Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
De val van Erik Breukink
21-7-2008Klassementsrenners in de Tour heeft Nederland al jaren niet meer. Erik Breukink was de laatste: in 1989 was hij de laatste Nederlandse geletruidrager. En in 1990 was hij de laatste landgenoot die het podium in Parijs haalde. In 1993 had hij nog een goede kans, maar door een noodlottige aanrijding ging het mis.
Door Frank Grootemaat
Erik Breukink zelf, in 1990. ANP Fotoarchief
In 1991 was Breukink één van de Tourfavorieten na zijn derde plaats het jaar ervoor. Met de ijzersterke PDM-formatie om zich heen en na een goede eerste week was het de beruchte intrapilid-affaire die aan alle ambities een einde maakte. Een bedorven voedingssupplement zorgde ervoor dat de complete ploeg ziek afstapte.
In 1992 reed Breukink een tamelijk anonieme Tour, maar werd toch keurig zevende in het eindklassement. Dat jaar was Nederland zelfs met vier renners vertegenwoordigd bij de eerste twintig. De voormalige bergkoningen Gert-Jan Theunisse en Steven Rooks eindigden respectievelijk als dertiende en zeventiende. Opvallend was ook de prestatie van Eddy Bouwmans, die als beste jongere veertiende werd in het eindklassement.
Van de sokken
In 1993 was Erik Breukink in de vorm van zijn leven. In zijn eerste jaar in de ONCE-ploeg werd hij een week voor de Tour nationaal kampioen. Hij reisde dus vol goede moed af naar Frankrijk. Op 2 juli sloeg tijdens een trainingsritje in Le Puy de Fou het noodlot echter toe. Een Franse automobiliste keek niet goed uit, en reed Breukink van de sokken. De ONCE-renner raakte met zijn hoofd een verkeersbord, maar omdat hij een helm droeg had dit gelukkig geen gevolgen. Wel raakte zijn linkerknie geïrriteerd, en klaagde hij over een stijve rechterkuit. Maar op het eerste gezicht leek er toch weinig aan de hand.
De eerste week nestelde Breukink zich, mede door een tweede plek van de ONCE-ploeg in de ploegentijdrit, aan de kop van het klassement. Na een derde plaats in de negende etappe, een tijdrit bij het Lac de Madine, schoof hij op naar de tweede plek in het klassement, op 1 minuut en 35 seconden achter Miguel Indurain.
In de eerste bergetappe, van Villard de Lens naar Serre Chevalier, kon hij zich aardig voorin handhaven. Hij eindigde in deze etappe als zesde, en stond daarna vierde in het klassement, op 5 minuut en 7 seconden van de ongenaakbare Spanjaard. Toch bleek dat deze inspanning teveel van zijn lichaam, en met name zijn linkerknie, had gevergd. De aanvankelijk lichte blessure had zich door de snelle eerste Tourweek niet goed kunnen herstellen, en daarvoor betaalde Breukink nu de tol. In de volgende dagen gleed hij steeds verder af in het klassement. Op 21 juli verliet de zich inmiddels op de dertigste plaats bevindende Breukink in de Pyreneeën de Tour.
Als…
“Als bestaat niet in de sport”, zou Mart Smeets kunnen zeggen, maar wat als Breukink niet aangereden was in de aanloop naar de Tour? Zijn vorm en ploeg waren in elk geval goed. We zullen het nooit weten.
Wel duidelijk is dat Breukink daarna nooit meer een rol heeft kunnen spelen aan de top van het klassement. Hij startte nog vier keer in de Tour, en eindigde achtereenvolgens als negenentwintigste, twintigste, vierendertigste en tweeënvijftigste in het eindklassement.
Michael Boogerd leek zijn opvolger te worden, en werd in de Tour Dopage van 1998 knap vijfde. Toch heeft hij nooit de rol van klassementsrenner kunnen vervullen, die velen hem in zijn beginjaren toedichtten. Met als gevolg dat Breukink, als ploegleider van de grootste Nederlandse wielerploeg, de komende jaren weleens zijn eigen opvolger zou kunnen gaan afleveren.
Reacties
