Komkommernieuws over aardbeien met slagroom

Komkommernieuws is zo 2007! Daarom gaan we op zoek naar de relatie tussen Wimbledon en aardbeien met slagroom. Een korte zoektocht naar de oorsprong van deze traditie.

Door Frank Grootemaat

Persoonlijk heb ik niks met aardbeien. Eerlijk gezegd vind ik het maar een verdacht stukje fruit met een nogal laffe smaak. Toch heb ik ooit een dag gewerkt op een aardbeienkwekerij, waar ik vanaf het krieken van de dag die rode jongens aan het plukken was. Wat ik me van die dag vooral herinner is de sirene die afging in de naastgelegen tbs-kliniek, waardoor ik enigszins op mijn hoede was voor mogelijk ontsnappende veroordeelden.

Maar dat weerhield me er niet van om op zoek te gaan naar het hoe en waarom van de Wimbledon-traditie. Een zoektocht op internet levert opvallend vaak hetzelfde antwoord op: ‘De traditie is zo oud als Wimbledon zelf’.

Het waarom is eigenlijk verrassend simpel te verklaren: het aardbeienseizoen valt samen met Wimbledon. Het meest uitgebreide antwoord vond ik op de site van de ATP. Grappig genoeg in dit geval niet de mondiale tennisfederatie, maar het Advanced Traveller Magazine. Hier staat;

‘Elk jaar wordt er op Wimbledon zo’n 27.000 kilo aardbeien verorberd door de tennisliefhebbers die daar 7.000 liter slagroom overheen krijgen. Waarschijnlijk is deze combinatie op Wimbledon zo oud als het tennistoernooi zelf, dus van 1877. De wedstrijden worden altijd gehouden in de laatste weken van juni en de eerste van juli en die periode ligt precies middenin de oogsttijd van de aardbeien. De combinatie van aardbeien met slagroom is echter al veel ouder dan Wimbledon. In George Peele’s toneelstuk The Old Wives Tale uit 1595 staat al over de zomer: “strawberries swimming in the cream, and schoolboys playing in the stream”. De combinatie werd dus al graag gegeten, maar pas toen de Engelse belasting op suiker in 1874 werd opgeheven, werd de lekkernij goed betaalbaar. Vanaf dat moment werd het zelfs lucratief om de aardbeien te koken en er jam van te maken.’

Pardon? 27 duizend kilo? Dat zijn een hoop aardbeien! En uit chauvinisme moeten we daar natuurlijk even bij vermelden dat Nederland hierin een groot aandeel heeft. Lees hier waarom.

De aardbeien met slagroom zijn in de loop ter tijd uitgegroeid tot één van de meest aansprekende symbolen van het Wimbledon-toernooi. Het wordt gezien als een traditie die kenmerkend is voor het chique karakter van Wimbledon. En het feit dat het een traditie is die in ere wordt gehouden is op zich al een kenmerk van Wimbledon. Voor de liefhebbers hier nog een recept.

Tennis

permalink | ga naar reacties |

Reacties