Binda was na Constante Girardenogo de tweede campionissimo (superkampioen) van Italië. Hij was een zeer sterke klimmer, een goede sprinter en een van de beste tactici ooit. Op zijn naam staan dan de edities van de Giro van 1925, 1927, 1928, 1929 en die van 1933.

In 1930 kreeg hij echter van de organisatie van de Giro een enorme geldsom aangeboden om niet mee te doen. In de laatste drie edities was zijn overmacht zo groot geweest, dat er geen greintje spanning viel te beleven. De oplage van de organiserende krant La Gazzetta dello Sport was dan ook naar een teleurstellend niveau gedaald.

Binda kon zich dat jaar spekkoper noemen. De organisator van de Tour de France, Henri Desgrange, had juist behoefte aan vers bloed in zijn ronde. Hij bood Binda dan ook, in het diepste geheim, een reusachtig startgeld aan.

Dat bleek een goede investering, want alleen al door aankondiging dat de campionissimo aan de start zou verschijnen, schoot de oplage van de organiserende krant L’Auto omhoog. Binda vond het echter halverwege de Tour wel welletjes, en gaf op.

Gelukkig voor de Italianen wist hij drie jaar later weer de Giro te winnen.