Multimediaal

Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »


Sportbeeld van de dag

Pathe Sports Parade (1949)



Pollentier en de ‘Peer’

23-7-2008

Voor velen is de naam van Michel Pollentier onlosmakelijk verbonden met het zogenaamde ‘peerincident’. Dat is jammer, want de Belg was een uitstekende wielrenner die in 1978 zelfs kans maakte om de Tour te winnen. Een ingenieus maar haperend mechanisme om de dopingcontrole te omzeilen gooide boven op L’Alpe d’Huez roet in het eten.

Peerincident

In feite is ‘de peer van Pollentier’ net als ‘Wim van Est viel in het ravijn maar zijn Pontiac liep nog’ een holle frase, die tot het collectieve geheugen van de wielerliefhebber is gaan behoren. Met meestal een Pavlov-reactie als gevolg. Laat de naam Pollentier vallen en er wordt gelachen. Het herkauwen van één van de vele grappen die de afgelopen dertig jaar over het voorval op L’Alpe d’Huez zijn verzonnen is daarbij overbodig geworden.

Ongetwijfeld heeft dit behalve met het ‘peerincident’ ook te maken met de afzichtelijke rijstijl van de kalende renner uit Diksmuide. Voor de jongere lezers: alleen de Spanjaard Francisco Mancebo, ook al in opspraak geraakt, kwam de laatste jaren wat betreft gebrek aan elegantie een beetje in de buurt. Maar ondanks zijn schokschouderende stijl was Michel Pollentier vooral een uitstekende wielrenner. Met name in 1977 vierde hij triomfen.

Opkomst Pollentier

Freddy Maertens, kopman bij de befaamde Flandria-ploeg, brak dat jaar bij een val in de Ronde van Italië zijn pols. Zijn trouwe helper Pollentier, die in de Tour Eddy Merckx al eens had verslagen in een tijdrit, trad uit de schaduw en won die Giro door Francesco Moser te kloppen. Daarna won hij ook nog de Ronde van Zwitserland. In 1978 was de Ronde van Frankrijk het hoofddoel voor Flandria en Pollentier. In de voorbereiding daarop won de West-Vlaming de Dauphiné Libéré, en voor de tweede keer op rij het Belgisch kampioenschap.

L´Alpe d´Huez

Na twee weken Tour stond Pollentier vierde in het algemeen klassement. Kort achter de favorieten Joop Zoetemelk en de debuterende Bernard Hinault. In de rit naar L´Alpe d´Huez viel de Belg aan. Hij won vóór Hennie Kuiper. Pollentier mocht op het podium als nieuwe gele truidrager met de bloemen zwaaien, in de wetenschap dat hij nog naar de ‘Dermaspray’ caravan moest en amfetaminen had genomen. De renner heeft dit achteraf nooit ontkend. Wel hield hij vol dat hij niets anders deed dan de anderen.

Jef D´Hont, zijn verzorger op dat moment, schreef vorig jaar een nogal sensationeel boek vol dopingonthullingen.*

Daarin beweerde hij dat de dopingcontroleurs in die tijd wel eens de andere kant op keken wanneer er gefraudeerd werd. Maar bij Pollentier waren er nieuwe dokters. Bovendien haperde het mechanisme dat een positieve controle moest voorkomen. De arts verzocht Pollentier zich te uit te kleden. De nerveuze renner weigerde, werd betrapt, en door de Tourdirectie direct naar huis gestuurd. Bernard Hinault won een week later zijn eerste Tour.

De peer

Willy Voet, die andere oud-verzorger die een boekje open deed over dopinggebruik: “Onder zijn oksel hing een peervormig recipiënt, waaruit een buisje vertrok dat onder de lange mouw van het wielertruitje liep en dat met behulp van een klein kurkje ter hoogte van de pols afgesloten was. Doodeenvoudig. Pollentier moest gewoon twintig centiliter urine van iemand anders lossen.” Helaas voor de renner was op L’Alpe d’Huez het buisje verstopt.

Domme martelaar?

En zo ging kandidaat-Tourwinnaar Michel Pollentier, door zijn eigen schuld, in Nederland voortaan als ‘domme Belg’ door het leven. In eigen land werd hij na de Tour een martelaar. Vlaanderen zag in hem de kleine man die moest boeten voor wat de groten ongestraft konden doen, stelde Robert Janssens. De ervaren Belgische wielervolger schreef ook dat de renner zelf tot het besef kwam dat hij een grove fout had gemaakt, om zich vervolgens met een bewonderenswaardige moed over het gebeuren heen te zetten.

Revanche

Dom was Michel Pollentier zeker niet. In 1980 deed de Belg een tactische meesterzet in de Ronde van Vlaanderen, ooit beschreven door Tim Krabbé. Samen met Francesco Moser en Jan Raas reed Pollentier voorop, maar Raas moest lossen op de Bosberg.

Krabbé: “Wat deed Pollentier dus? Hij liet het tempo zakken om zeker te zijn dat Raas hem inhaalde. Tegen één sprinter wist hij kansloos te zijn, hij reed liever tegen twee sprinters.” Twee jaar na het ‘peerincident’ won Pollentier de Ronde van Vlaanderen, vóór Moser en Raas.

 

* Voor wie niet zozeer op zoek is naar smeuïge details, maar naar een intelligente en genuanceerde kijk op dopinggebruik in de wielersport, is ‘De zaak Festina’ een aanrader. Dit boek werd geschreven door de inmiddels overleden arts Eric Rijckaert, in de Tour van 1998 ploegdokter bij Festina.

Subside Sports - Grootste aanbod voetbalshirts

Reacties

Jan: Mancebo was het ja, die zat scheef op zijn fiets.
geplaatst op: 23-7-2008 10:46:53u. | website
Plaats reactie *


*


Sportus.nl
Headliner.nl