Jamaicaanse olympische ploeg presenteert nieuwe outfit in Peking

Een vriendin had me gisteren uitgenodigd voor een mini concert van Paulo Nutini tijdens een PUMA-event. De Jamaicaanse olympische ploeg was er ook.

Dat het evenement zó ontzettend tof zou zijn had ik vooraf niet kunnen bedenken... Dresscode: comfortably fashionable. Natuurlijk een taxi gepakt, want als je dan toch zoiets gaat doen, moet je 't goed doen (en bovendien was het zo warm buiten dat anders al onze comfortably fashionable clothes na 10 minuten alweer de was in konden en wij onder de douche).

De plek was al waanzinnig: een jazzclub (CWJ) in The Place: een spiksplinternieuw shopping centre overdekt door een werkelijk enorm beeldscherm (schatting: zo'n 80 bij 20 meter). Er stond een enorme rij mensen (en dan bedoel ik echt enorm: zeker 100 meter 3 mensen dik) bij de 'Olympic Live Experience'.

Geen idee wat het precies was, ik kon ook niets anders dan een groot scherm zien toen ik even naar binnen gluurde, maar de Chinezen hadden er in ieder geval een paar uur wachten in de hitte voor over.

We kwamen aan, moesten de uitnodiging laten zien en FLITS! op de gevoelige plaat bij een Chinese fotograaf die waarschijnlijk dacht dat we belangrijk waren. Of beroemd. Haha.

Lekker 'o-natuurlijk-nee-dit-doen-we-elke-dag' alles in ons opgenomen. Met een gaasje witte wijn in de hand even de zaal uitgecheckt. Ontzettend veel pers en verder ook veel andere bezoekers. Verder veel lekkere hapjes bij het buffet. Op de uitnodiging lazen we dat het evenement niet alleen een optreden van Paulo Nutini betrof, maar dat we ook de Jamaicaanse Olympische ploeg mochten verwelkomen en meteen het 46e verjaardagsfeestje van de onafhankelijkheid van Jamaica gingen vieren. Prima.

Eerst was er een korte inleiding (Chinees en Engels) en toen een fashion show (met dansers in PUMA kleding) en toen... werd de Jamaicaanse olympische ploeg verwelkomd. De hele Olympische ploeg kwam binnengelopen in PUMA outfits. Wow! Dat zag er indrukwekkend uit! Wij zaten op een speciale plek in de zaal, maar wel gewoon op praat- en fotografeerafstand.

En toen...kwam Paulo Nutini met band het podium op. En wij? Wij stonden op een prachtig plek vooraan. Maar was dat genoeg? Neeeee! Kon het beter? Jaaaaa! We liepen naar voren naar het (kleine) podium. Die plek was gewoon voor ons bestemd: met alleen een paar kleine Chinese meisjes voor ons stonden we oog-in-oog met Paulo Nutini en zijn band. Wat was dat gaaf zeg! Hij trad ongeveer een uur op en het was geweldig. Wat een feestje maakten ze ervan.

Hij kan ontzettend goed zingen, heeft een mooie stem, de band was goed en enthousiast, de liedjes waren ofwel mooi (en langzaam) ofwel vol energie (en snel) en hij was bijzonder prettig kijken, vonden vriendin en ik allebei (Schots-Italiaanse mix). Onze avond kon niet meer stuk.

Na het optreden was er een modeshow van de nieuwe kledinglijn van PUMA en tegelijkertijd showden 4 atleten de Olympische outfits. Wow! Nogmaals wow! Wat geweldig om die atleten van zo dichtbij te mogen aanschouwen. We stonden op een halve meter van het podium en een meter van de catwalk!

O ja, en de kleding zelf zag er ook goed uit. Er volgde een korte ceremonie met de officiële presentatie van de kleding (iemand van PUMA, de chef de mission van de ploeg, een live verbinding met de prime minister vanuit Jamaica, dat soort dingen) en daarna kwam Paulo met band nog een keer terug om een aantal Jamaicaanse nummers te spelen.

Reggae uiteraad en Bob Marley ontbrak natuurlijk niet. De vier atleten zongen en dansten mee en de rest van de Olympische ploeg stond in de zaal ook mee te zingen. Geweldig!

De atleten gingen vervolgens terug naar hun trainingskamp en wij genoten nog even van de sfeer, muziek en drankjes.

Karin in Peking · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | ga naar reacties |

Reacties