Let op Mevlut Erdinç als Turkije de finale haalt

Duitsland – Turkije is vanavond meer dan een halve finale. Het is vooral een test om te bepalen of Duitsers en Turken goed kunnen samenleven. Met bijna drie miljoen vormen de Turken de belangrijkste minderheidsgroep in de Bondsrepubliek. Daarom spreekt Bild nu al over ‘die geilste Fussballparty der Welt.’

Afscheid van Zwitserland

Vanavond neemt het EK afscheid van Zwitserland. En dat gebeurt met de enige wedstrijd die eerder ook al plaats vond in 1954, toen de Confederatie het WK organiseerde. West-Duitsland en Turkije speelden toen vanwege een wat vreemde toernooiformule twee keer tegen elkaar.

In Bern won West-Duitsland met 4-1, maar uiteindelijk moesten ze een week later in Zürich een beslissingswedstrijd tegen elkaar spelen. Turkije had intussen met 7-0 gewonnen van Zuid- Korea en de Duitsers waren met 8-3 afgedroogd door Hongarije.

De ploeg van Sepp Herberger liet er op 23 juni 1954 geen twijfel over bestaan welk team er recht had op een plaats in de kwartfinale. De Duitsers wonnen met 7-2. De broers Ottmar en Fritz Walter scoorden natuurlijk, maar Morlock was met drie treffers de held van de dag. Het was de wedstrijd van de Duitse wederopstanding en de eerste stap op weg naar een historische wereldtitel:

De wereld zag er toen heel anders uit en waarschijnlijk leefden er nog geen Turken in West- Berlijn. In de oude woonkazernes van de DDR heeft de ploeg van Fatih Terim vanavond een enorme aanhang.

Terim enkele jaren geleden.

‘Zonder de Turken had onze welvaart niet op zo’n hoog niveau gestaan,’ verklaarde Jens Lehmann maandag op een persconferentie. De voormalige student economie hoopt daarom vanavond vooral op een voetbalfeest, waarbij beide kampen vooral respect voor elkaar hebben.

Turkije is een vreemde eend in de bijt op dit toernooi. De vergelijkingen met het Griekenland van vier jaar geleden worden al gemaakt. De ploeg van Fatih Terim heeft welgeteld maar twee minuten voorgestaan op dit toernooi. Daarbij heeft de coach te maken met een epidemie aan schorsingen en blessures, waardoor hij zelfs niet uitsluit om de derde doelman als veldspeler te gebruiken.

Overeenkomsten met Euro 96

Deze situatie vertoont veel overeenkomsten met die van Duitsland op het EK van 1996. Toen raakten ook talloze spelers geblesseerd. Daarbij liepen ook veel spelers tegen een schorsing aan. Maar Duitsland bleef wel in het toernooi. Jürgen Klinsmann was zo ernstig geblesseerd na de kwartfinale tegen Kroatië dat hij nooit meer zou hebben gespeeld. Maar nood brak wet en dus was hij in de finale toch van de partij. ‘Anders had ik reservedoelman Oliver Kahn in de spits moeten zetten,’ beweerde Berti Vogts gekscherend aan de vooravond van de finale. Ook Sammer en Eilts werden met wondermiddelen opgeknapt.

Hoge hoed

Uiteindelijk toverde Vogts een totaal genegeerde speler uit de hoge hoed in de finale. Oliver Bierhoff moest invallen toen Mehmet Scholl de strijd staakte. De aanvaller van het Italiaanse Udinese, die in eigen land een onbekende was, had in de eerste ronde gefaald. Hij boog een achterstand om in een zege door eerst gelijk te maken en in de verlenging het eerste gouden doelpunt in een grote finale te scoren. Niemand was zich bewust van de impact van de regel, zodat het nog een paar seconden duurde voordat het publiek snapte dat het toernooi ten einde was.

Kortom, het gedecimeerde Turkije hoeft nog niet te wanhopen. De in Turkije volslagen onbekende Mevlut Erdinç is zeker geschikt om in het spoor van Bierhoff te treden. De 19-jarige aanvaller van Sochaux is in Frankrijk geboren (daar wordt zijn naam overigens met een g aan het eind gespeld) en door Terim op het laatste moment opgeroepen.

In de eerste wedstrijd tegen Portugal werd hij na een helft gewisseld. Maar nu moet Terim wel gebruik van hem maken als zijn ploeg de Griekse stunt wil herhalen.

EK dagboek · EK voetbal 2008 · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties