Zoeken

Ons seizoen is inmiddels afgesloten met de KNVB-beker als de grote pleister op een teleurstellend seizoen. Daar ga ik verder geen grappen over maken, want daar kunnen mijn vrienden niet tegen. Die koesteren liever de illusie van een hoofdprijs dan zich af te vragen wat er allemaal mis is gegaan het afgelopen jaar.

Nee, in plaats van nuchter de afgelopen maanden te analyseren, slaan in Rotterdam-Zuid alle stoppen door. Feyenoord droomt er namelijk hardop van om onze Kuip te verlaten. In 2015 krijgen we er dan een gedrocht voor 100.000 mensen voor terug – het grootste stadion van Europa. Net als bij jullie tien jaar geleden wil ons bestuur het clubhart verwijderen – zonder verdoving.

In 2025 zullen de opvolgers van deze bestuurders daarom een commissie benoemen om uit te zoeken waar het nou toch allemaal mis is gegaan met de club. Ik verheug me nu al op die Week van het Gezwets. Maar goed, laat ik niet al te veel vooruit lopen op aflevering 931 van De Klassieker. We gaan het hebben over vroeger!

John de Wolf!

Je maakte me hiervoor tenslotte warm, Menno. Je schreef vorige week: ‘Als jij, in de rustige weken tussen jullie bekerwinst en het EK, ook wat veteranensentiment van je af wilt schrijven: ga gerust je gang.’ Ik dacht meteen aan de wapperende manen van John de Wolf, aan zijn verbeten trek, bloed op zijn hoofd en doorzettingsvermogen. Ik dacht ook aan een valsspeler bij het kaarten, maar dat terzijde.

Natuurlijk denk ik ook met veel plezier terug aan Mike Obiku, die jullie in het seizoen 1994-1995 de enige nederlaag bezorgde. Maar De Wolf is toch van een heel andere orde. Zoals de site FR-Fanatic terecht schrijft: ‘De Wolf was de natuurlijke leider van een team dat op strijdlust en inzet vier bekers en een landskampioenschap wist te winnen. Zijn populariteit onder de supporters kende geen grenzen, er ontstond een ware cultus rond De Wolf.’

Het was 28 november 1993 toen Feyenoord een uitwedstrijd speelde tegen PSV. De Wolf raakte geblesseerd aan zijn hoofd. Over zijn hele gezicht zat bloed en vervanging was nabij. Hij ging inderdaad naar de kant, maar om een tulband tegen het bloeden aan te leggen. Daarna speelde hij die wedstrijd uit, die met 1-3 werd gewonnen. Dat ene moment, die foto van een gehavende en trotse De Wolf, zie ik liever dan tien stadions voor 100.000 toeschouwers.

Wonen met John

John de Wolf heeft nu een eigen programma bij de stompzinnige zender RNN7. Het heet Wonen met John, waarin hij bijvoorbeeld op bezoek gaat bij een specialist in kunststof-kozijnen. Legendarische openingsvraag: “Ik sta hier met Patrick. Wie ben je?”

Mijn vriendin en ik gaan er speciaal voor zitten als we het tijdens het zappen tegenkomen. “John! John! John!”, schalmt het dan door het huis. Geen detail ontgaat ons: zijn merkwaardige gedraai met zijn handen, de weinig spontane manier waarop hij zijn vragen stelt en de blik in zijn ogen als er weer eens wat gebeurt waar hij geen touw aan vast kan knopen.

En zo is mijn afgelopen seizoen niet alleen gered door de KNVB-beker, maar ook door dit prachtige programma. Wonen met John moet daarom vanaf nu op een nationale zender. Ook jullie, Ajacieden, zullen dan vallen als een blok voor onze John.

Tot op de Coolsingel!

Jurryt