Zoeken

Ik heb Karl-Heinz Rummenigge aan de telefoon vanuit München; hij heeft het over de ‘voetbalfamilie’. Rummenigge was ooit een grote Duitse voetballer en is nu voorzitter van de nieuwe European Club Association.

‘De ECA moet gekend worden in alle besluiten binnen de voetbalfamilie’, zegt Rummenigge, die ook voorzitter is van zijn oude club Bayern München. Er zijn heel wat irritaties geweest in het verleden. Dat is nu gelukkig voorbij.

Het is waar: de Europese voetbalfamilie maakt een redelijk harmonieuze indruk, al is er in elke familie natuurlijk wel wat. Rummenigge en die andere legende Michel Platini, president van de Europese voetbalorganisatie UEFA, willen wel ongeveer hetzelfde. Als we door de wilde krantenkoppen heen kijken over een anti-Engelse heksenjacht, beperkingen aan de hoeveelheid buitenlandse spelers of een ban op schulden, is het nu zichtbaar hoe de toekomst van het Europese voetbal er uit gaat zien.

Excentrieke oudoom

De gouden broeders Rummenigge en Platini staan aan het hoofd van de Europese voetbalfamilie. Sepp Blatter, president van de wereldwijde voetbalautoriteit FIFA, is de excentrieke oudoom. Blatter vertrouwt de rijke Engelse neefjes niet. Hij houdt van aandacht en verkondigt dus vreemde dingen: de clubs moeten minstens zes spelers uit hun eigen land opstellen, Engelse clubs winnen te vaak en als Manchester United Cristiano Ronaldo niet naar Real Madrid laat gaan is dat ‘slavernij’. Blatters uitspraken ergeren de broeders.

Ondertussen passen de broeders op het familiebedrijf. Rummenigge is de verantwoordelijke oudere broer, kort van stof en zakelijk. Platini is een beetje een romanticus. Hij is een warmer mens. Als hij praat, raakt hij je knie even aan. Platini deelt Blatters wantrouwen tegen Engelse clubs.

Maar Rummenigge bewondert de Engelsen en zorgt ervoor dat Platini en Blatter niets ten nadele van de Engelse clubs doen. Hij zegt: ‘De Engelse clubs hebben een geweldige prestatie geleverd de laatste jaren. Er is geen reden om ze zwart te maken.’

Op een bijeenkomst in januari zijn de meeste ‘irritaties’ wel opgelost. De G14 groep, bestaande uit de elite onder de Europese clubs, zag af van rechtszaken tegen familieleden.

Ook beloofden ze er niet vandoor te gaan en hun eigen Superleague op te richten. In ruil hiervoor zouden de clubs betaald krijgen als hun spelers meededen in een nationaal team en zouden ze geraadpleegd worden over belangrijke zaken. Zo verving de vriendelijke ECA de G14.

Als je Rummenigge vraagt wat de ECA nu wil, is het antwoord bijna altijd: geen veranderingen. Moeten de kleinere clubs niet meer van het Champions League tv-geld krijgen? ‘Dat denk ik niet. Als er in Engeland veel meer geld verdiend wordt dan in, bijvoorbeeld, België, moeten de Engelse clubs ook meer krijgen dan de Belgische. Aan de andere kant is 50 procent van het geld beschikbaar voor ‘solidariteit’. Ik zie ook geen reden om dat te veranderen.’

Is Rummenigge het met Blatter eens dat clubs zes spelers uit eigen land zouden moeten opstellen? ‘Om eerlijk te zijn denk ik dat die regel kansloos is.’ De Europese Commissie heeft Rummenigge verteld dat het illegaal zou zijn. ‘De FIFA kan ons niets doen. Maar alleen al het feit dat ze met zo’n idee kwamen zonder het met de bond van clubs te overleggen, was niet echt slim.’ En Blatter had zich ook niet moeten bemoeien met de zaak van Cristiano Ronaldo, snuift Rummenigge.

De klachten van Platini

Platini klaagt over de schulden van de Engelse clubs. Vorig seizoen bereikten Chelsea en Manchester de finale van de Champions League met een gezamenlijke schuld van 2 miljard euro. Maar Rummenigge haalt er zijn schouders over op: ‘Ik vind niet dat de Engelse clubs de Champions League gekocht hebben. Als Chelsea schulden heeft en een aandeelhouder als (multimiljardair) Abramovich, zie ik het probleem niet. Ik denk dat daar een gezonde regeling achter zit.’

Om kort te gaan: de rijke neefjes hebben onder Rummenigge niets te vrezen. Platini moet zijn romantische neigingen richten op de bescherming van de kinderen van de familie. Toen ik de Fransman vorige maand in Bern interviewde, besteedde hij het grootste deel van zijn tijd aan het berispen van de grote clubs omdat ze tieners uit het buitenland lieten komen. ‘Manchester moet geen 13-, 14-, of 15-jarige jongens van Ajax kopen’, zei hij. Maar later, als Manchester Ronaldo op zijn 23e wil kopen, Pele op zijn 25e en Johan Cruijff op zijn 26e, gaan ze hun gang maar.

Rummenigge heeft ervoor gezorgd dat Platini zijn vriendje Sarkozy heeft gevraagd om een wet te maken tegen transfers op jonge leeftijd. Maar zo’n wet zou nauwelijks iets veranderen; net als het ‘vrijwillige’ plafond in de salarissen, dat Rummenigge en Platini willen invoeren, waarbij de clubs dan zouden beloven niet meer dan ongeveer de helft van hun inkomsten aan salarissen uit te geven.

‘We hebben helemaal geen behoefte aan een revolutie, dat is onzin’, is het credo van Rummenigge. ‘Kijk maar naar Euro 2008, dat was toch een fantastisch feest. We moeten gewoon onze verantwoordelijkheid nemen en geen gekke dingen doen. Voetbal staat op hoger niveau dan ooit, zowel sociaal-politiek gezien als qua reputatie.’