Zoeken

Ingeslikte dop

Een paar maanden geleden werd het voorval met Hinault en de ingeslikte dop door ondergetekende op deze plek afgedaan als een sterk kroegverhaal. Ten onrechte! Vorige week kwam mijn Astense bron op de proppen met een oud krantenartikel.

‘Hinault te gulzig’, kopte het toenmalige Helmonds Dagblad tijdens de Tour van 1981. Het voorval moet hebben plaatsgevonden op 8 juli, na afloop van de dertiende etappe van Roubaix naar Brussel. Deze korte ochtendrit eindigde in een massasprint, die werd gewonnen door de zowat uit het graf herrezen Freddy Maertens.

“Nu gebruiken renners speciale drinkbussen met bovenop een klein plastic dopje aan een steel. Omdat de coureurs altijd een hand aan het stuur moeten houden, wordt de ‘bidon’ geopend met de tanden”, lezen we in het krantenartikel. De dorstige Hinault beet te gretig in het dopje. Het steeltje brak, en het dopje verdween in de keel van de drinkende Breton.
De gele truidrager voelde zich niet helemaal lekker. “Ik hoop dat het er gauw weer uit is”, meldde hij met een stuurs gezicht.

Mart Smeets

Een bevriende wielerliefhebber bleek het verhaal ook te kennen: “Ons aller Mart Smeets begon daar toen in de uitzending over, tijdens de reportage van de etappe van een dag later. Ik kan me dat nog goed herinneren. Dat Hinault er een beetje misselijk van was, maar dat het allemaal wel weer ging. Ik herinner me dat Smeets dat uitlegde. Het ging niet over de complete dop van de bidon. Maar op die dop zat (en volgens mij is dat nog steeds zo) een klein dopje dat je omhoog moet trekken zodat het vocht de bidon kan verlaten. De meeste wielrenners doen dat met hun tanden en Hinault toen dus ook. Nou, dat kleine knopje brak af en werd door Hinault ingeslikt. Volgens mij kan dat niet zoveel kwaad.”

Dopjes zijn goed voor winnaars

Erg veel last zal Hinault er inderdaad uiteindelijk niet van gehad hebben. In de middagrit naar Zolder eindigde hij bij de eersten, nadat hij de sprint had aangetrokken voor zijn ploeggenoot Yvon Bertin. Ondanks de inspanningen van Hinault won Eddy Planckaert de etappe.
Bernard Hinault won de Tour van 1981 vervolgens met overmacht. In Parijs had hij bijna een kwartier voorsprong op Lucien van Impe, die tweede werd.

Met dank aan Hans Berkers en Han Ermens.