Frankrijk is dol op Willy van der Kerkhof

Het is vandaag Vrijdag de Dertiende. In Frankrijk is dat een geluksdag en bij ons juist niet. En net vandaag spelen die twee tegen elkaar.

Willy van der Kerkhof zelf. ANP Fotoarchief

Een van de eerste dingen die ik leerde bij mijn Franse werkgever was dat Vrijdag de Dertiende een geluksdag was, terwijl ik gewend was dat je op die dag vooral het onheil moest voorkomen. In Frankrijk geloven de mensen dat je op die dag de hoofdprijs in de loterij wint. Toen ik erachter kwam dat Nederland – Frankrijk op vrijdag 13 juni was geprogrammeerd zag ik de bui al hangen voor Oranje. 

Na afgelopen maandag hoeven we tenminste niet te vrezen voor een uitschakeling op vrijdag. Maar Oranje moet vooral oppassen, terwijl Frankrijk rekent op het lot uit de loterij. Op die dag hoeven de Fransen het geluk niet af te dwingen, dat krijgen ze.

Willy van de Kerkhof

Het wordt zeker een bijzondere avond voor Willy Sagnol, want hij gaat eindelijk spelen tegen de nationale ploeg van het land waar zijn naamgever vandaan komt. De rechtsback van Bayern, die volgens mij beschikt over een mooiere voorzet dan David Beckham maar geen enkele uitstraling heeft, is genoemd naar Willy van de Kerkhof. Hij is geboren in St. Etienne en zijn ouders zijn fanatieke fans van les Verts. Toen hij werd verwekt stond het clublied bovenaan op de Franse hitlijsten en was heel Frankrijk in de ban van de ploeg die net de Europa Cupfinale had bereikt.

Door een toeval zat ik een keer naast zijn vader op een tribune en toen vroeg ik naar welke Willy hij zijn zoon had genoemd. Ik hoopte stiekem op Van der Kuijlen, maar het bleek Van de Kerkhof. De stofzuiger had op het EK van 1976 (nota bene in de troostfinale tegen Joegoslavië) zo’n mooi doelpunt gemaakt met een lange rush, dat hij zijn zoon negen maanden later de naam gaf van deze speler. Intussen had hij Willy nog een keer zien schitteren in de Europa Cup tegen PSV. Hard rennen achter Dominique Rocheteau en Hervé Revelli en vooral de gaten tussen de achterhoede en het middenveld dichtend.

De tweeling

Wanneer ik in Parijs met Franse voetbaljournalisten sprak over de Nederlandse glorietijd van de jaren zeventig viel na Cruijff, Rensenbrink, Neeskens Rep en Krol altijd de naam van Van de Kerkhof. ‘Oh, la, la, die tweeling, dat waren nog eens goede jongens en harde werkers,’ wisten ze mij te vertellen.

Ik was verbaasd, want eigenlijk had de tweeling maar op één WK echt gespeeld. Van Hanegem, Jansen, Suurbier, Brandts, Nanninga en Rijsbergen, kenden de Fransen niet echt of helemaal niet, maar die twee broers dus wel. Ze hadden in Frankrijk zeer veel indruk gemaakt. Willy Sagnol had dus eigenlijk ook René Sagnol kunnen heten.

Vanavond kan hij shirtje ruilen met de schoonzoon van zijn naamgever, André Ooijer. Misschien is dat wel zijn lot uit de loterij. Ik vertelde Willy van de Kerkhof eens dat de Franse international naar hem was vernoemd. De stofzuiger leek niet echt onder de indruk.

De Watersnoodwedstrijd en de Mundial

Frankrijk – Nederland staat bol van de historie. De Watersnoodwedstrijd, een nooit erkende interland, is waarschijnlijk de belangrijkste voor de ontwikkeling van ons voetbal. Voor Frankrijk is de wedstrijd van 18-11-81 van levensbelang geweest. Het was de cruciale wedstrijd in de kwalificatie voor het WK van 1982. Frankrijk won met 2-0 door goals van Platini en Six en Nederland liep de Mundial in Spanje mis.

‘Zonder die overwinning hadden we nooit de successen behaald die nu op onze erelijst staan,’ gaf UEFA-voorzitter Platini onlangs toe. ‘We stonden met de rug tegen de muur en moesten winnen. De druk was zo groot dat we eronder dreigden te bezwijken. Maar doordat we die wedstrijd wonnen wisten we opeens hoe goed we waren. De overwinning op het grote Nederland gaf ons het bewustzijn dat we meetelden.’ Frankrijk ging naar het WK en haalde de halve finale en won twee jaar daarna de Europese titel.

Hier begon de opmars van Frankrijk. Hans van Breukelen kijkt teleurgesteld na het eerste Franse doelpunt van 18-11-1981

Het EK

Nederland heeft twee keer tegen een Franse ploeg op een EK gespeeld. De kwartfinale in 1996 te Liverpool eindigde in strafschoppen. Seedorf miste en zodoende kwam er een einde aan een toernooi vol tegenstrijdigheden.

De overwinning in 2000 was eigenlijk een monster zonder waarde, waar alleen de aanwezigheid van koningin Beatrix van belang leek. Nederland won, maar Frankrijk wilde toen ook graag verliezen om het toernooi in België te kunnen vervolgen. Het werd dan ook 3-2 en iedereen was tevreden.

Zinedine Zidane

Vandaag vier jaar geleden zorgde Zinedine Zidane voor een hoogtepunt in zijn oeuvre. Hij scoorde op het EK tegen Engeland in de blessuretijd twee keer en boog als tovenaar een nederlaag om in een overwinning.

Zizou scoorde eerste uit een directe vrije trap en binnen een minuut ook uit een strafschop. Een kwartier daarvoor had Barthez een penalty van Beckham gestopt. Die wedstrijd bevestigde de indruk dat de Fransen ‘de Duitsers van het voetbal in de 21e eeuw’ zijn. Zo vaak zijn ze al uit een kansloze positie teruggekomen.

Het blijft vanavond oppassen, want op de 13e van de maand hebben de Fransen geluk en helemaal als die dag op een vrijdag valt.

EK dagboek · EK voetbal 2008 · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties