Zoeken

Het is een enorm werk geworden, dat bijna duizend pagina’s telt, verdeeld over drie banden en rijk geïllustreerd met foto’s, krantenknipsels en bijdragen uit bewaard gebleven clubbladen.

Vrouw met grote borsten

Het begon allemaal op 25 mei 1908, toen een groepje HBS-scholieren van amper zestien in een kelder aan de Plantage Doklaan een voetbalclub oprichtten, die ze Wilhelmina doopten, naar de toenmalige vorstin. Omdat er in Den Bosch al een vereniging bleek te bestaan die zo heette, werd de naam al snel uitgebreid tot Wilhelmina Vooruit. Dat zou zo’n begrip worden dat Wilhelmina Vooruit zelfs in de Dikke Van Dale werd opgenomen, met als bijbetekenis ‘vrouw met grote borsten’.

De ene stunt na de andere

Om de bekendheid van de club te vergroten, werd in de beginjaren praktisch elk jaar wel een stunt bedacht. Zo was Wilhelmina Vooruit in 1910 de eerste Amsterdamse club met een gedrukt clubblad en werden er vanaf 1912 jaarlijks reisjes naar het buitenland georganiseerd. Verder had de club als een van de eerste een eigen jeugdafdeling. Vermaard in heel Amsterdam waren de feesten en revues van WV.

Ook bij het eerste lustrum in 1913 werd al een ambitieus boek uitgegeven, het Geïllustreerd Sportgedenkboek, met een voorwoord van niemand minder dan baron Pierre de Coubertin, de grondlegger van de moderne Olympische Spelen.

Drie joodse clubs

Niet lang na de oprichting van Wilhelmina Vooruit, dat een sterk joodse inslag had, zagen in de oude jodenbuurt nog twee voetbalverenigingen het levenslicht: Hortus in april 1912 op het Rapenburg, en Eendracht Doet Winnen in november 1913 in de Lange Houtstraat.

Aan het eind van de jaren twintig, de tijd van de grote beurskrach, kwamen Hortus en EDW in financiële problemen. In 1931 fuseerden de twee clubs tot HEDW. Ook deze vereniging blonk uit in feesten en organiseerde geregeld operetterevues van hoog niveau.

De oorlogsjaren

Met de vrolijke stemming bij de WV en HEDW was het uiteraard gedaan toen de oorlog uitbrak. Als gevolg van de anti-joodse maatregelen van de Duitse bezetter moesten beide clubs in september 1941 ophouden met voetballen. WV werd op papier voortgezet onder de naam Wilskrachtig Vooruit, met een geheel arisch bestuur, terwijl HEDW helemaal ophield te bestaan. Meer dan de helft van alle leden van beide verenigingen kwam om in de oorlog. Zij worden nog altijd jaarlijks herdacht bij de twee monumenten op het terrein van het tegenwoordige WV-HEDW.

Samen verder

Na lang aarzelen werden beide clubs na de oorlog weer opgericht. Voetbal bleek een goede manier om het verdriet om de verloren vrienden en familieleden voor even te vergeten. Wel moest WV eerst een slepende juridische strijd voeren met gymnastiekvereniging Zeeburg, die in de oorlog het terrein in gebruik had genomen en dat na de oorlog niet meer wilde afstaan.

In de jaren vijftig kregen de beide clubs te maken met danig teruglopende ledentallen. Zo werd in 1956 opnieuw tot een fusie besloten. De officiële naam werd: Wilhelmina Vooruit verenigd met HEDW, maar allengs werd de naam ingekort tot WV-HEDW.

Ook in de nieuwe eeuw gaat het de voetbalclub in de Watergraafsmeer voor de wind. Er wordt topvoetbal gespeeld door de zaterdagselectie, maar dan wel op de WV-manier: de spelers krijgen geen vergoeding, maar betalen gewoon contributie. Dat de club jarenlang geen eerste zondagelftal op de been kon brengen, lag aan de hang naar gezelligheid die de club al een eeuw lang tekent: heel wat getalenteerde voetballers gaven de voorkeur aan de het samenspel met hun vrienden in een lager team.

Mede dankzij de in 2000 heropgerichte jeugdafdeling en de aanwezigheid van vrouwen op het veld neemt het ledental explosief toe: begin 2008 waren het er meer dan duizend, ruim twee keer zoveel als tien jaar daarvoor.

Sportboeken · Voetbal

permalink | plaats reactie |