De eerste wereldkampioen snooker bepaalde zelf de opzet van het WK

Tussen 1927, toen het eerste wereldkampioenschap snooker gehouden werd, en 1946 won Joe Davis 15 maal de titel. Beter gezegd: in die periode won hij alle titels, want in de oorlogsjaren werd er niet om de wereldtitel gespeeld. Een wonderbaarlijk hoog aantal, een geweldige reeks. Dat had te maken met de capaciteiten van de snookerspeler Joe Davis, maar ook met de opzet van het toernooi, bedacht door Joe Davis zelf.

Joe Davis staat bekend als 'The world's greatest snookerplayer'. Hij werd geboren in 1901 en op zijn dertiende won hij het Chesterfield Championship. Op zijn achttiende werd hij professional. Lang leek de wereldtitel snooker aan de familie Davis te kleven.

Na 1946 won Joe's jongere broer Fred het WK drie maal. Voor de duidelijkheid: Steve Davis, de zesvoudige kampioen uit de jaren '80 is geen familie van de broers Joe en Fred.

Joe vs Fred Davis in St George's Hall, 1952.

Fred Davis won ook nog vijfmaal de titel World Matchplay, een toernooi dat vanaf 1950 werd georganiseerd als tegenhanger van het reguliere WK van de World Professional Billiards and Snooker Association. Uit onvrede stapten professionele spelers over naar het World Matchplay. Dit is vergelijkbaar met de titeltoernooien van de BDO en de PDC bij het darten. Met tussenpozen werd er om het World Matchplay gespeeld: in de jaren '50, in 1976 en eind jaren '80 werd het. Inmiddels bestaat het toernooi niet meer.

In de jaren '20 bestond het wereldkampioenschap nog niet en vanzelfsprekend rees de vraag hoe een dergelijk toernooi gehouden moest gaan worden. De hulp van Joe Davis werd ingeroepen. Een van de beste spelers van dat moment kreeg een stem in de toernooiopzet.

Joe Davis aan de snookertafel.

Het allereerste WK snooker, gehouden in 1927, kende een knock-out opzet waarbij best-of-15, best-of-21 en in de finale best-of-31 gespeeld werd. De hoogste break van dit jaar: 60, van Albert Cope. Een enorm niveauverschil met de huidige tijd.

Een ander curieus verschil met tegenwoordig is dat alleen de partijen van Joe Davis in de halve finale en de finale helemaal uitgespeeld werden, ook al was Davis niet meer in te halen. Aan het einde van de tweede dag van de finale tegen Tom Dennis was de stand al 12-4 in Davis voordeel, en de eerste vier frames van de derde dag won hij ook. De overwinning van Davis was binnen, toch werd er tot 20-11 doorgespeeld.

Toen hij eenmaal kampioen was kreeg het toernooi in 1928 en in de daarop volgende jaren meteen een andere opzet: Joe Davis kon uitgedaagd worden. Zoals bij schaken. Er werden een aantal voorrondes gespeeld en de winnaar daarvan mocht aantreden tegen de grote kampioen Davis, en verloor dan. Joe Davis was naast een goede speler ook een slimme strateeg die geen energie wilde verspillen.

Neemt niet weg dat Joe Davis een legende is. Hier mooie beelden van het wereldkampioenschap snooker van 1936. De finale ging tussen de Australiër Horace Lindrum en, natuurlijk, Joe Davis.

In 1962 kon Davis nog heel goed snooker spelen. Hier een century van de grootmeester, met het hypnotiserende commentaar van Ted Lowe. Het was de eerste centurybreak die met de camera werd vastgelegd en op televisie werd uitgezonden.

In 1969 werd het WK weer een knock-out toernooi. Een hele verbetering. Een zwaarder toernooi, ook voor de titelverdediger. Het record van zeven WK overwinningen van Stephan Hendry moet daarom minstens zo hoog aangeslagen worden als de vijftien titels van Joe Davis.

Snooker

permalink | plaats reactie |

Reacties