Kampioen worden zonder zelf te spelen

Je zult maar kampioen worden, terwijl je zelf niet in actie komt. Voor de PSV’ers kan dit woensdag het geval zijn. Leuk is anders. Soms komt een landstitel zelfs ongelegen. Zoals voor Monaco in 1997, toen het prinsdom in de ban van de Grand Prix verkeerde en Paris SG zo onhandig was om de beslissende punten te verspelen, waardoor Monaco zonder zelf te spelen kampioen werd.

Biertje drinken in Eindhoven vanavond?

Ik liep op die zaterdag met twee vrienden uit Nederland over de Rue Grimaldi. We zouden even iets gaan drinken in het eetcafé van prinses Stéphanie. De kans dat ze zelf achter de toog stond om te bedienen was in die dagen vrij groot. Maar op deze avond was ze er toch niet, want er waren erg veel racefans en toeristen in de stad. Het was het weekend van de oldtimer Grand Prix, het begin van een soort carnaval voor racefans.

Niemand had het over voetbal en zelf ik hield er geen seconde rekening mee dat Monaco die avond kampioen kon worden. De ploeg zou pas op zondagavond spelen en dan normaal gesproken de landstitel grijpen.

Plotseling werd mijn naam geroepen in de hoek van de kroeg. Het was half twaalf. Ik draaide me om en liep naar een oudere man, die tijdens thuiswedstrijden van Monaco altijd twee rijen onder me zat. ‘Hé, Hollander, neem wat te drinken want we zijn kampioen,’ riep hij me toe. ‘Nee, morgen wordt Monaco toch pas kampioen?’
‘Weet je dan niet dat Paris SG zojuist heeft gelijk gespeeld tegen Bordeaux?’
Dat was me ontgaan. Even probeerde ik de nieuwe situatie voor te stellen. Was Monaco met nog drie speeldagen te gaan dan al kampioen? ‘Wij staan zeven punten voor en PSG speelt nog maar twee keer. Geloof me nou maar en pak een glas.’

Het was de eerste landstitel die ik in deze stad meemaakte. Ik had me er wel iets van voorgesteld, maar op deze avond was bijna niemand in de stemming. Iedereen had het maar over Ferrari’s, Lamborghini’s en andere racewagens. Er werden niet eens kampioensliederen gezongen. Ik nipte aan het aangeboden glas champagne en rekende nog steeds na of de Monegaskische seizoenkaarthouder gelijk had.

Enkele minuten later, terwijl Italianen driftig in discussie waren met een caissière over een te hoge rekening, stormden Fabien Barthez en Emmanuel Petit de kroeg binnen. Zij werden door klanten nauwelijks herkend, maar door de bediening wel uitgebreid gefeliciteerd. Een niets vermoedende racefan zou denken dat de kale man zijn verjaardag vierde en de mooie blonde jongen hem vergezelde. Barthez vroeg om twee flessen whisky en ging meteen weer weg. Ik kon hem nog net feliciteren met de landstitel.

‘We zijn in trainingskamp en mogen in het hotel niet drinken. Daarom zijn we even hier naar toe gevlucht om nog iets te halen zodat we straks op onze kamers iets te drinken hebben want we hebben natuurlijk wel wat te vieren. Stom hè, om op deze manier kampioen te worden. Het liefste waren we nu met de ploeg de straat op gegaan. Wat kan ons nu nog die wedstrijd van morgen schelen. We zijn kampioen, maar in ons contract staat dat we voor een officiële wedstrijd niet gezien mogen worden in de stad. Dus je hebt ons nu niet gezien, ha, ha.’

En weg waren ze, op weg naar het trainingskamp. De volgende dag was Monaco niet vooruit te branden. Zelfs de jonge tiener Thierry Henry had een kater. Toen de ploeg na de wedstrijd officieel werd gehuldigd door de Franse bondsvoorzitter, was de nieuwigheid er al van af en stonden de spelers plichtmatig te zwaaien op het ereschavot.

Een paar jaar later overkwam Juventus hetzelfde. De ploeg was niet eens in trainingskamp want speelde pas twee dagen later na een onverwachte nederlaag van AC Milan bij Palermo, waardoor de landstitel voor de Oude Dame een feit werd.

Doelman Buffon zat in een fauteuil voor de televisie en feliciteerde zich in de spiegel met zijn titel. Op deze vrijdagavond werd het flanerende publiek aan de Via Roma verrast door enkele toeterende auto’s van fans die de titel wilden vieren. Het deed allemaal zeer geforceerd aan, toen de spelers twee dagen later het kampioenschap vierden.

De ironie wil dat dit de eerste landstitel was die later door de rechter werd afgenomen in verband met de Moggigate-affaire. Hij was in ieder geval nooit waardig gevierd.

Kampioensfeesten moeten spontaan zijn, want anders is het voor de helft zo leuk.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties