Familiesuccessen op de Olympische Spelen

Frankrijk won gisteren voor het eerst in 84 jaar weer een gouden medaille bij het worstelen. Steeve Guenot zegevierde in het Grieks-Romeins in de klasse tot 66 kilo. Echt bijzonder was het feit dat zijn broer Christophe diezelfde dag de bronzen plak won in de categorie tot 74 kilo.

Steeve Guenot zelf

Dit opmerkelijke familiesucces doet sterk denken aan het verhaal van Diagoras en zijn familie. Die befaamde bokser was er immers getuige van hoe zijn beide zonen Damagetos en Akousilaos tijdens de spelen van 448 v. Chr. allebei een Olympische titel behaalden, respectievelijk in het pankration en het boksen. De familie Guenot zal in Beijing ongetwijfeld op de tribune hebben gezeten, maar of hun successen en levensverhalen net zo legendarisch zullen worden als die van Diagoras & Co. valt nog te bezien.

De laatste kampioenen

In de verte klinkt ook de echo van de Zopyrii, een voornaam Atheens geslacht uit het einde van de vierde eeuw n. Chr. Twee broers uit die familie wonnen ook een Olympische titel, zij het niet tijdens één en dezelfde Spelen. De oudste, Eucarpides, won het boksen bij de junioren in 381 n. Chr. Vier jaar later was hij er getuige van hoe zijn broer Zopyrus datzelfde presteerde in het pankration.

Zij zijn daarmee de laatste twee Olympische kampioenen uit de Oudheid waarvan wij weet hebben. Enkele jaren na hun successen verordonneerde de Romeinse en christelijke keizer Theodosius dat de Spelen niet meer mochten worden gehouden. Het nieuwe geloof stond niet toe dat er nog wedstrijden plaatsvonden ter ere van een heidense godheid als Zeus. Daarnaast ontwikkelde de christelijke leer ook een sterke afkeer van de Griekse sport- en lichaamscultuur die eeuwenlang zo was bewierookt.

Hoewel de naam anders doet vermoeden, ligt de oorsprong van het Grieks-Romeins worstelen niet in de Oudheid. Die discipline ontstond pas in de negentiende eeuw uit diverse Europese vormen van volksworstelen. De naam werd bedacht door de Italiaanse worstelaar Basilio Bartoli, die een verbinding wenste te leggen met de antieke traditie.

Anderen meenden (overigens onterecht) dat de nieuwe discipline een voortzetting was van het klassieke ‘staand worstelen’ (orthopale) waarover door de filosoof Plato wordt gesproken. Maar hoewel het er wel iets van weg heeft, verschilt het Grieks-Romeins in tal van opzichten van het antieke Olympische worstelen dat alleen nog in sommige delen van Turkije in de authentieke vorm beoefend wordt.

De Spelen in Beijing kunnen tot slot nog meer familiesucces opleveren. In het tennis doen de broers Andy en Jamie Murray namens Groot-Brittannië mee in het dubbelspel. Hun eventuele medaille kent echter geen antieke evenknie, want teamsporten stonden tijdens de antieke Olympische Spelen niet op het programma. Daarover later deze week meer.

Gegroet Beijing, hier Olympia! · Het ontstaan van de Spelen · Olympische Zomerspelen

permalink | ga naar reacties |

Reacties