Het debuut van El Chino in de Serie A

El Chino of de Chinees. Onder die naam maakte Alvaro Recoba in 1997 zijn debuut in de Serie A, in het eerste Italiaanse speelweekeinde van het jaar. En hoe.

Alvaro Recoba zelf. Foto Wikipedia

Op 30 en 31 augustus zal de bal weer rollen in Italië. Ook in 1997 viel de eerste speelronde op deze dagen. In dat weekeinde, waarin prinses Diana verongelukte en ik mijn twintigste verjaardag vierde, was er een opmerkelijk debuut in de Serie A. Ronaldo was voor veel geld door Inter van Barcelona overgenomen, maar het was één van zijn ploeggenoten die de show stal.

El Chino

Sandro Mazzola, speler van het legendarische Inter van de jaren zestig, zag in 1996 een voetballer in actie, die hem sterk aan Diego Maradona deed denken. Een waanzinnige linkervoet en een uitstekende traptechniek. Mazzola vertelde zijn vriend Massimo Moratti, de grote baas bij Inter, dat hij een genie had opgeduikeld. Moratti was het blijkbaar met hem eens, want het lieve sommetje van omgerekend zeventien miljoen euro werd als transfergeld overgemaakt naar Nacional de Montevideo in Uruguay. Daarvoor kwam Álvaro Alexander Recoba Rivero naar Italië. De bijnaam El Chino, die hij vanwege zijn uiterlijk had gekregen, verhuisde met hem mee.

31 augustus 1997

Net als Ronaldo maakte Recoba in de thuiswedstrijd tegen Brescia zijn debuut voor de Nerazurri. Ronaldo en de zijnen konden het niet helemaal waarmaken, waardoor Recoba in het veld kwam toen de nood hoog was. Wat er toen gebeurde valt met woorden niet te beschrijven. Kijken dus maar.

Met zijn twee doelpunten in de laatste tien minuten werd de 2-1 overwinning veiliggesteld. Dit droomdebuut leidde er echter niet toe dat hij dat seizoen veel zou spelen. Hij mocht slechts een aantal malen opdraven. Een van die keren was op 25 januari 1998, toen hij tegen Empoli met zijn derde (en laatste) treffer van dat seizoen een belangrijke bijdrage leverde aan het 1-1 gelijkspel. En weer was het niet echt een vervelende goal om te zien..

Om te rijpen werd hij in 1999 een half jaar uitgeleend aan Venezia. Met elf doelpunten en bijna net zoveel assists zorgde hij er zowat in zijn eentje voor dat Venezia niet degradeerde. Bij Inter werd hij vervolgens in 2000 de best betaalde speler ter wereld.

Geen wereldster

Toch wordt Recoba niet gerekend tot de supersterren van het voetbal van de laatste jaren. Hoe kan dat? John Carlin legde in 2003 in een artikel in The Guardian de vinger op de zere plek:

“At 27, and injury-free, he has the necessary backing and the big stage on which to do great things, to live up to the potential the whole of Italy saw in him on his arrival six years ago. The question is whether he will make the leap to consistency that true greatness demands or whether he will remain for the rest of his career in the ranks of the only fleetingly brilliant almost-greats. Will he become a regular challenger for European footballer of the year - the way Zinedine Zidane, Thierry Henry, Luís Figo, Beckham and Ronaldo have - or will he remain like David Ginola, the perfect example of a player who had all the attributes but lacked the mental edge to make it really big.”

Vervolgens werd een vergelijking getrokken met ‘onze’ Ruud van Nistelrooij.

“Ruud van Nistelrooy is the perfect example of a player who is the precise opposite of these almost-greats. Raúl another. Neither has the technical ability of Recoba, Cole, or Mostovoi; neither is a brilliant trickster on the ball, but they have the heads of champions. They are clever, they battle and they have the discipline and dedication to maximise what skills they have.”

Recoba slaagde er nooit in mentaal net zo sterk te worden als zijn voeten, en zijn talent structureel om te zetten in daden. Hij bleef nog tot 2007 bij Inter, waar hij steeds minder aan spelen toe kwam. Afgelopen seizoen speelde hij op huurbasis voor Torino. Het talent dat in 1997 zijn gezicht voor het eerst liet zien groeide niet uit tot een wereldster. Hopelijk dienen zich komend weekeinde nieuwe kandidaten aan.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties