Mooie woorden van Platini en bittere van Havelange

Duitsland – Spanje is de finale van Euro-2008. De opgeblazen Coupe Henry Delaunay (tweemaal zo groot als de originele) komt tenminste in handen van een topland. De organisatie kan tevreden zijn maar heeft straks veel te evalueren.

Vreemde toernooi-opzet

Michel Platini gaf donderdag toe dat de toernooiopzet hem ook had verbaasd. ‘Op een van eerste dagen als voorzitter van de UEFA kwam ik er achter, dat het wedstrijdschema van dit toernooi was veranderd. Het was een klein verschil, maar ik was verbaasd dat de ploegen uit dezelfde groep elkaar in de halve finale weer tegen konden komen en niet zoals gebruikelijk was in de finale.

Ik vond dit een anomalie en heb om uitleg gevraagd. Blijkbaar was dit op verzoek van de bondscoaches veranderd na een evaluatie van het EK in Portugal. Het kon niet meer veranderd worden, maar ik ga er voor het volgende toernooi zeker naar kijken. Volgens mij was er niet veel mis met de opzet van de toernooien in 2000 en 2004,’ liet de Franse voorzitter van de UEFA weten aan enkele journalisten.

Platini aan het woord

Platini had meer leuke opmerkingen. Wat hem betreft wordt het EK in augustus aan het begin van het seizoen gehouden. ‘Na de vakantie zijn de spelers uitgerust en kunnen ze beter spelen. Dat komt alleen het spektakel ten goede. Ik heb dit ooit eens voorgesteld, maar het is praktisch onmogelijk, want daar willen de clubs niet aan. Misschien doe ik nog eens zo’n voorstel, als ik voel dat het een kans van slagen heeft.’

De voormalige sterspeler van het EK van 1984 is zeer te spreken over de kwaliteit van het toernooi. ‘Er zijn veel ploegen die op de aanval hebben gespeeld en mooie dingen hebben laten zien. Ik moet natuurlijk neutraal zijn als voorzitter, maar ik ben blij dat veel ploegen niet in een keurslijf van een trainer hebben gespeeld. Ik snap ook nooit dat gezeur over de invloed van de trainers. De spelers hebben de macht, zij bepalen de tactiek en een trainer kan hooguit als een adviseur aan de zijlijn dienen. Elke trainer heeft een ondersteunende functie, maar de spelers maken uiteindelijk uit hoe er gevoetbald wordt,’ aldus Platini.

Hij vervolgt: ‘Als de spelers doen waar ze zin in hebben, is de trainer kansloos. Wat we op het veld zien, is de prestatie van de speler. Michels had Van Basten echt niet ingefluisterd dat hij in de finale van 1988 meteen op doel moest schieten, dat was een ingeving van Van Basten zelf, zoals Sneijder zelf uitmaakt of hij in de laatste minuut tegen Frankrijk een poging waagt. Gelukkig hebben we dit keer weer een paar mooie spelers in actie gezien.’

Platini blijft van mening dat een wedstrijd beter door een gouden of zilveren doelpunt kan worden beslist dan via een strafschoppenserie. ‘Het is in het ene geval een doelpunt dat het onderscheid maakt en in het andere geval een misser, ook al is het soms ook een redding van de keeper. Dan prefereer ik toch het eerste.’

Joao Havelange

Misschien toch een onderzoekje waard? De wedstrijden van Brazilië werden gefloten door Tschenscher (Bulgarije, 2-0, Pele met pijnlijke knie van het veld), Dagnall (Hongarije, 1-3, Garrincha stevig aangepakt) en McCabe (1-3, Pele viel weer uit). Toch opmerkelijk. Er gebeurde wel meer vreemde dingen in 1966, die deze beschuldiging van Havelange onderbouwen. Bij Engeland – Argentinië was de Duitser Kreitlein scheidsrechter en bij West- Duitsland – Uruguay de Engelsman Finney.

Deze wedstrijden werden tegelijkertijd gespeeld. Wie met een neutraal oog naar de duels keek, kan niet anders concluderen dat de arbitrage wel erg onvoordelig was voor de Zuid- Amerikaanse ploegen. Het incident met de Argentijnse aanvoerder Rattin, die van het veld moest nadat hij als aanvoerder aan de Duitser vroeg waarom hij zo één richting op floot, komt nu zelfs lachwekkend over.

Buitenspelgoal

Met een buitenspelgoal van Hurst versloeg Engeland de tien man van Argentinië. Na die middag was de organisatie van de Zuid-Amerikaanse inbreng verlost en was de weg vrij voor een finale tussen Engeland en West-Duitsland, waarbij het thuisland met de beroemde yes/nein-goal hun enige trofee in ontvangst namen.

‘Voorzitter Rous moest toch een iets winnen voor zijn land,’ vertelt Havelange smalend.

EK dagboek · EK voetbal 2008 · Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties