Vergeten Sporthelden: Cor du Buy

De vorige vergeten sportheld Gerard Scheurleer maakte met zijn radioverslagen zijn luisteraars helemaal gek. De held van vandaag is Cor du Buy, Nederlands beste tafeltenniser ooit. Hij versloeg tegenstanders vanuit een stoel. Kijk hier maar naar bewijs uit 1957. In samenwerking met Sport Knowhow XL.
 

Cor du Buy zelf

De loopbaan van Cor de Buy  begon vlak voor de oorlog. Op 17 december 1936 stond in dagblad Het Vaderland een verslag van een stedenwedstrijd tussen Amsterdam en Den Haag, waaraan Du Buy meedeed. Het was het begin van een lange loopbaan.
Vijf jaar later weigerde Du Buy mee te doen aan het NK Tafeltennis. In De Trouw zei hij hier vorig jaar over: “De tien beste spelers van Nederland waren bij elkaar gekomen. We spraken af: we doen niet mee. Ru (Koster) en Ab (Scholte, twee joodse spelers – redactie ) waren mijn vrienden. Dat was geen gemakkelijke beslissing. Ik was in die jaren zo goed, ik was op mijn sloffen kampioen geworden.”

Toch ging het toernooi door, alhoewel het zwaar was gedevalueerd. Gijs van Asten won dat jaar de titel en daar is Du Buy nog steeds boos om: “Daar heb ik vreselijk de pest over in. Van Asten had alleen kunnen winnen omdat de Nederlandse top ontbrak. We kregen zelfs dreigbrieven van de NTTB. Er kon wel eens een reisje naar het oosten voor ons inzitten. Wat ze ermee bedoelden? Arbeitseinsatz? Concentratiekamp? Ik weet het niet.”

Razzia’s

Een paar weken later werd het nog veel erger. Het was toen 22 februari 1941. Du Buy in De Trouw: “We waren aan het trainen in een pand aan de Snoekjesgracht. Daar exploiteerde Leo van der Kar een ruimte met tafeltennistafels. Met Ru Koster en Ab Scholte waren mijn broer Jaap en ik daar aan het trainen voor de NTTB-Cup, een belangrijk toernooi voor de tien beste spelers van Nederland. Op een gegeven moment hoorden we buiten lawaai, mensen schreeuwen. We staken onze koppen uit het raam. Er stonden Duitse militairen bij groepjes mensen. We hoorden dat ze op zoek waren naar wapens.

Na de training stond er buiten een Duitse soldaat voor mij. Ben je jood? Ik zei nee. Weg jij. Mijn broer zei ook nee. Ze vroegen het ook aan Ru en Ab. Ze zeiden allebei ja. Ze moesten bij een groepje gaan staan. Later bedacht Ru zich. ‘Ik ben helemaal geen jood’. Hij liet zijn persoonsbewijs zien waarin Rudolf Koster stond, geen joodse naam. Hij mocht bij ons komen staan. We gingen nog ijsjes staan eten, Ab heeft er ook nog een gehad. Toen hij mee moest, wuifde hij naar ons. ‘Ik zie jullie morgen’, riep hij.

Wij gingen met Ru Koster mee naar de bontwinkel van diens vader. Die zat met zijn personeel nog wat te kaarten. Hij hoorde het verhaal aan en deelde de kaarten. We hadden geen idee wat er gaande was. De volgende dag zijn mijn broer en ik naar het kantoor van de Duitsers op de Herengracht gegaan om te informeren naar Ab. ‘We hebben een belangrijke tafeltenniswedstrijd en Ab moet meedoen.’ De soldaat vroeg of we joods waren. ’Nee’. Hij werd ineens woedend. ’Waarom komen jullie op voor een jood? Raus!’ Een maand later is Ab omgekomen in Buchenwald.” Aldus Du Buy.

Deze razzia’s waren de directe aanleiding tot de Februaristaking, de eerste georganiseerde verzetsdaad tegen de Duitsers.

In 1942 en 1943 deed Du Buy weer mee aan de NK’s. In totaal won hij negen keer de nationale titel. Hij is nu lid van de Sociëteit Olympisch Stadion. Sinds twee jaar is hij een groot liefhebber van de kaatssport. 

Tegenstander is volkomen kansloos tegen Du Buy, die rechts in zijn stoel zit.
 

Sport en politiek · Vergeten sporthelden

permalink | plaats reactie |

Reacties