Radio 538 moet dood!

In de columntwist De Klassieker schrijven Ajacied Menno Pot en Feyenoorder Jurryt van de Vooren elkaar de komende tijd over het EK Voetbal. Vandaag is de beurt aan Jurryt van de Vooren.

Beste Menno,

Omdat het EK Voetbal veel belangrijker is dan jouw afwijking om Ajax te steunen, gaan we de komende tijd maar schrijven over Oranje. Niet dat ik kaartjes heb om naar één van de wedstrijden te gaan, want de enige manier om daar nu nog legaal aan te komen is door te luisteren naar Radio 538. ‘Als jij in de uitzending komt’, belooft de zender, ‘dan ben jij erbij als het Nederlands Elftal het opneemt tegen Italië.’

Ik zou zo graag naar die wedstrijd willen, maar ook weer niet voldoende om vrijwillig te luisteren naar die zender, die een bezoek aan een thuiswedstrijd van Oranje tot een hel heeft gemaakt. Dan liever de lucht in!

Want ben jij recent naar het Nederlands Elftal gegaan, Menno? Dan moet je weten dat het betreden van het stadion nog erger is dan de daaropvolgende wedstrijd. Of het nou in Eindhoven is, in Rotterdam of in jullie sporthal: rond het stadion mag Radio 538 enorme geluidsboxen neerzetten, waaruit zoveel decibellen stromen dat het aanvoelt als harde tegenwind. Alhoewel ik alleen maar belangstelling heb voor een voetbalwedstrijd word ik toch gedwongen te luisteren naar de slechtste en meest infantiele muziek, die er in ons land wordt gemaakt – zo dramatisch dat het niet eens mag meedoen aan het Eurovisie Songfestival.

Puntje van je neus

Zaterdag bijvoorbeeld gebeurde het weer, tijdens de oefeninterland tegen de Oekraïne. Alsof Rotterdam opnieuw werd gebombardeerd, dreunde deze stad op de beats waarbij volwassen mannen en vrouwen serieus meezongen met de volgende tekst:

Hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen

Hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen

Oren, ogen, puntje van je neus

Hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen

Daarbij raken die volwassen mannen en vrouwen heel serieus al die lichaamsdelen aan, en kijken woedend naar iedereen, die hieraan niet meedoet. Die boze blikken troffen mij enkele jaren geleden, toen ik per ongeluk in zo’n vak was beland waar ze drie uur lang deze Oranje-rituelen uitvoerden - aangemoedigd door Radio 538. Met wortels in hun neus en plastic molentjes op de kop raakten ze achtereenvolgens hoofd, schouders, knie en teen aan. Uit lijfsbehoud tikte ik zo nu en dan ook maar eens tegen mijn neus, voordat deze voetbalhorde zou denken dat ik een Duitser ben.

Voor en achter

Net toen ik dit ritueel snapte, werd er een ander gezang aangeheven. De 538-apostel had duidelijk besloten ons voor eens en altijd naar de Oranje-hemel te leiden. Door de stadiongewelven galmden wij, als ware het een mantra:

Van voor naar achter van links naar rechts

Van voor naar achter van links naar rechts

Van voor naar achter van links naar rechts

Van voor naar achter van links naar rechts

Dit ritueel duurde tot enkele uren na de wedstrijd, waarvan ik nog steeds de uitslag niet ken. Pas toen mijn vrienden al enkele uren in bed lagen, stond de 538-apostel ons eindelijk toe dat wij heengingen en ons verspreidden. En dat terwijl ik alleen maar naar een potje voetbal wilde kijken en intelligente dingen had willen zeggen als: “Van Basten is de hoer van Amsterdam” en “Schop hem dood!”

Door Radio 538 is dat niet meer mogelijk in het stadion zelf en daarom blijf ik dus thuis. Pas als die zender dood is, betreed ik weer een stadion als Oranje een thuiswedstrijd speelt.

Tot op de Amsterdamse grachten!

Jurryt

De Klassieker · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties