Een Latijnse broedermoord met bloed

Spanje heeft op een groot toernooi nog nooit van Italië gewonnen. Dat is het uitgangspunt van de laatste kwartfinale van het EK. In Wenen staan twee nationale ploegen tegenover elkaar, die tegelijk veel en weinig met elkaar gemeen hebben.

In de Spaanse en Italiaanse media stond deze week vaak dat Spanje al 88 jaar niet meer had gewonnen van de Italiaanse ploeg op een toernooi. Er werd gerefereerd aan de zege tijdens de Olympische Spelen van 1920 in Antwerpen. Het werd op 2 september 2-0 door twee goals van Sesumanga.

In dat Spaanse team speelden de playboy-keeper Zamora en topscorer Pichichi, helden naar wie de belangrijkste individuele prijzen van Primera Division (voor de minst gepasseerde keeper en de topscorer) naar zijn genoemd. Spanje pakte het zilver, dat eigenlijk brons was, maar door een uitsluiting van finalist Tsjecho-Slowakije een andere kleur kreeg.

In 1992 versloeg Spanje op het Olympisch toernooi (te Valencia) Italië in de kwartfinale met 1-0 door een doelpunt van Kiko, maar blijkbaar tellen beide landen dit duel niet mee.

Spanje – Italië is allesbehalve een klassieker, want beide landen treffen elkaar zelden. In 75 jaar slechts drie keer op een eindtoernooi. In 1934 speelden ze een roemruchte wedstrijd, waarbij de Italianen in Florence aan het langste eind trokken onder verdachte omstandigheden. Dit was een kwartfinale op het WK, maar werd door de volgers beschouwd als een vervroegde finale.

De toen 38-jarige doelman Zamora speelde een legendarische wedstrijd en verrichte enkele wonderbaarlijke reddingen. Hij maakte de uitdrukking ‘wat Petrus in de hemel is, is Zamora op aarde’ meer dan waar als Spaanse poortwachter. De Spanjaarden namen de leiding door Regueiro, maar vlak voor rust maakte Ferrari gelijk. Na de pauze volgde er een enorm Italiaanse offensief, maar Zamora wist zijn doel schoon te houden. Zelfs in de verlenging. Beide ploegen schoten nog wel op de paal en verloren twee spelers vanwege blessures. Achter het Spaanse doel leek het soms op een veldhospitaal. De verzorgers kwamen verband te kort.

De Zwitserse scheidsrechter Mercet leidt deze tweede knokpartij, waarbij de Italianen uiteindelijk met een kopbal van Giuseppe Meazza (die wonderbaarlijk was hersteld van de vele aanslagen op zijn enkels) aan het langste eind trekken. De vedette van Inter zou tijdens het luchtduel een tegenstander naar beneden hebben gedrukt, denken de Spanjaarden, die een paar minuten weigeren om af te trappen en het spel te hervatten. Uiteindelijk worden ze tot de orde geroepen. De Italianen verdedigen de voorsprong en gaan een ronde verder.

1988

Pas in 1988 zouden beide landen elkaar weer treffen op een eindtoernooi. Tijdens het EK spelen een fris Italië en een zichtbaar vermoeid Spanje tegen elkaar in Frankfurt. De Italianen hebben de langste adem en winnen dankzij een doelpunt van Gianluca Vialli.

Voor veel Spanjaarden is de herinnering aan het WK in 1994 heel zuur. Spanje beschikt over een goede ploeg en is in de kwartfinale favoriet tegen Italië. De wedstrijd in Boston kent een opmerkelijk begin, waarbij Dino Baggio de score opent. De Spanjaarden laten zich niet ontmoedigen en maken na een uur gelijk door Caminero.

De wedstrijd kan alle kanten op kantelen, maar tien minuten voor het einde kan Julio Salinas alleen doorlopen op Pagliuca na een dekkingsfout bij de Italianen. De spits van Barcelona mist deze vrije kans door tegen de doelman op te schieten. Italië ontsnapt en slaat vijf minuten later met een fantastische counter toe. Op een pass van Beppe Signori schiet Roberto Baggio de bal in het doel van Zubizarreta. Spanje is getergd en gebruikt de laatste minuten voor een slotoffensief. Bij een hoekschop slaat Mauro Tassotti Luis Enrique een gebroken neus. Als een martelaar verlaat de jonge aanvaller met bloedende neus het veld. Op basis van de tv-beelden wordt de doorgaans vriendelijke verdediger van AC Milan voor zes duels geschorst. Maar Italië wint wel.

‘Spanje, dit niet nog een keer,’ kopte Marca van de week op de voorpagina met een foto van de bloedende Luis Enrique. Sommige diepe frustraties komen op het juiste moment aan de oppervlakte. Het is vandaag letterlijk voor Spanje: nu of nooit.

EK dagboek · EK voetbal 2008 · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties