De olympische voetbalfinale van 1920 (1)

De eindstrijd van het olympische voetbaltoernooi van 1920 duurde slechts 39 minuten, daarna liepen de Tsjechoslowaakse spelers van het veld. België werd hierdoor kampioen. Wat gebeurde er?

In het Olympisch Station van Antwerpen werd op 2 september de finale van het olympische voetbaltoernooi gespeeld. De Rode Duivels, die in de halve finale nog van Nederland hadden gewonnen waren favoriet tegen de Tsjechen, maar ook de Oost-Europeanen hadden indruk gemaakt. Zo had aanvaller Antonín Janda in drie wedstrijden zes keer het net gevonden.
                                                                                                    
Veel Antwerpse bedrijven hadden hun werknemers vrij gegeven om de wedstrijd bij te wonen, en een voor die tijd ongekende menigte van mogelijk 40,000 toeschouwers was op het spektakel afgekomen. Ook toen het stadion vol was bleven de mensen toestromen. Enkele jongeren groeven een tunnel onder het hek door om de wedstrijd te kunnen zien; anderen klommen in bomen of op de colonnade rond het stadion. Het was zo druk dat soldaten werden ingezet om te voorkomen dat publiek het veld op zou komen.

Volle bak bij België–Tsjechoslowakije.

Om vijf uur gaf de Britse arbiter John Lewis het eerste fluitsignaal. In een wat grimmige sfeer begon een harde wedstrijd. Al na enkele minuten werd er een strafschop gegeven, maar dat was een dubieuze beslissing. De bestrafte overtreding was een handsbal: verdediger Karel Steiner gebruikte zijn handen om een schot van Bragard te keren. Daarvoor werd echter de Tsjechische doelman Klapka omvergelopen bij een poging een hoekschop uit de lucht te plukken. De Tsjechen protesteerden omdat deze charge volgens de internationale regels niet was toegestaan, maar Lewis, gewend aan de Britse regels, vond het legitiem en kende een strafschop toe aan de Belgen. Robert Coppée laat het publiek juichen: 1-0.

De Belgen behielden het initiatief, en de Tsjechen konden niet veel meer doen dan verdedigen; beide partijen speelden ruw. Na een half uur werd er wederom gejuicht door de Belgen. Henri Larnoe maakt een tweede treffer. Opnieuw zijn er protesten van Tsjechoslowakije: Larnoe zou buitenspel gestaan hebben. Terwijl het publiek de overwinning al vierde, ging de wedstrijd door. Negen minuten na het doelpunt ontspoorde de wedstrijd. Doelpuntenmaker Coppéé gaf Steiner, de man van de handsbal, een harde duw in de rug. Steiner nam wraak door op het onderlichaam de van op de grond liggende Coppée te gaan staan. Het eerste vergrijp werd niet gezien door Lewis, maar de tweede actie wel. De Brit kon weinig anders doen dan Steiner van het veld sturen.

Maar daarmee is de maat voor Tsjechoslowakije vol. Met Steiner verlieten alle spelers het veld. Lewis haalt er een tolk bij en praat met de weggelopen Tsjechen, maar zonder effect. Na vijf minuten blies hij de wedstrijd af: de titel is voor België. Het publiek stormde ondanks de soldaten het veld op, en bedreigde de weglopers, die onder escorte van het veld moesten. De Tsjechische vlag in het stadion werd neergehaald en door woedende Belgen verscheurd. Voor hen is de wedstrijd over, maar voor de Tsjechoslowaken nog niet. (Morgen meer.)

Nog 107 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties