Winnen en verliezen, leven en dood

De wedstrijd van Nederland tegen Rusland was niet verbazingwekkend vanwege de uitslag of vanwege hetgeen de Nederlandse ploeg liet zien. Het meest verrassende was het optimisme dat voor de wedstrijd heerste, terwijl de ploeg een zeer tragische gebeurtenis te verwerken had. Dat kan een team sterker maken, zoals twee jaar terug bij Italië. Dat kan ook anders uitpakken, zoals afgelopen zaterdag bij Nederland.

Gianluca Pessotto in het ziekenhuis.

Italië

Op 27 juni 2006 viel Gianluca Pessotto uit een raam op de vierde verdieping van het hoofdgebouw van Juventus. Pessotto was speler van Juventus en inmiddels teamleider. Hij overleefde de val. Direct werd de vraag gesteld: Was het een val of was het een zelfmoordpoging? Er speelde destijds een omkoopschandaal waar Juventus een grote rol in speelde. Bekend was dat Pessotto leed aan depressiviteit en dat hij niet gelukkig was met zijn rol binnen de club.

In die maand werd het WK in Duitsland gehouden. Italië was zojuist de groepsfase doorgekomen. Ghana en Tsjechië werden verslagen, tegen de VS werd gelijk gespeeld. Geheel overtuigend was het spel van Italië niet. Op 26 juni werd het Australië (van Guus Hiddink) met enig geluk verslagen. Een dag later kwam het nieuws in het Italiaanse kamp van de 'val' van Pessotto.

Steunbetuigingen van supporters aan Pessotto bij het ziekenhuis.

Alessandro del Piero en Gianluca Zambrotta verlieten samen met de assistent-coach van het Italiaanse team, Ciro Ferrara, Duitsland en bezochten Pessotto in het ziekenhuis in Turijn . Deze spelers werden zelf ook genoemd in de omkoopzaak. Ze steunden Pessotto. Het was drama en saamhorigheid.

Wat precies de invloed hiervan is geweest op het spel van de Italianen is moeilijk vast te stellen. Feit is dat de Italiaanse ploeg na het incident een metamorfose onderging en zeer overtuigend Oekraïne, Duitsland en vervolgens in de finale Frankrijk aan de kant zette. De ploeg kreeg een aura van onverwinnelijkheid over zich.

Nederland

Zaterdag speelde Oranje met rouwbanden. Afgelopen woensdag moest de vrouw van Khalid Boulharouz met spoed in het ziekenhuis in Lausanne worden opgenomen. Zwangerschapscomplicaties. Een dag later werd bekend dat hun dochtertje maar een dag heeft geleefd. Nigel de Jong en Robin van Persie steunden Boulahrouz en zijn vrouw in het ziekenhuis. Later volgden andere spelers. Het Nederlands elftal had de 'groep des doods' overleefd, en werd vlak voor de kwartfinale letterlijk geconfronteerd met de dood, op een keiharde en onherroepelijke manier.

In een persconferentie gaven coach Marco van Basten en aanvoerder Edwin van der Sar aan dat 'de knop om' moest en dat de knop inmiddels bij alle spelers en dus ook bij Boulahrouz om was. Voor het publiek was deze mededeling voldoende om de kwartfinale vooral positief tegemoet te zien.

Terwijl in zo'n toestand niets zeker is. Het spel tegen Rusland liet zien dat het erg moeilijk is te presteren wanneer een rouwproces in een groep nog in volle gang is. Er valt niemand iets te verwijten, ook de coach niet. Hij is overgeleverd aan reacties van de spelers op een dergelijk drama. Oranje was beperkt coachbaar, en daardoor zeer menselijk.

Italië kon in 2006 tijdens het WK kracht putten uit het feit dat meer spelers in hetzelfde schuitje zaten. De zelfmoordpoging van Pessotto was mislukt en daardoor konden de andere spelers hem direct steunen. Hij wilde dood, maar hij leefde. De spelers zouden sterk zijn, ze zouden winnen, ze gingen winnen. Punt.

De spelers van het Nederlands elftal zijn stuk voor stuk jonge vaders die na de wedstrijd tegen Frankrijk hun kinderen op de arm namen. Nieuws als dat van de dood van een kindje van een medespeler komt keihard aan en is niet te negeren. Kun je dan een topprestatie leveren? Mag dat verwacht worden?

De knop moet om voor een potje voetbal, maar de knop kan niet om.

Wat mij betreft ging de omslag ongeloofwaardig snel en ik vond het verbazingwekkend dat de spelers en de technische staf naar buiten brachten dat bijna iedereen fit was. De vermoeidheid van spelers die een week eerder onvermoeibaar leken en het verkrampte spel tegen Rusland zijn naar mijn mening tekenen dat de rouw nog lang niet uit de hoofden van de spelers verdwenen was. Deze reactie is volkomen te begrijpen en de enige menselijke. 

Khalid Boulahrouz.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties