Willy Dullens kan weer genieten van vroeger

Willy Dullens is de beste voetballer, die Nederland nooit heeft gehad. Door een blessure in 1966 werd een bruut einde gemaakt aan een glanzende loopbaan. Pas na de Europese titel van Oranje in 1988 was Dullens in staat deze klap te verwerken. Dat staat in het boek De Tragedies van Yoeri van den Busken – hier kopen. Hier beelden van Dullens.

Willy Dullens zelf. Foto's Guus de Jong

In een artikel eerder deze maand schreef ik voor het eerst over het boek van Van den Busken, dat net is uitgekomen. Daarin kondigde ik aan dat ik hierop enkele keren zou terugkomen, omdat er verrassend veel nieuws instaat. Nou, daar gaan we dan.

Van den Busken opent met het verhaal van Willy Dullens, een supertalent uit Sittard. Zijn voetballeven duurde maar drie jaar, nadat hij in een wedstrijd tegen Vitesse ongelukkig met Bart van Ingen in botsing was gekomen.

Dullens debuteerde bij Sittardia in het seizoen 1963-1964 en scoorde dat jaar achttien maal. Zijn ploeg speelde toen in de Eerste Divisie, maar in 1966 werd hij uitgeroepen tot speler van het jaar – als enige Nederlandse voetballer ooit, die niet in de Eredivisie speelde. Door het gedwongen vertrek van Dullens verloor Nederland een voetballer, in wie meer kwaliteiten werden gevonden dan in Johan Cruijff.

Onverwerkt

Van den Busken heeft voor zijn boek met Dullens gesproken, met name over de jaren na zijn vertrek. “Ik kan niet uitleggen hoe moeilijk ik het na die blessure heb gehad. Het ergste was de vraag waarom het slecht afliep. Ik heb geleefd als een monnik en gewerkt als een paard. (…) Toen het succes kwam, was alles mooi. En dat leven veranderde ingrijpend. Dat heeft me erg dwarsgezeten.”

Aldus Dullens, die er maar niet in slaagde alles op zijn plaats te zetten. “Ik wilde het wegschuiven, maar kreeg het niet uit mijn gedachten. “ Maar in 1988 stortte de Limburger psychisch in door de Europese zegetocht van Oranje. Van den Busken: ‘Dullens had genoten van Marco van Basten, een lotgenoot die tenminste nog iets langer heeft mogen genieten alvorens hij werd afgekeurd. Tegelijkertijd strooide het Nederlandse succes op Duitse bodem extra zout in een wond die nooit was geheeld. (…) Een psycholoog confronteerde Dullens met zijn onverwekte emoties.’

Hij heeft daarna acht maanden niet gewerkt. Zoals de oud-voetballer in het boek zegt: “Het ging gewoon niet. Heel vreemd. Ik denk dat iedereen zulke dingen wel eens meemaakt. Met veel discipline wist ik mezelf boven water te houden. Nog steeds, trouwens. Nu ben ik zover dat ik er rustig en rationeel over kan praten. En als ik terugdenk, kan ik genieten. Het gespook in mijn hoofd is nu verdwenen.”

Sportboeken · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties