De verloren medaille van Diederik Simon

Na jaren van opofferingen en trainingen is een olympische medaille de ultieme beloning. Een behaalde plak wordt daarom meestal gekoesterd, maar niet bij roeier Diederik Simon. Vier jaar geleden verloor hij zijn medaille in een taxi in Athene.

Diederik Simon zelf, in 1996. ANP Fotoarchief

Er zijn allerlei manieren om een medaille kwijt te raken. De Zweedse worstelaar Ara Abrahamian was zo teleurgesteld en boos dat hij deze Spelen zijn bronzen medaille weggooide en van het podium wegbeende. Inmiddels heeft het IOC zich aangesloten bij deze actie, en hem de bronzen plak ontnomen. Sindsdien doet Abrahamian een poging om die via gerechtelijke weg terug te krijgen. Niets zo veranderlijk als een mens zullen we maar zeggen.

Op de Olympische Spelen van 2004 behaalde de Holland Acht enigszins verrassend de zilveren plak. Diederik Simon was één van de roeiers van dit succesvolle collectief. Op 23 augustus 2004 was hij onderweg naar een etentje om het behaalde succes te vieren, toen hij plotseling besloot om bij een verkeerslicht uit de taxi te stappen. Al grabbelend naar kleingeld ging hij door zijn tas, en gaf de taxichauffeur zijn deel. In zijn gehaastheid viel de zilveren medaille uit de tas.

Een gele taxi

Dat merkte hij in het restaurant, nadat de taxi al vertrokken was. “Ik zat aan tafel en merkte vrij snel dat mijn medaille zoek was. Ik besloot ’t niemand te vertellen – daarmee krijg je ‘m toch niet terug – en ben in mijn eentje naar een politiebureau gegaan.” Daar maakte Simon de vermissing kenbaar. Hij had nog een gouden tip voor de politie: “Het was een gele taxi.” Helaas voor Simon reden er daar in Athene ongeveer vijftienduizend van rond.

Een vrij hopeloze zaak dus, maar toch werd er een opsporingsbericht opgesteld. En wonder boven wonder, na twee dagen bracht de eerlijke taxichauffeur de medaille terug naar het organisatiecomité, tot opluchting van de roeier van Nereus. “Ik ben de afgelopen dagen best zenuwachtig geweest. Maar ja, het is maar een plak. Daarvan heb ik er nog twee van thuis liggen.”

Naar Bea

Inderdaad had Simon in 1996 al goud behaald met de Holland Acht, en in 2000 zilver met de dubbel-vier, maar de terugkeer van deze zilveren plak was toch erg welkom. “Anders stond ik volgende week zonder medaille bij de koningin. Dat staat ook zo knullig. Moet ik uitleggen dat ik 'm in een taxi heb laten liggen. Die situatie is gelukkig voorkomen.” Simon beloonde de eerlijke taxichauffeur met een aantal artikelen uit zijn olympische pakket.

Als winnaar van goud in 1996

En zo kwam alles toch nog goed. Simon was overigens niet de enige roeier die zijn medaille kwijtraakte. Een diagnose zou zelfs kunnen zijn dat het hier een typisch roeierskwaaltje betreft.

Simon nam in Peking voor de vierde keer op rij deel aan de Spelen. Met de Holland Acht greep hij door dit keer net naast de medailles. Dit zal ongetwijfeld een teleurstelling geweest zijn voor de succesvolle roeier. Hij kan nu tenminste wel onbezorgd taxi’s in- en uitspringen.

Olympische Zomerspelen · Roeien

permalink | plaats reactie |

Reacties