Zoeken

Zó bijzonder is de Europese triomf van Dick Advocaat met Zenit Sint-Petersburg ook weer niet. Voor de eerste Nederlandse trainer die met een buitenlandse club een Europabeker won, kunnen we namelijk al 32 jaar terug in de tijd. Toen won Hans Croon met Anderlecht de Beker der Bekerwinnaars.

Kalme leegheid

In de finale werd het Engelse West Ham geklopt met 4-2, maar voor Croon luidde die historische zege meteen het einde van zijn carrière in. De mysterieuze coach voelde zich nooit helemaal thuis in de voetbalwereld en verdween luttele jaren later in de obscure Bhagwan-sekte waar hij zich tot Shunyam Avyakul ('kalme leegheid') herdoopte. In 1985 kwam hij om in autocrash.

Vandaag zou elke trainer die met een Belgische club een Europabeker wint tot het einde van zijn dagen gelauwerd worden bij onze zuiderburen. Niet zo in de jaren zeventig.

Hans Croon – die eerder bij FC Amsterdam en Volendam gewerkt had - trainde slechts één seizoen bij de Brusselse club. Een jaar waarin hij met Anderlecht vice-kampioen werd, de Belgische beker won én met sprekende 4-2 cijfers West Ham klopte in de finale van de Beker der Bekerwinnaars.

Sterren lezen

Toch moest Croon na dat ene onvoorstelbare succesjaar de baan ruimen voor de Belg Raymond Goethals. De reden? "Hij leefde in een andere wereld", zouden de spelers jaren later nog zeggen. Of zoals aanvaller Peter Ressel beweerde: "Hij maakte zijn opstelling op basis van de stand van de sterren."

Waar of niet waar? Zeker is dat Croon van het zweverige, filosofische type was. Ter illustratie: toen hij vertrok op Anderlecht nodigde hij alle spelers uit in de bovenste bol van het Atomium waar hij voor iedereen een plaatje met een boodschap meehad. Iets van Rob de Nijs voor Rensenbrink, 'Luisteren' van Paul Van Vliet voor de Belg Erwin Vanden Daele, Jonathan Livingston Seagull van Neil Diamond voor Peter Ressel. Ressel: “Net als die meeuw kunnen jullie hoog vliegen en diep vallen, legde Croon uit, maar weet dat ik ook dan achter jullie zal staan.”

Zijn vertrek bij Anderlecht bleek later een breekpunt in de carrière van Croon. Gedegouteerd door het groeiend materialisme in het voetbal, trok Croon zich steeds verder terug in zijn eigen filosofische bespiegelingen. Hij probeerde het nog wel als coach bij onder meer NEC, VVV en het Belgische Lierse tot hij amper zes jaar na zijn Europese triomf met Anderlecht definitief met de voetbalwereld kapte en zich in de Amerikaanse Bhagwan-sekte terugtrok.

De succestrainer van weleer liet zich voortaan Shunyam Avyakul noemen, leefde volgens de regels van een Indische goeroe, woonde in een commune, en droeg nog uitsluitend wijnrode lange gewaden. Zijn voetbalkennis had hij ingeruild voor andere idealen, zoals: "Overstromen van pure liefde en overstroomd worden door pure liefde."

Toch vond Croon zichzelf geen rare vogel. "Niet ik ben een zonderling", zei hij dan, “maar al de mensen die de wereld verknoeid hebben." Als overtuigd aanhanger van de reïncarnatietheorie keek hij zelfs niet op tegen de dood: "Doodgaan is een feest, zegt Bhagwan. Je komt terug."

Dat feest zou evenwel sneller dan verwacht volgen. Op 1 februari 1985 vloog Hans Croon uit de bocht in de buurt van het Nederlandse Arnemuiden. Vijf dagen later overleed hij. Hij was pas 49.

Voetbal

permalink | plaats reactie |