Een gesprek met Frank Rijkaard

Simon Kuper praat met Frank Rijkaard in een uiterst relaxte sfeer.

ANP Fotoarchief

Frank Rijkaard is de ‘coolste’ voetbalcoach die er is. Zoals hij daar onderuitgezakt op de bank hangt, met zijn lange benen in bruine laarzen op een laag tafeltje, ziet hij eruit alsof hij in de chill-out ruimte van een disco zit. Maar we zijn in zijn kantoor in de catacomben van stadion Camp Nou. Woensdag zal Rijkaards Barça in de Champions League, naar het zich laat aanzien, afrekenen met Schalke 04. Daarna moeten ze waarschijnlijk in de halve finale tegen Manchester United spelen.

Rijkaard is een geboren psycholoog, die het leuk vindt om naar de mensen om hem heen te kijken. Hij rookt sigaretten, drinkt frisdrank en praat over voetbal en over een aantal van zijn spelers.

Wanneer krijgen we de oude, briljante Ronaldinho terug?

‘Als hij geestelijk en lichamelijk in staat is om daar naar toe te werken.’

Dat is hij nu duidelijk niet?

‘Nee, duidelijk niet. De speler in hem wil dat wel, maar om er te komen moet je doorzetten en vaak offers brengen. Je moet een boel doen en niet doen. Hij heeft het allemaal in zich. Dus misschien gebeurt het wel.’

Is Samuel Eto’o een moeilijke speler om mee te werken?

‘Je zou ook kunnen zeggen dat hij makkelijk is om mee te werken omdat hij enorm trots is en een geweldig arbeidsethos heeft. Men kent hem hier als een van de gangmakers uit de goede dagen van het team. Hij staat altijd klaar voor anderen en werkt keihard, op het veld tenminste. Verder is hij heel eerlijk en heeft zijn eigen mening en als hij ergens niet gelukkig mee is, zal hij de eerste zijn om dat te zeggen. Maar als iemand zijn instelling heeft, zou ik dat niet ‘moeilijk’ willen noemen.

Bij Arsenal was Thierry Henry een van de grote spelers van zijn tijd. Bij Barcelona is hij dat niet.

‘Ja, hij heeft nog last van de naweeën van een blessure, hij heeft problemen met zijn rug en zijn benen; daarom presteert hij niet optimaal. Ten tweede is er een privéprobleem.’ (Henry leeft gescheiden van zijn dochter, SK) ‘Dat zijn moeilijke dingen voor hem. Maar hij heeft zijn waarde al in heel wat wedstrijden bewezen. Ik vind dat hij een onzelfzuchtig karakter heeft. Al is hij een grote ster, toch speelt hij goed met de anderen samen. Hij heeft geen moeite met delen.’

Maar hij is niet de speler die je voor ogen had toen je hem kocht.

‘Nee, maar hij is de speler die dat, denk ik, nog wel kan worden .’

Lionel Messi is zo kwetsbaar. Nu is hij alweer geblesseerd.

‘Als hij terugkomt zal hij zich moeten realiseren dat hem aan het eind van elke wedstrijd een andere strijd wacht: blessures voorkomen, je rust pakken, voor je lichaam zorgen. Ik heb daar vertrouwen in. Maar het zal een extra gevecht zijn om te leren leven met deze terugkerende blessure.

Heeft hij het te makkelijk gehad omdat hij op zo jonge leeftijd al zo goed was?

‘Nee, nee. Ik vind niet dat hij het ‘makkelijk’ heeft gehad. Ik heb wedstrijden gezien waarin het leek alsof hij 90 minuten lang in zijn eentje tegen elf man speelde en dan werd hij steeds maar geschopt.

Hij kan fantastisch dribbelen, maar hij ging enorm vooruit door variatie in zijn spel aan te brengen: de ene keer dribbelen, de andere keer de bal terugspelen en diep gaan. En dan loop je niet het risico dat je teamgenoten gaan staan kijken hoe jij langs dribbelt. Hij werd effectiever door minder te doen. Daar vocht hij hard voor. Er zat vooruitgang in: hij werd zelfs steeds dominanter. Daarom is dit zo’n enorme tegenslag voor hem. Ik weet hoe moeilijk het voor hem is om niet mee te kunnen doen in de wedstrijd.‘

Lilian Thuram heeft de meeste interlands gespeeld van Frankrijk, maar er wordt maar zelden over zijn kwaliteiten als speler gepraat. Wat vind je van hem?

‘Hij is fysiek zo sterk als een paard. Heel goed in het vinden van het juiste moment om de bal af te pakken. Kalm. Hard. Een speler die je als spits niet tegenover je wilt hebben. En een voorbeeld voor de anderen: hoe hij zijn lichaam verzorgt, na de training nog extra met gewichten werkt. Hij is evenwichtig, stabiel en loyaal. Hij heeft niet veel psychologische aandacht nodig.’

Welke rol spelen de bij jullie zelf opgeleide Catalaanse spelers: Xavi, Carles Puyol en Victor Valdés in de kleedkamer?

‘Zij vormen de kern van het team. Deze jongens leven als het ware voor Barça. Zij werken iedere dag met trots, met illusion, zoals ze hier zeggen. Als je zo’n kerngroep hebt, moeten de jongere spelers zich automatisch aanpassen; zo leren ze meteen hoe je moet functioneren in de groep. Veel teams missen tegenwoordig zo’n kern, doordat de spelers zo snel worden gekocht en ook weer verkocht.’

Welke speler met wie je gespeeld hebt of die je gecoacht hebt, heeft het perfecte karakter voor een topvoetballer?

Rijkaard uhht en ahht wat. ‘Xavi, Puyol dat zijn fantastische jongens om mee te werken’, denkt hij hardop.

Dan: ‘Andrés Iniesta! Dat is zo’n geweldige sportman. Hij is er altijd, spant zich geweldig in, kan fantastisch voetballen. Maar ik heb het dan niet over een speler die jouw verlengstuk op het veld is. Dat had je vroeger wel: iemand met wie je een blik kon wisselen en dan kon hij iets veranderen of aanpassen. Maar hier willen de spelers die verantwoordelijkheid niet. Dat vinden ze het werk van de coach.’

Het lijkt wel of de Fransen en Catalanen je sterke karakters zijn en de Zuid-Amerikanen en voorhoedespelers niet zo.

Rijkaard is even stil. ‘Ja, ja, ja.’ ‘Veel teams missen tegenwoordig een kern, doordat spelers zo snel worden gekocht en verkocht’

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties