IJzeren toren

Het is stralend weer, wanneer Ruud Gullit en Marco van Basten ’s ochtends op 1 mei Napels ontdekken vanuit de toren van het Jolly Hotel. Ze hebben rustig geslapen, want de leiding van AC Milan was zo verstandig om de kamers zo hoog mogelijk te boeken. Ver boven het rumoer van de stad. Napolitaanse fans waren de hele nacht toeterend door de binnenstad gereden in de hoop dat ze de sterren van de rivaal uit hun slaap konden houden.

Van Basten kijkt vanaf de 25e verdieping neer op de stad met die dubieuze faam en grapt met Gullit over de puinhoop, die zich op straat afspeelt. Krioelende auto’s in smalle straten. Het liefst was Gullit even zelf de straat op gegaan, maar dit was hem verboden door de politie. Zelfs een ochtendwandeling zou de openbare orde in het centrum van de metropool kunnen verstoren en daarbij durft niemand voor zijn veiligheid in te staan. De spelers van Milan zitten gevangen in een ijzeren toren.

Het koninkrijk van Diego Maradona wankelt

AC Milan verkeert in topvorm en bij Napoli worden de scheuren in het bolwerk met de week duidelijker zichtbaar. Het koninkrijk van Diego Maradona wankelt. In Italië spreekt men vooral over il Sorpasso, de geslaagde inhaalmanoeuvre. Of slaat Napoli deze aanval uiteindelijk toch af?

Het duel houdt heel Italië al een paar dagen in zijn greep. Gullit is het symbool van de frisse ploeg, die de macht kan overnemen. Uit een enquête in La Gazzetta dello Sport blijkt dat AC Milan vooral bij jongeren en huisvrouwen de favoriet is en dat oudere mannen Napoli liever zien winnen.

Paus Johannes Paulus II

Natuurlijk is er ook de tegenstelling tussen Zuid en Noord Italië, maar Gullit is veel populairder in het Zuiden dan Maradona in het Noorden. Op zondag 1 mei om 16.00 uur wordt er in het San Paolo-stadion afgetrapt. Het is niet alleen Napoli – AC Milan, maar voor de media vooral Maradona versus Gullit. Zelfs paus Johannes Paulus II blijkt geboeid en vraagt zijn personeel om hem op de hoogte te houden van de score in Napels.

AC Milan wordt verwelkomd door een hemelsblauw stadion, want Napels wil zeker niet zomaar afstand doen van zijn troon. Over de straten van de Spaanse wijk zijn zelfs spandoeken opgehangen met de namen van de spelers van Napoli. Buiten het stadion worden vlaggen verkocht met een tweede kampioensschild. En op de muren hangen rouwadvertenties van AC Milan, die zogenaamd zijn ondertekend door Silvio Berlusconi, zoals deze: ‘Met leedwezen maken we het heengaan van AC Milan bekend, na een moedige maar kansloze strijd in het San Paolo-stadion.’

Hoog niveau

Op slag van rust krijgt de thuisploeg op de rand van het strafschopgebied een directe vrije trap. Maradona ontfermt zich over de bal en schiet hem met een curve in het doel. San Paolo ontploft, want de maestro heeft er zelf voor gezorgd dat de eerste aanval is afgeslagen. Het is meteen rust en iedereen kan even op adem komen.

Na de pauze neemt Milan weer het initiatief. Van Basten valt in voor Donadoni, zodat er nog meer druk op het doel wordt gezet maar Napoli houdt knap stand. Halverwege de tweede helft passeert Gullit op de rechtervleugel Bagni en uit zijn voorzet kopt Virdis de bal in het doel. Milan staat weer voor en iedereen lijkt nu te beseffen dat dit de treffer van de machtsgreep is. Maradona zwaait met zijn armen om zijn ploeggenoten aan te sporen het nog niet op te geven. 

Dreadlocks op de Vesuvius

Maar Napoli is groggy gespeeld en zeven minuten later lanceert Gullit nu vanaf links Van Basten, die de bal in het doel schiet. De derde treffer betekent de knock-out. Tenminste dat denken de neutrale volgers. Binnen een paar minuten zorgt Careca voor 2-3. Napoli gooit er nog een slotoffensief uit, maar Milan geeft de winst niet uit handen: 

Wanneer scheidsrechter Lo Bello een einde maakt aan de wedstrijd, krijgt de ploeg van Gullit een staande ovatie van de Napolitanen. Een onvergetelijk moment, waarmee de troonsafstand wordt bevestigd. Gullit is vanaf deze middag de kampioen van het Italiaanse model.