Zoeken

De Olympische Spelen worden niet alleen als een sportevenement verkocht, maar heeft ook een uitbundige ideologie: het olympisme. Dat is vooral ontwikkeld door Pierre de Coubertin, de grondlegger van de moderne Spelen, en voert terug naar de klassieke Olympische Spelen in het Griekse Olympia. Volgens het IOC is deze filosofie gebaseerd op enkele fundamenten.

Lichaam en ziel moeten met elkaar in balans zijn, is één van die grondgedachten. Ook moet de sporter plezier hebben in het leveren van zijn prestaties en niet alleen maar zijn gericht op het verslaan van zijn tegenstander. Die laatste formulering kennen we beter als de uitspraak ‘Meedoen is belangrijker dan winnen.’ Tot slot heeft sport een opvoedende waarde en moet het worden gebruikt om onderling respect voor elkaar te tonen, ongeacht ras, sekse of religie

Een sterk logo

Bovenstaande ideeën leiden onherroepelijk tot een universele ideologie. Het is prettig als die steunt op een sterk logo, zoals het kruis in het christendom. Op 14 augustus 1920 maakte de wereld officieel kennis met dit logo en dat gebeurde in Antwerpen: de olympische vlag.

In een witte achtergrond staan vijf verstrengelde ringen in blauw, geel, zwart, groen en rood. Vaak wordt gedacht dat de kleuren van die ringen de vijf continenten symboliseren (zwart is Afrika, bijvoorbeeld), maar dat is niet waar. De vijf ringen verwijzen wel naar het aantal continenten: Australië, Azië, Afrika, Europa en Amerika – bij de laatste Noord en Zuid gezamenlijk.

De Nederlandse zwemster Wilma van Hofwegen was in 1996 zo in de ban van de Olympische Spelen dat zij de ringen in het haar liet scheren.

Deze verstrengelde ringen zijn het symbool voor eenheid en de sportieve samenkomst van alle continenten. MInstens één van de zes kleuren (dus blauw, geel, zwart, groen, rood én wit) was te vinden in alle vlaggen van de landen uit de tijd van De Coubertin.

Met andere woorden: de olympische vlag is de symbolische versmelting van alle vlaggen van de wereld en alle continenten, en daarmee van alle culturen, achtergronden, talen en gebruiken. Met recht een universeel logo, dus.

Eenheid

Deze creatie is na de Spelen van 1912 bedacht door Pierre de Coubertin zelf. Dat hij juist in 1912 op dit idee kwam, was omdat in dat jaar, op de Spelen van Stockholm, voor de eerste keer alle vijf continenten hadden meegedaan aan het sportevenement. Sinds dat jaar zijn de Olympische Spelen dus een evenement met sporters uit de hele wereld.

(Leuk weetje voor erbij: de eerste keer dat de winnaars van olympisch goud van alle continenten kwamen, was in 1928, in Amsterdam.)

Sinds 1920, sinds de Spelen van Antwerpen, maakt de vlag met zijn ringen dus onderdeel uit van de Olympische Spelen en het olympisme. In die 88 jaren is het uitgegroeid tot één van belangrijkste universele symbolen. Het staat op gelijke hoogte met het symbool van het christelijk kruis en de Amerikaanse dollar, waarbij de ringen zich overigens fundamenteel onderscheiden van die andere twee. Tenslotte wil de hele wereld meedoen aan de Olympische Spelen, en zorgen de ringen dus voor een daadwerkelijke eenwording van de sporters van de wereld. Het kruis en de dollar daarentegen brengen juist verdeeldheid en conflicten.

Met recht een heel sterk symbool, die olympische ringen. Of de olympische beweging het allemaal wel zo serieus meent, is weer een heel andere kwestie.

Olympische Spelen Algemeen · Sport en politiek

permalink | ga naar reacties |