De oerjaren van Feyenoord

De Rotterdamse voetbalclub Feyenoord bestaat deze week exact honderd jaar. Op 19 juli 1908 besloot een aantal jongens namelijk een voetbalvereniging op te richten na een vriendschappelijk potje straatvoetbal bij de Wilhelminakerk aan de Oranjeboomstraat. Pas vanaf 1912 droeg deze de naam Feyenoord. Herinneringen aan Feyenoord en de Kuip staan hier, met oude filmpjes.

Wilhelmina

Het waren G.A. Muller, C. van Baaren, G.D. van Leerdam, L. den Hartog, H. Mulder en N. Struys die in café De Keyzer op de hoek van de Damstraat en de Persoonshaven besloten, onder het genot van een glas bier, een voetbalorganisatie te beginnen. Gekozen werd voor de naam Wilhelmina, die zowel een verwijzing was naar de kerk aan de Oranjeboomstraat als de koningin. Het rood-wit-blauwe tenue, oorspronkelijk van West Ham United, gaf extra uitdrukking aan de vaderlandsliefde onder de jongens.

Op 82-jarige leeftijd, zo'n 65 jaar na de geboorte van Wilhelmina, keek Van Baaren nog eens terug: "We speelden op pleintjes en in straatjes, peerden met doffe poffers tegen het lappending dat als voetbal dienst deed en slechts op hoogtijdagen, als een van mijn vriendjes bv. jarig was geweest en een echte gummibal als geschenk had gekregen, trapten we tegen een echt balletje, tot verbijstering der voorbijgangers, tot schrik onzer ouders, tot hoop en glorie van de schoenmakers en menige agent heeft ons daar het vuur nog meer uit de sloffen doen lopen als hij ons wegens straatschenderij wilde bekeuren, want voetballen in straatje of op pleintje was niet alleen mensonterend, doch druiste in tegen alle normen van burgerfatsoen waartegen diende te worden opgetreden. Zo waren die dagen! Omdat we niets om handen hadden was voetballen ons enig verzetje en bij het wegkantelen van onze jeugdjaren rijpte langzamerhand in ons het verlangen een echte club op te richten en daarvoor werd dan op die 19e juli van het jaar 1908 de eerste steen gelegd."

HFC

In april 1909 trad een aantal leden van Volharding, afkomstig uit de buurt van de Rijnhaven, toe. Daarop werd een nieuwe naam gekozen: HFC. Volgens de een betekende dat Hillesluise Football Club, de ander hield het op Hillesluis-Feyenoord-Combinatie. De discussie daarover zou niet lang duren, omdat in hetzelfde jaar de Rotterdamse Voetbalbond RVB de naam weigerde op het moment dat HFC zich inschreef voor de Tweede Klasse RVB. In Haarlem bestond al een HFC, en zodoende was de volgende wederdoop vereist.

Celeritas

Een voorstel van rechtsbuiten Jan van Ouwerkerk om de club Celeritas te noemen werd aangenomen. Niet omdat de voetballers wisten wat het betekende, maar "het klonk niet onaardig". Behalve de naamswisseling werd ook een nieuw kostuum aangemeten. De nationale driekleur werd vervangen door een geel-zwart gestreepte trui met witte broek. Het Afrikaanderplein werd nu de vaste plaats voor de thuiswedstrijden.

In het seizoen 1911-1912 speelden in het derde elftal de leden van de overgenomen club Crescendo, waaronder de latere trainer en 'internationaal' Adriaan Koonings en toekomstig bestuurslid van Feyenoord Jo van Rikxoort. Aan het eind van dat jaar promoveerde het eerste elftal naar de Derde Klasse van de NVB.

RVV Feyenoord

Na de promotie naar de NVB-competitie bleek in Den Haag al een Celeritas te spelen en moest de naam wederom worden gewijzigd. Begin juli 1912 werd daarover een bijeenkomst belegd: "Nadat de voorzitter nog eens uiteengezet had, dat wij hiertoe met het oog op de toetreding tot de NVB gedwongen waren, werden de volgende namen voor de Vereniging ter tafel gebracht: RVV Feyenoord, RVV Het Zuiden en RVV Mars. De stemming had tot resultaat dat RVV Feyenoord 21 stemmen verwierf, Het Zuiden 4 en Mars 2 stemmen, zodat aangenomen was de naam RVV Feyenoord."

De clubkleuren werden ook meteen veranderd: vanaf dat moment betrad Feyenoord in de bekende rood-witte shirts met zwarte broek de vele voetbalarena's. Het shirt was oorspronkelijk afkomstig van de Engelse Bolton Wanderers.

In 1916 trad wederom een nieuwe vereniging toe. Door Combinatie Sterk (DCS) was juist voor de fusie met Feyenoord ontstaan uit de clubs FVV en 't Zuiden. Tijdens een bijeenkomst op 16 september wees de meerderheid van DCS de fusie nog af, om precies een week later alsnog toe te treden. Bij de nieuwe leden zaten Kees Pijl en Harry van Esch. Pijl werd later international en trainer van zijn nieuwe club. Van Esch zou uiteindelijk veertig jaar in het bestuur van de Rotterdamse voetbalclub zitting nemen.

Ledengroei

Hoe de club ook heette maakte eigenlijk niet uit, want vanaf haar oprichting in 1908 was ze gegroeid van een groepje jongens met een hijgende politieagent in de nek naar een vooraanstaande club. In eerste instantie speelde de vereniging op het Afrikaanderplein zonder goede faciliteiten en zal ze vooral haar aanhang gevonden hebben in de directe omgeving. Na toetreding van enkele andere voetbalclubs en het behalen van verschillende kampioenschappen trad Feyenoord toe tot de nationale competitie van de NVB. Op dat moment kreeg de club ook betekenis en uitstraling buiten de eigen wijk. Met het behalen van de eerste nationale titel groeide de invloed nog verder. Uit de ledenaantallen blijkt deze groei.

1915 56

1916 94

1921 ±100

1924 254

1925 256

1926 275

1927 342

1928 373

1929 372

1930 451

1931 618

1932 661

En daarmee was Feyenoord al voor de Tweede Wereldoorlog één van de grootste voetbalclubs van Nederland geworden.

Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties