Jarig Feyenoord heeft respect voor Ajax

In de columntwist De Klassieker is het nu de beurt aan Feyenoorder Jurryt van de Vooren. Die heeft in dit jubileumweekend respect voor Ajax gekregen.

No sleep 'till Noordwijk!

Beste Menno,

Hoera! Honderd jaar!

Dat er nog honderd helikopters met talentvolle spelers moge landen op ons heilige Rotterdamse gras! (Zolang Ruud Gullit die voetballers tenminste niet heeft gekocht, want in dat geval mogen ze allemaal op z’n Argentijns boven de Noordzee eruit worden geknikkerd.)

Respect voor Ajax

Anyways, op dezelfde dag dat wij in de Kuip ons feestje vierden, boekte jouw clubje een serieuze overwinning op Noordwijk. Deze wedstrijd werd met maar liefst 2-5 gewonnen! Ik zou nu heel flauw en onsportief zijn om hierbij op te merken dat het in de rust nog 2-2 was, en dat jullie laatste twee doelpunten pas in de slotminuten vielen. Ajax kreeg het tenslotte toch mooi voor elkaar om die amateurploeg binnen negentig minuten te verslaan!

Mijn respect hebben jullie, Menno, want dit is een enorme vooruitgang in vergelijking met vorig jaar toen jullie een bekerwedstrijd speelden tegen de Kozakken Boys. Na negentig minuten was het nog 1-1, waarna jullie pas in de verlenging definitief afstand namen van deze gevaarlijke ploeg. Toen dus 120 minuten om te winnen van een amateurclub en nu nog maar negentig: dat is een tijdswinst van maar liefst 25%!

En nu Coevorden!

Dat is goed voor jullie zelfvertrouwen, Menno, want in topsport kan elk detail het verschil zijn tussen winst en verlies. Ik begrijp dus heel goed dat jullie nu erg tevreden zijn, en veel meer zelfbewustzijn hebben dan vorige week. Nog even oefenen met in de spiegel kijken en dan beginnen jullie morgen met geheven hoofd aan de wedstrijd tegen Germanicus. Als jullie ook die kraker in Coevorden winnen, hebben jullie die zestien miljoen voor Miralem Sulejmani al terugverdiend.

Eigenlijk mag ik het niet vertellen, maar jullie historische zege op Noordwijk was wel even een domper tijdens ons eeuwfeest. We waren ons net wat aan het opwarmen voor de wave, toen er een onzichtbaar teken werd gegeven en iedereen zijn transistorradio pakte. Vol afschuw drukten wij die tegen onze oren en luisterden met open mond naar het laatste nieuws uit Noordwijk. In plaats van een golf van armen rolde er een golf van verbazing en ontzetting door de Kuip. “Heb je het al gehoord?”, fluisterden de Feyenoorders in de oren van hun buren. “Ajax heeft vandaag een amateurploeg verslagen! Ja, het is waar. En dat ook nog eens binnen negentig minuten!”

Geen Ajacieden

Mijn hoofd zakte diep weg tussen de schouders, alles werd zwart. Het was net op tijd dat de helikopter naderde en al dat jonge en frisse talent – en Jon Dahl Tomasson natuurlijk – op het veld smeet. In één klap waren we het slechte nieuws vergeten en juichten en klapten als nooit tevoren. Onze borsten vulden zich met trots, toen we Tomasson zagen terugkeren op ons veld. Met de voor Feyenoord zo gebruikelijke arrogantie schreeuwde ik: ‘En we zingen en we springen en we zijn zo blij want er zijn geen Ajacieden bij!’

Ja Menno, No sleep ‘till Noordwijk.

Tot op de Coolsingel!

Jurryt

De Klassieker · Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties