antirook-campagne begonnen en van het bekende spugen op straat merk je nog maar weinig.
De Olympische Spelen zijn de trots van 1,3 miljard mensen en het is dit land er alles aan gelegen om van het evenement een groot succes te maken.
geplaatst op: 7-4-2008 17:04:30u.

Jurryt: Dat jullie bij nieuwsvorming alleen maar denken aan het officiele nieuws van de Chinese overheid zegt meer over jullie dan over mij. Maar China is meer dan regeringsfunctionarissen alleen, die propaganda - want zo heet dat - verkopen.

Goed nieuws kan ook zijn dat een Chinese kunstenaar iets moois heeft gemaakt of dat een Chinese schrijver een mooi boek heeft geschreven.

Er bestaat namelijk altijd nog een verschil tussen regeringsfunctionarissen en andere corrupte types enerzijds en de gewone mensen anderzijds. Je hoeft mij echt niets over de gruweldaden in Tibet uit te leggen, want daarover schrijven we hier al jaren. Het enige is dat iemand soms dat negatieve patroon wel eens mag doorbreken. En dat deed ik vrijdag dus even. Als het moet, doe ik het opnieuw.
geplaatst op: 7-4-2008 15:42:26u. | website

Dick: Ook interessant in dit opzicht is de geschiedenis van Tibet zelf. In een onlangs vertoonde docu Angry Monk komt een heel ander beeld van Tibet naar voren. Rond 1900 was Tibet een open land, waar westerse ontdekkingsreizigers en chinese handelaren kwamen. Maar toen in de jaren 20 een conservatieve regering aan de macht kwam raakte het land in een isolement. De betreffende monnik reisde naar India, beleefde allerlei avonturen en keerde in 1934 terug met vernieuwende ideeën over vrijheid en voorspoed. Hij werd direct in het gevang onder het Potala paleis gegooid.
Terugkijken op
http://www.nederland2.nl/uitzendinggemist/programma/angry-monk/3295
Goed beschouwd is het Tibet wat wij nu kennen het gevolg van die tijd. Ook de inval van de Chinesen eind jaren 50 is hier een gevolg van geweest.
geplaatst op: 7-4-2008 13:59:36u. | website

Erg: Dit is een artikel van wel erg laag niveau. Ik kom net uit China en heb met eigen ogen waargenomen hoe mensen die onderling (prive-)gesprekken hebben over gang van zaken in Tibet, door agenten in burger neergeknuppelt worden. Dit was op een treinstation.

Klagen over de negatieve beeldvorming van de media? De werkelijkheid is nog vele malen erger. Ga ook een jaar in China wonen en wees dan blij dat we media hebben die openlijk kan berichten over elk onderwerp....

Verbetering van de mensenrechten? Tot nu toe niks van gemerkt, in tegendeel - met de spelen op komst en de Westerse media aanwezig wordt elke vorm van kritiek directer en sneller dan ooit hardhandig de kop in gedrukt.
geplaatst op: 7-4-2008 12:50:13u.

Ferry: Inderdaad, eindelijk iemand die schrijft over de negatieve spiraal die in de westerse media wordt weergegeven. Ik woon nu twee jaar in China en heb niets gezien van mensenrechtenschendingen. Goed, ik ben niet in Tibet geweest en geloof best dat de protesten hardhandig zijn aangepakt, maar er zou ook even vermeld moeten worden dat deze protesten allesbehalve vreedzaam waren. De o zo lieve Tibetanen hebben de halve stad verwoest en onschuldige Han- en moslimburgers aangevallen. Maar uiteraard krijg je in het Nederlandse nieuws niets te zien van monniken (jawel, monniken!) die met staven op passanten in staan te hakken. De waarheid zal in het midden liggen tussen de Chinese en de westerse berichtgeving, maar ondertussen ben ik heel erg ziek geworden van de manier hoe er in de westerse media wordt gemanipuleerd met nieuws en beelden. Het westen is bang voor China en heeft daar geen reden toe. China heeft nooit een ander land binnengevallen (historisch is Tibet eeuwenlang een Chinees protectoraat geweest) terwijl de grote vrijheidsstrijders van de wereld -de Amerikanen en wij, de volgzame NAVO-hondjes- onder het motto van vrede en democratie dood, ellende en armoede brengen in Irak en Afghanistan en en passant even de olie op komen halen.
Tussen haakjes: De Chinezen kijken inderdaad op naar het westen maar ik heb de houding naar buitenlanders in twee jaar tijd al behoorlijk zien veranderen. Steeds meer Chinezen vinden ons arrogante etters en dat is terecht.

Ik heb maar een advies aan de westerse media, en dat is: Vertel niet de halve waarheid, daar schiet niemand wat mee op.
geplaatst op: 6-4-2008 19:13:09u.

Chris: Wie haalt het in zijn hoofd een column van dit niveau te publiceren? Werkelijk, wat een onzin. Ik ben momenteel docent aan een universiteit in China. De meeste Chinezen geloven dat de Tibetanen met grof geweld te bestrijden terroristen zijn. Ze haten de Tibetanen hier. Het dom houden van zo'n groot deel van de wereldbevolking is een misdaad op zich. Aanpakken die Chinese machtselite!
Tegelijkertijd kijkt met name de jongere generatie ontzettend op tegen het Westen en zijn ze vreselijk trots op het hebben van de spelen. Een uitgelezen kans om al die Chinesen eens wakker te schudden met een goede boycot, of ten minste met een dreigement.
geplaatst op: 5-4-2008 7:12:32u.

ikke: CMONE FORZA PSV.
geplaatst op: 4-4-2008 23:10:20u.

Hans: "..ik hoop op positief nieuws over China.." - ik ook, en ook over Tibet. De rellen daar en het afsluiten van het gebied door de Chinese authoriteiten heeft echt niets met tendensen in de westerse berichtgeving te maken. De beschuldigingen aan het adres van de westerse media zijn niets dan een slimme afleidingsmanouvre.
geplaatst op: 4-4-2008 20:03:09u. | e-mail | website

rd: Ik woon in China en het gaat hier goed. De Chinezen hebben geen zin in Tibet onafhankelijk omdat er dan meer kunnen volgen en het einde zoek kan raken. Het westen voert oorlog in Irak met honderdduizenden doden en de Palestijnen willen ook hun eigen staat. Waar halen mensen het lef van dan om dan te gaan wijzen naar een ander?
geplaatst op: 4-4-2008 19:22:37u. | e-mail

Anouk: EINDELIJK een journalist die de problematiek van de negatieve dynamiek van publieke opinie durft te benoemen! De publieke opinie die zo snel een eigen leven gaat leiden en op die manier op alles en iedereen druk uitoefent. Dit is een oproep aan allen om kritisch te blijven kijken naar het verschil tussen feiten en emoties te midden van de stormvloed van kritiek op zeer complexe kwesties in China waar door Westerse media uitsluitend eenzijdig en onvolledig wordt bericht. De situatie in Tibet kent een lange geschiedenis en is uitermate gecompliceerd. En buitenproportionele kritiek op de mensenrechtensituatie op basis van propagandistisch uitgelichte individuele gevallen? Denk eerst eens goed na voor je je mee laat slepen in de negatieve spiraal van publieke opinie. Bedankt, Jurryt.
geplaatst op: 4-4-2008 16:48:31u. | e-mail

Harry: Tja het gaat juist enorm goed bij die duizenden monddood gemaakte Tibetanen in hun hermetisch van de buitenwereld door China bezette land. En ja de Daia Lama is een geweldadige terrorist dat ziet iedereen zo.

Ik twijfel er niet aan dat de Chinezen de stadions en de infrastructuur af zullen hebben en dat de eigen bevolking die er bij mag zijn super vrolijk over zal komen. Het WK 78 in Argentinie was toch ook een groot succes?
geplaatst op: 4-4-2008 14:14:23u. | e-mail

Johan: Ook hierin lees ik geen positief nieuws over China. Toch een gemiste kans(?)!
geplaatst op: 4-4-2008 13:59:06u.

Jeroen: mensen denken soms te zwart/wit. we gaan democratie/mensenrechten naar Irak brengen. en kijken hoeveel mensen gedood worden?! de tibet-questie heeft ook twee kanten. Geef china tijd. Mensenrechten begrip in Westen is ook vanaf dag 1 geboren en wordt ook niet van buiten opgelegd. Het is een bewustworden proces. laat mensen in vrede leven en geen etnische conflicten
geplaatst op: 4-4-2008 12:29:02u. | e-mail

