Zoeken

Het Oostenrijkse voetbal blijft voor altijd verbonden met het begrip Wunderteam uit de jaren dertig. In die periode was het land toonaangevend op het Europese vasteland en Wenen was de bakermat van het Europese clubvoetbal. Tussen 1930 en 1933 wonnen Rapid, First Vienna en Austria de Mitropa Cup, de voorloper van de Europa Cup in Midden Europa.

De meeste faam maakte het Wunderteam van keuzeheer Hugo Meisl, dat in 1932 de Internationale Beker (oftewel de Dr. Gerö Beker) won. Wat was de kracht van dit Wunderteam, dat in het begin van de jaren een onuitwisbare indruk maakte op een hele generatie voetbalvolgers? Deze ploeg speelde zeer spectaculair aanvallend en hoogstaand technisch voetbal. Tegenstanders werden onder aanvalsgolven verpletterd.

Sensationeel machtsvertoon

Op 16 mei 1931 rolde Oostenrijk Schotland op met 5-0 op met een sensationeel machtsvertoon. Dit team bestond uit de volgende elf spelers: Hiden (Wiener AC) – Schramseis (Rapid), Blum (First Vienna) – Braun (Wiener AC), Smistik (Rapid), Gall (Austria) – Zischek (Wacker), Gschweidl (First Vienna), Sindelar (Austria), Schall (Admira), Vogl (Admira).

Meisl was er aanvankelijk van overtuigd dat de sierlijke spelmaker Matthias Sindelar nooit samen kon spelen met Fritz Gschweidl, nadat een Weens elftal in 1929 was afgedroogd door de Duitse nationale ploeg in Neurenberg. Meisl vond vooral Sindelar te week voor het topvoetbal. Een nederlaag tegen Italië in Milaan in de strijd om de Internationale Beker dwong Meisl om dit idee te herzien. Sindelar en Gschweidl zouden een koningskoppel vormen en het Wunderteam werd geboren.

Niet veel later won deze ploeg met 6-0 in Berlijn van Duitsland en een paar maanden later werd dit resultaat bijna herhaald bij een return in Wenen: 5-0. Vervolgens werden ook nog Zwitserland (8-2) en Hongarije (8-1) onder de voet gelopen en Italië verslagen door twee goals van Sindelar. De Internationale Beker kwam overtuigend terecht bij het Wunderteam.

Einde zegereeks

Aan de zegereeks van twaalf duels, waarin Oostenrijk 51 keer scoorde, kwam op 7 december 1932 een einde met een 4-3-nederlaag in Londen, op Stamford Bridge. Maar zelfs voor het Engelse publiek waren de bezoekers de morele winnaar. Voor het eerst hadden de Engelse voetbalmeesters serieuze tegenstand ondervonden van een ploeg van het Europese vasteland. Sommige Engelse journalisten meenden zelfs dat de verkeerde ploeg had gewonnen. Dit was inderdaad een Wunderteam.

In het historisch museum van Wenen is het team vastgelegd op een olieverfschilderij van prof. Meissner. Doelman Rudi Hiden gaat als voorste man het veld op. Hij zou zijn loopbaan voortzetten bij het Franse Racing Club de Paris. Het Wunderteam viel in de loop der tijd beetje bij beetje uiteen en zou nooit meer zo krachtig zijn. Op het WK van 1934 werd Oostenrijk in de halve finale onder dubieuze omstandigheden uitgeschakeld door gastland Italië.

Zelfmoord

Vier jaar later kwam het WK in Frankrijk te laat, want Oostenrijk enkele maanden eerder geannexeerd als gevolg van de Anschluss. Oostenrijk verdween van de kaart en de voetbalhelden werden gevorderd door de Duitse bond. Matthias Sindelar had daar geen trek in en zou binnen een jaar zelfmoord plegen.

Na de oorlog haalde Oostenrijk met een andere generatie, o.a. met Ernst Happel, Gerhard Hanappi en Ernst Ockwirk, de derde plaats op het WK van 1954. Ook toen ging het mis in de halve finale. In Basel werd het sterke team onder de voet gelopen door West Duitsland. De 6-1-nederlaag kwam in de stromende regen tot stand. Bijna een kwart eeuw later werd voor deze nederlaag revanche genomen in Cordoba, toen Oostenrijk dankzij Hans Krankl West- Duitsland onttroonde als wereldkampioen en met 3-2 won:

Aan al deze zoete herinneringen dankt Oostenrijk zijn liefde voor het voetbal.

Duitsland-Polen

De tweede wedstrijd van deze zondag is Duitsland – Polen. Dat is een wedstrijd met een verleden, waarbij wordt teruggedacht aan de verkapte halve finale van het WK van 1974. Polen speelde het mooiere voetbal op een door een wolkbreuk doorweekt veld in Frankfurt. Sepp Maier hield zijn ploeg op de been en een kwartier voor het einde bezorgde Gerd Müller het gastland zijn plaats in de finale. Uli Hoeness had in de beginfase een strafschop gemist.

Vier jaar later speelden beide landen in Buenos Aires het openingsduel van het WK. In de traditie van dat decennium eindigde dit duel zonder doelpunten. Twee jaar geleden speelden beide landen weer op een WK tegen elkaar. Het werd 1-0 door een doelpunt in de blessuretijd van Oliver Neuville. Het was een bijzondere overwinning, want de eerste van een Duitse ploeg op een eindtoernooi tegen een Europese tegenstander sinds de finale van Euro-96.

Op een EK heeft Duitsland sindsdien nooit meer gewonnen, zelfs niet van Letland. Die Mannschaft overleefde dan ook nooit de eerste ronde. Het wordt tijd dat Duitsland na twaalf jaar weer eens een wedstrijd wint op een EK. Don Leo wacht een schone taak om die merkwaardig negatieve reeks in stand te houden in Klagenfurt.

EK dagboek · EK voetbal 2008 · Voetbal

permalink | plaats reactie |