Een rookwolk waar Eric Jongbloed had gestaan

Op 23 september 1984 stierf keeper Eric Jongbloed van DWS nadat hij op het veld was geraakt door de bliksem. Het voorval wordt beschreven in het boek De Tragedies van Yoeri van den Busken – hier kopen. Het is een verrassend goed boek.

De begrafenis van Eric Jongbloed in 1984. Nationaal Archief

Een boek over de verschrikkelijke gebeurtenissen uit het Nederlandse voetbal lijkt op goedkoop winstbejag, maar auteur Yoeri van den Busken heeft in de twaalf verschillende hoofdstukken gedegen onderzoek gedaan naar al deze affaires. Naast de dood van Jongbloed worden onder meer de geknakte loopbaan van Willy Dullens beschreven, de SLM-ramp, de doodschop tegen Marcel Peeper en de dood van de dochter van Alfred Schreuder.

Van den Busken heeft zich niet beperkt tot het opwarmen van oude feitjes en het overschrijven van oude artikelen. Hij zocht naar nieuwe sprekers en nieuwe invalshoeken, die zorgen voor nieuwe en vooral relevante informatie. Daarom zal Sportgeschiedenis de komende tijd enkele malen terugkomen op dit boek. Om te beginnen met Eric Jongbloed, de zoon van Jan Jongbloed.

Nicole Jongbloed

Het is nu alweer bijna een kwarteeuw geleden dat de Amsterdamse voetbalclub DWS zijn keeper Eric Jongbloed verloor tijdens een onverwachte onweersbui. De talentvolle doelman werd geraakt door de bliksem en stierf op 21-jarige leeftijd. Tien jaar geleden bezocht ik deze club en heb toen de vele plakboeken gezien, die de club hierover heeft aangelegd. Alles is verzameld: de artikelen en vooral de vele reacties vanuit een geschokte voetbalwereld.

Zijn vader Jan wil hierover niet meer in het openbaar spreken, maar zuster Nicole wél. Ze geeft een schokkend beeld van de begrafenis van haar broer op de Oosterbegraafplaats. Ramptoeristen en roddeljournalisten waren massaal aanwezig en toonden geen enkele respect voor de nabestaanden. “Mijn vriendin kon niet meer naar binnen”, zegt Nicole Jongbloed in het boek. “Ik werd gecondoleerd door mensen, die ik niet kende. Ik weet nog goed dat we wegliepen bij het graf en allerlei fotografen ons stonden op te wachten. Op dat moment dacht ik: gadverdamme, laat me met rust.”

Ook Rob Stenacker komt aan het woord. Hij was aanvoerder van DWS, en werd later voorzitter. Hij stond in de verdediging, vlak bij Jongbloed. Vlak voor de inslag liep hij weg uit zijn zestien. “Achteraf betekende dat mijn redding”, zei hij tegen Van den Busken. “Daar ben ik blij om, hoe egoïstisch dat ook klinkt. Ron [Van Niekerk, medeverdediger. Redactie] en ik waren net zes, zeven meter bij hem weggelopen. Toen kwam die klap, een verschrikkelijk harde klap. Door de luchtdruk werden we gewoon een paar meter verplaatst. Ik zag een vuurbal over het veld rollen.”

Daarna hoorde hij een vreselijk gegil van omstanders. “Dat ging door merg en been. Ik hoor het nog steeds. Je merkte meteen dat die mensen iets afschuwelijks gezien moesten hebben. En ik dramatiseer het niet, maar toen ik omkeek zag ik een rookwolk waar Eric had gestaan. Alsof een illusionist hem had laten verdwijnen.”

Vorig jaar vierde DWS zijn eeuwfeest. In het jubileumboek werd een complete pagina ingeruimd ter nagedachtenis aan die verschrikkelijke dag.

Sportboeken · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties