Toen Nederlanders nog Tour-etappes wonnen

De Tour de France heeft nog geen Nederlandse etappewinnaar gezien - de trend van de laatste jaren. Slechts drie nog actieve renners hebben de smaak van een overwinning in Frankrijk geproefd. Een kort overzicht van deze zeldzame exemplaren.

Zelfs op deze fiets kon Steven Rooks winnen. ANP Fotoarchief

Door Frank Grootemaat

Toegegeven, tweevoudig etappewinnaar Léon van Bon staat dit seizoen nog onder contract bij het Team Marco Polo. In oktober 2007 nam hij echter al officieel afscheid als beroepsrenner. In dit overzicht wordt hij daarom buiten beschouwing gelaten.

Feestelijke Franse feestdag

Karsten Kroon was in de Tour van 2002 nog in dienst van de Rabobankploeg. Op 14 juli, in de achtste etappe van St-Martin de Landelles naar Plouay, beleefde hij één van de meest glorieuze dagen in zijn bestaan als profrenner. Hij zat mee in een ontsnapping, en was aan de meet de rapste van een kopgroepje van zeven. Vanuit Nederlands oogpunt een extra feestelijke Franse feestdag, het complete podium was namelijk Nederlands met een tweede plaats voor Servais Knaven en een derde plaats voor Erik Dekker.

In Het Parool werd de renner gevraagd naar zijn toekomst. ‘Kroon, van wie voor gisteren buiten Nederland nog nauwelijks iemand had gehoord, bleef voorzichtig. Hij heeft heel grote ambities. “Maar ik ben een hele andere renner dan Boogerd. Je kunt mij een beetje vergelijken met Erik Dekker. Ik kan ook niet goed alleen rijden, maar heb wel een groot hart.” De vraag is of dat hart groot genoeg zal zijn om het hoofd uit te schakelen.’

Een aantal jaren verder is duidelijk dat die ‘heel grote ambities’ er nog niet helemaal uitgekomen zijn, alhoewel hij wel een aantal aansprekende resultaten heeft gehaald, zoals twee overwinningen in Rund um den Henninger Turm. Hij is zeker niet de waterdrager die hij op onderstaand filmpje is. 

In 2003 was het de beurt aan Servais Knaven. De renner, die al zo vaak mee was in ontsnappingen, won op 24 juli de zeventiende etappe van Dax naar Bordeaux. Vanuit een tien man sterke kopgroep demarreerde hij op achttien kilometer van de finishlijn, waarna hij solo aankwam. Ook Léon van Bon en Bram de Groot maakten deel uit van deze kopgroep.

Het Algemeen Dagblad constateerde een zekere vaderlandsliefde bij beide medevluchters. ‘Van Bon en De Groot hinderen hem geenszins in zijn poging. “Servais is wel een Nederlander. Die ga ik niet terughalen''”, reageren de twee in koor, wanneer het koersverloop ter sprake komt.

“De eerste versnelling was meteen raak”, aldus een teleurgestelde De Groot (negende). “Ik gun het Servais wel, al kan ik me er moeilijk mee verzoenen”, bekent Van Bon (vierde). “Maar eerlijk is eerlijk: hij rijdt al weken sterk.”

Op 10 juli 2005 was voorlopig de laatste etappewinst van een Nederlander. Pieter Weening klopte in de achtste etappe van Pforzheim naar Gérardmer medevluchter Andreas Klöden met een kleine marge, namelijk tweeduizendste van een seconde, ook wel aan te duiden als negen millimeter of een halve banddikte.

De sfeer zat er de volgende ochtend goed in, getuige het volgende verslag in de Leeuwarder Courant. ‘Als Weening in zijn pannenkoek prikt, schuiven zijn ploegmaats de sportbijlage van L’Est onder zijn neus. “Zo kom je nooit aan de vrouw”, dollen ze, verwijzend naar de kolossale finishfoto waarop de jonge Harkemaster in een uiterste krachtsinspanning onbewust een neusfluim verliest. Weening lacht er hartelijk om; hij heeft de buit binnen.’

In die dagen werd Weening wel vergeleken met renners als Damiano Cunego en Tom Boonen, vergelijkingen die tegenwoordig niet meer zo vaak gemaakt worden. En o ja, Pieter komt uit Friesland, voor wie dat ontgaan was: 

Pieter Weening is de enige renner van de drie die ook in de huidige Tour actief is. Hij was de eerste week ziek, maar kan wellicht in de laatste week nog voor wat vuurwerk zorgen. Zo niet, dan hoeven we niet te wanhopen. Met jonge talenten als Thomas Dekker, Robert Gesink en Lars Boom valt er de komende jaren nog genoeg te genieten.

Wielrennen

permalink | ga naar reacties |

Reacties