Olympisch bestuurder leidde verdediging van Rotterdam

Pieter Scharroo zat van 1924 tot en met 1957 in het Internationaal Olympisch Comité. In mei 1940 was hij verantwoordelijk voor de verdediging van Rotterdam. Na het bombardement, vandaag 68 jaar geleden, liep hij met de witte vlag naar de Duitsers.

Rotterdam 1940

Pieter Scharroo is een belangrijk man uit de Nederlandse olympische beweging. Hij was bestuurslid van het NOC van 1915 tot en met 1929. In 1924 en 1925 was hij waarnemend voorzitter. Ook zat hij van 1924 tot en met 1957 in het IOC. Samen met Jan Wils, architect van het Olympisch Stadion Amsterdam, gaf hij in 1925 het boek Gebouwen en Terreinen voor Gymnastiek, Spel en Sport uit. Hierin stond een voorwoord van Pierre de Coubertin.

In 1940 was hij kolonel van de genie. Op de site Grebbeberg.nl staat een uitgebreid verhaal over het militaire verleden van Scharroo. Allert Goossens schrijft:

‘Scharroo werd op 10 mei 1940 in de vroege ochtend - als commandant van het garnizoen in Rotterdam [circa 7,000 man, waarvan het gros depottroepen] - direct geconfronteerd met een vlam in de pan. Zonder dat hij een veldcommando had, en zonder een behoorlijke staf, werd hij plotseling geacht de plotseling in het hart van zijn stad gelande Duitsers met zijn grosso modo ongetrainde gevechtstroepen te bestrijden en het gepenetreerde zuidfront te behouden.

Climax van dit alles kwam natuurlijk op 14 mei 1940, toen de Duitse Luftwaffe Rotterdam bombardeerde terwijl Scharroo de onderhandelingen over capitulatie nog voerde. Hij voelde zich evident medeverantwoordelijk voor het inferno dat de stad, en de ellende die haar bewoners, trof.

Scharroo werd door vriend en vijand geroemd voor zijn optreden. Zonder de opleiding te hebben genoten voor een infanterie veldcommando, wist hij op bekwame wijze vijf dagen lang de strijd in Rotterdam te leiden.’

Aldus Goossens, die daarna schrijft dat het belachelijk is dat Scharroo nooit een onderscheiding heeft gehad. Als sporthistoricus – met ook nog een antimilitaristische opvoeding – ga ik me hier echter niet mee bemoeien.

In 1938 had Scharroo nog tegen generaal Snijders gezegd: “Met Gods hulp en onder leiding van Oranje: Nederland vrij en één.” Heel cynisch dus dat juist hij de taak kreeg om de strijd tegen de Duitse inval te staken, maar anders was het nog veel erger geworden.

Een maand later was in Rotterdam een herdenking van het bombardement, waar Scharroo de aanwezigen toesprak. Beelden daarvan zie je hier. De eerste spreker is Scharroo. Let vooral op de aanwezigheid van de Duitse soldaten bij deze plechtigheid!

Olympische Spelen Algemeen · Sport en politiek

permalink | plaats reactie |

Reacties