André: Wat een domme column.
Daar waar in Griekenland in 2004 de kritiek vooral betrekking had op de vraag of de accomodaties en dergelijke wel op tijd voor de spelen gereed zouden zijn, gaat de kritiek op China over het schenden van de mensenrechten.
Dat lijkt me toch van een heel andere orde.
Dat in Peking alles op tijd gereed is en er gelikt bij ligt, en dat de spelen perfect zullen verlopen hoeft niet betwijfeld te worden.
Dat is wel toevertrouwd aan een totalitair regime dat zijn prestige aan de hele wereld wil tonen.
geplaatst op: 4-4-2008 11:49:00u. | e-mail

Lilian: Ik probeer wel al die mensen die nooit in China zijn geweest en er nooit heen willen (van Muiswinkel) zo weinig mogelijk serieus te nemen. Maar goed ook mensen die er wel zijn geweest, zeggen dat het er slecht gaat. Maar het gaat in ieder geval beter dan het was. Maar China is volgens mij een te groot land om er echt een goed beeld van te hebben.
geplaatst op: 4-4-2008 10:10:06u. | website

Dick: Goed idee ! Positief nieuws. Tjakkaaaaa :-)
Er is voldoende goed nieuws te melden over China, gelukkig heb ik dat zelf ook kunnen zien.
Een goed voorbeeld was de directeur van Amnesty (Eduard Nazarski) die bij Pauw en Witteman steen en been zat te klagen: de mensenrechtensituatie zou de afgelopen maanden sterk zijn verslechterd door de Spelen. Scorebordjournalistiek!
Vergelijk het met 10, 30 of 100 jaar terug en ongetwijfeld is je conclusie dan anders.
Maar goed, in de jaren 70 liep dhr. Nazarski waarschijnlijk zelf met een Che-vlag te wapperen, in plaats van kritisch op China te zijn.

Let the Games begin.
geplaatst op: 4-4-2008 10:06:28u. | website

Dan Bekkering: Mensenrechten verbeteren dan misschien een beetje maar dierenrechten blijven achter.
geplaatst op: 4-4-2008 8:53:10u. | e-mail | website

Bram: Mooi geschreven en erg war. Maar helaas is de gemiddelde Nederlandse journalist niet veel beter dan de gemiddelde Nederlander en dus belerend en betweterig en als extraatje over het algemee negatief ingesteld (dat noemen ze dan kritisch) We hebben allemaal boter op ons hoofd want we veroordelen China om de wijze waarop ze omgaat met mensenrechten, maar intussen maken we allemaal dankbaar gebruik van de vele duizenden goedkope producten die daar van daan komen. Als we ze echt willen "straffen" dan zouden we daar mee moeten stoppen, maar dat gaat dus te ver, want dat treft ons in de geldbuidel en dat doen we dus niet. Natuurlijk doen ze het niet goed daar, maar waarom nu altijd alleen maar de nadruk op de negatieve kant? Hier gaat toch ook veel fout? Maar als de Chinezen daar wat van zeggen dan worden we boos.
geplaatst op: 4-4-2008 8:52:53u. | e-mail

Frans: jan, internationale politiek werkt nou eenmaal zo. Gaat allemaal over vriendjes en voor wat hoort wat. De mensenrechten verbeteren ondertussen.
geplaatst op: 4-4-2008 8:49:00u.

Frans: Ben het met je eens. Elkaar napraten, en liever de populaire mening verkondigen dan objectief zijn, moe wordt je ervan.
geplaatst op: 4-4-2008 8:42:59u.

jan: Gek he, al dat negatieve nieuws over China, hoe zou dat nou komen?

Om het kort te houden. China is DE as van het kwaad. Darfur, Noord-Korea, Burma, Iran, Tibet, etc... Wat daar gebeurt kan alleen omdat het China min of meer uitkomt. Door nu de spelen in China te organiseren gaat dat allemaal veranderen, toch?? Waar werden de spelen van '36 ook al weer georganiseerd.
geplaatst op: 4-4-2008 8:42:01u. | e-mail

Bou: Dit artikel is wel heel kort door de bocht.
Het gaat in China niet om een paar asfaltwegen of wat vuil langs de weg, maar om schenden van mensenrechten. Das wel wat anders.
China is niet het enige land waar dit op zo'n grote schaal gebeurt, maar dat is geen reden om er niet over te schrijven.
geplaatst op: 4-4-2008 8:25:15u.

Sportgeschiedenis.nl

De alternatieve bron voor sportnieuws

Zoeken

Nieuwsbrief

Rubrieken

Multimediaal

Sportbeeld van de dag

Goed nieuws uit China!

Altijd maar kritiek en altijd maar slecht nieuws over de Olympische Spelen - net als vier jaar geleden. Iedereen lult elkaar maar na.

Reacties