Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (458)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (117)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Sportbeeld van de dag
Pierre de Coubertin's Mythe van de TsaarLothar Matthäus heeft geen nationaal gevoel
Door Simon Kuper 10-6-2008Volgens Simon Kuper is Lothar Matthäus onbeschoft - erger dan andere Duitse analisten. Maar de wereldkampioen van 1990 weet wel veel van voetbal.

Lothar Matthäus zelf. Foto Wikipedia
Lothar Matthäus voetbalde met meer energie dan wie dan ook en hij praat op dezelfde manier. Aan de telefoon vanuit München bestookt de recordhoudende international je met verrassende opinies. Euro 2008 is zaterdag in Basel begonnen en de Duitsers zijn bij de bookmakers de favorieten. Maar Matthäus, die het toernooi verslaat voor Eurosport, zegt: ‘De individuele kwaliteiten van de spelers zijn niet zo groot als bij Frankrijk, Spanje of Portugal.’
Even over de sfeer in Duitsland: het land houdt weer van zijn voetbalteam. Tijdens het laatste WK keken menigten van meer dan een miljoen mensen naar een paar wedstrijden van Duitsland op grote schermen in Berlijn. Het opgewekte, aanvallende, jonge team bracht het niet verder dan de derde plaats, maar van hun vitaliteit werd het land blij.
Het nationale gevoel
Bij de Duitsers zie je voor het toernooi zelden die overmoedige stemming die je bij Engelse fans ziet; ze gedragen zich liever wat knorrig, maar deze zomer zijn ze uit op een prijs. ‘Tien jaar geen titel halen is onvoorstelbaar voor Duitsland’, merkt Matthäus op. Hij was aanvoerder toen Duitsland in 1990 het WK won. Ze zullen deze maand in Zwitserland en Oostenrijk praktisch thuiswedstrijden spelen. De Mercedessen en BMW’s zullen in groten getale over de grens naar het zuiden rijden om de festiviteiten van het WK nog wat langer te laten duren. Maar Matthäus deelt het nationale gevoel niet.
Nou is het wel zo dat de Britse voetballers-die-nu-analisten-zijn zich houden aan de regel: ‘Wat je ook zegt, zeg vooral niks’, en vooral oervervelend zijn, terwijl de Duitse analisten ervan houden om kwetsende uitspraken te doen over vroegere collega’s en anderen. Matthäus is onbeschofter dan de meesten.
Al heel jong deed hij in het openbaar uitdagende uitspraken. Uli Hoeness, de algemeen manager van Bayern München, noemde hem eens ‘onze nieuwe perswoordvoerder’. Een andere Duitse voetballegende zei eens: ‘Als je veel zegt, zeg je ook een boel onzinnige dingen.’ Als voetballer verdient Matthäus een standbeeld in elke stad in Duitsland, als mens is hij minder geliefd. Maar je moet toegeven dat hij veel van voetbal weet.
Aartsvijand
‘Het is bekend dat er over het laatste WK een beetje te positief is bericht’, zegt hij nu. ‘Het was een maand waarin de zon in Duitsland scheen, letterlijk en figuurlijk. Duitsland speelde niet veel goede wedstrijden. Ik was echt verrast door het feit dat de Duitse media ook de mindere wedstrijden van de ploeg de hemel in prezen.’ Het is wel de moeite waard om even te noemen dat de Duitse coach bij het WK, de nationale held Jürgen Klinsmann, Matthäus’ aartsvijand is. Als spelers hadden de twee altijd ruzie. Een aanzienlijk deel van de nieuwtjes die Matthäus naar de kranten lekte, ging over Klinsmann.
Nu beweert Matthäus dat Klinsmann niet echt de baas was bij het WK. Zijn vroegere assistent, Joachim Löw, is de coach bij dit EK. Ik vroeg Matthäus of die machtswisseling nog iets veranderd had en hij zei: ‘Helemaal niets. Löw had op het veld ook in 2006 de touwtjes in handen. En hij was ook degene die de trainingen leidde.’
Hoe sterk is het team nu? ‘De afgelopen jaren is het voetbal aantrekkelijker geworden maar daar win je geen titels mee. Ik denk dat we ver af staan van het doel dat de mensen die de baas zijn in hun hoofd hebben.’
Hoe is dit team in vergelijking met de wereldkampioenen van 1990? ‘Die vergelijking kun je niet maken. Als ik denk aan 1990 dan hadden we toen spelers met erg sterke internationale reputaties, spelers die zich elke week maten met de beste spelers van de wereld in de Italiaanse competitie. Nu voetballen de meeste spelers in Duitsland en de Bundesliga hoort niet bij de beste competities van de wereld.’
‘Michael Ballack is de man die de doorslag kan geven. Daarom is hij ook de enige die in het buitenland speelt (voor Chelsea). Ik weet dat David Odonkor ook ‘in het buitenland speelt’ maar hij zit vooral op de bank. In het verleden heb ik vaak kritiek gehad op Ballack en terecht. Maar de afgelopen vier maanden heeft hij zijn ware gezicht laten zien: nu draagt hij het team in plaats van alleen maar doelpunten te scoren. Bij Chelsea was hij anderhalf jaar lang geen leider. Nu is hij soms aanvoerder en was hij een van de beste spelers in de finale van de Champions League. Hij is de belangrijkste persoonlijkheid (van het Duitse team).’
Matthäus verheugt zich erop om een aantal spelers deze maand te zien spelen. Hij noemt hun namen, er zit maar een Duitser tussen: Bastian Schweinsteiger. Andere genomineerden zijn: Wesley Sneijder en Arjen Robben, misschien wel Andreas Ivanschitz van Oostenrijk (‘die heb ik ontdekt toen hij 17 was’) en de onvermijdelijke Cristiano Ronaldo van Portugal. Als het gaat over de Franse spelers, zucht Matthäus van bewondering: ‘Ik weet niet met wie ik moet beginnen en met wie ik moet eindigen.’
Een grapje
Gaat hij de Engelsen missen, omdat ze zich niet kwalificeerden? ‘We zullen de Engelsen alleen missen als het om penalty’s gaat (die ze volgens traditie eeuwig missen). En omdat ze hun vrouwen altijd meenemen. Die staan bekend omdat ze zoveel shoppen en de dure winkels in Wenen zullen hen zeker missen.’ Hij voegt er snel aan toe: ‘Dat was een grapje.’
Matthäus wordt manager van het kleine Maccabi Netanya in Israël. Hij zou graag trainer worden in Duitsland, en dan liefst nog bij Bayern, maar Hoeness heeft al woedend uitgeroepen dat Matthäus daar nog niet eens als terreinknecht zou worden aangenomen.
De nieuwe trainer van de club is niet Matthäus maar Klinsmann...




