In bed met Pieter van den Hoogenband

Alleen voor Pieter van den Hoogenband geef ik mijn nachtrust op. He’s got legs, and he knows how to use them.

Pieter van den Hoogenband zelf. ANP Fotoarchief

Voor de eerste keer in een kwart eeuw had ik de wekker gezet om te kijken naar tv. In 1984 heb ik ooit mijn nachtrust opgegeven om rechtstreeks getuige te zijn van de olympische zege van windsurfer Stephan van den Berg in Los Angeles.

Het was ook ergens in die jaren dat ik nachten oversloeg om te kijken naar Veronica’s Rocknight. Dat er in die tijd tot vier uur ’s nachts méér werd uitgezonden dan een testbeeld was zo uniek dat ik dat met eigen wilde zien. Helemaal omdat Veronica in die tijd alleen maar in het holst van de nacht het lef had om de videoclips van ZZ Top uit te zenden. “She’s got legs, and she knows how to use them.” 

Oorlog in de nacht 

Afgelopen nacht ging dan voor de eerste keer in een kwart eeuw mijn wekker om op tijd de tv aan te doen. Alleen al het idee dat ik de historische zwemfinale met Pieter van den Hoogenband zou missen, maakte me ziek. He’s got legs, and he knows how to use them.

Het was dus heel bijzonder dat ik mijn bed verliet, want eerlijk gezegd is het oorlog als iemand me voor negen uur wekt. Ik ben niet voor niets Feyenoord-supporter, want met die club heb ik tenminste de zekerheid dat ik nooit in het holst van de nacht moet opstaan voor een belangrijke wedstrijd. Dat kan namelijk alleen als Feyenoord de Champions League wint en daarna in Tokio met de clubkampioen van Zuid-Amerika bepaalt wie de beste van de wereld is. En de kans dat Van den Hoogenband in 2012 alsnog olympisch goud wint is aanzienlijk groter dan dat Feyenoord de finale van de Champions League wint. Kortom: mijn nachtrust is gegarandeerd.

Fractie van een fractie

Behalve donderdag, toen ik vanuit mijn bed zag dat Van den Hoogenband voor de vierde opeenvolgende keer de olympische finale op de 100 meter vrij zwom. Alleen dat was al zo bijzonder dat ik klaar- en klaarwakker was. Ik dacht even terug aan zijn eerste finale van 1996, toen hij op een fractie van een fractie achter de derde plaats eindigde, en zo het erepodium miste.

Helaas eindigde het in Beijing na een kleine 48 seconde op dezelfde manier als in 1996: opnieuw greep hij met een fractie van een fractie net naast de bronzen medaille. Van den Hoogenband heeft daarmee zijn olympische loopbaan op het koningsnummer in twee gelijkwaardige helften verdeeld: de eerste keer net geen brons, de tweede en derde keer goud en de vierde keer opnieuw net geen brons.

En zo nam ik afscheid van Nederlands beste mannelijke zwemmer ooit. In absolute aantallen blijft hij ver achter bij de prestaties van Michael Phelps, maar Van den Hoogenband heeft geen veertien gouden medailles nodig om toch de grootste Olympiër ooit te zijn.

En met die geruststellende en hoopvolle gedachte ging ik weer in bed liggen. Ik viel meteen in slaap en droomde dat Feyenoord in Tokio won van de kampioen van Zuid-Amerika.

Olympische Zomerspelen · Zwemmen

permalink | ga naar reacties |

Reacties