Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (458)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (117)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Sportbeeld van de dag
Pierre de Coubertin's Mythe van de TsaarMet één been in de olympische finale
Door Frank Grootemaat 1-9-2008Honderd jaar geleden waren er nog geen Paralympische Spelen. Potentiële deelnemers waren daarom aangewezen op de gewone Spelen. In 1904 was er daarom een heel opmerkelijke deelnemer.

Eerder deze week maakten we melding van de opmerkelijke prestaties van Natalie du Toit. Zij was de eerste atlete met een beenamputatie die deelnam aan de Spelen sinds George Eyser in 1904. En waar Du Toit er niet in slaagde het podium te halen grossierde haar voorloper in medailles.
George Eyser
George L. Eyser werd op 31 augustus 1871 geboren in Kiel (Duitsland), gisteren dus precies 137 jaar geleden. Eyser was veertien toen hij zich in de Verenigde Staten vestigde. Eerst woonde hij in Denver, en verhuisde later naar St. Louis. Daar werkte hij als boekhouder bij een bouwbedrijf. In 1894 werd hij Amerikaans staatsburger.
In St. Louis werd Eyser lid van de plaatselijke Turnverein Concordia. Turnen was in die tijd vooral een aangelegenheid van Duitse Amerikanen, vandaar deze naam. Het is bekend dat hij zijn linkerbeen kwijtraakte, nadat hij door een trein was aangereden. Maar over de omstandigheden waar, wanneer en hoe dit gebeurde is geen informatie beschikbaar. Het is dus ook niet duidelijk of hij dit been al kwijt was toen hij ging turnen bij Concordia.
De Spelen van 1904
Zijn handicap belemmerde hem in elk geval niet om deel te nemen aan de Spelen van 1904, die in zijn woonplaats werden gehouden. In tegenstelling tot Blade Runner Oscar Pistorius was er bij Eyser voor zover bekend weinig controverse over zijn prothese. In zijn geval was dit dan ook slechts een houten been.
Bij de teamwedstrijd greep Eyser met Concordia net naast de medailles. In een competitie met louter Amerikaanse teams werd Concordia vierde. Individueel ging het een stuk beter. Hij behaalde goud op de onderdelen touwklimmen, brug en sprong. Op sprong moest hij die eerste plaats wel delen met zijn landgenoot Anton Heida. Op het paard voltige en de toestellenmeerkamp behaalde hij zilver, op rekstok brons.
In de individuele meerkamp eindigde hij slechts als eenenzeventigste. Dit had te maken met het feit dat hij op de drie veldonderdelen veel last had van zijn handicap. Hij scoorde niet best bij het kogelstoten, en eindigde laatste bij het verspringen en op de sprint over honderd yards.
Het mysterie
Eyser kende dus een succesvol optreden in St. Louis. Hij is nog steeds de enige winnaar op de Olympische Spelen, die met een houten been in een finale heeft gestaan. Een nuance is wel dat dit olympische gymnastiektoernooi van 1904 met alleen Amerikaanse deelnemers was. Eigenlijk was dit een nationaal kampioenschap van de Amerikaanse atletiekbond, maar omdat iemand zich op tijd herinnerde dat dit samenviel met een olympisch evenement is Eyser onderdeel geworden van de grotere geschiedenis.
Maar daar kon Eyser niets aan doen en dus mag ruim honderd jaar later best nog steeds melding worden gemaakt van zijn geweldige prestatie.
Het is opmerkelijk dat er verder eigenlijk niet zo veel bekend is over hem. In 1908 won hij met zijn vereniging nog een internationale wedstrijd in Frankfurt. Een jaar later werd met Concordia de overwinning behaald op de nationale kampioenschappen in Cincinnati. En dat is het dan wel zo’n beetje. Verder werd van Eyser niet veel meer vernomen. Zo is ook niet bekend wanneer hij overleden is. Wat wel duidelijk is, dat er na hem nooit meer een invalide sporter zo succesvol is geweest op de Spelen.




