Pijn in de Tour

Valpartijen, bot- en beenbreuken dwingen menig renner in de Tour tot opgave. Dat gold niet voor de Fransman Honoré Barthelemy. In 1920 viel hij tijdens de etappe naar Aix-en-Provence. Ondanks helse pijnen en een verminderd zicht stapte hij toch weer op de fiets. In samenwerking met Sport & Strategie.

Toen later bleek dat hij zijn rug niet kon buigen, draaide hij gewoon het stuur om. Ook bleek er een steentje in een van zijn ogen te zijn gesprongen.

Oog kwijt

Barthelemy reed niet alleen de etappe uit, maar ook de volledige Tour. Hij finishte zelfs als achtste in het eindklassement en werd na afloop door het publiek als een held onthaald.

Nadat hij het beschadigde oog had vervangen door een glazen exemplaar, zette hij zijn carrière gewoon voort. Door de stoffige wegen raakte zijn oogkas vaak geirriteerd en ontstoken, waardoor hij de glazen knikker nogal eens moest vervangen door een baal watten.

Dure knikkers

“Voor mijn zicht maakt dat niet uit en het is in ieder geval een stuk comfortabeler” placht hij te zeggen. Het verhaal gaat dat het oog regelmatig op eigen initiatief de kas verliet en zoekraakte. Barthelemy klaagde dan ook dat hij meer geld kwijt was aan nieuwe glazen ogen dan hij verdiende aan prijzengeld!

Wielrennen

permalink | ga naar reacties |

Reacties